Owadożerna roślina, która nie wymaga dużo opieki

Data publikacji: 2018-04-06 07:00:00

Rosiczka drosera to niewymagająca roślina, którą można uprawiać w domowych warunkach. Ta niezwykle egzotyczna roślina występuje w wielu odmianach i gatunkach, z której kilka można spotkać również w Polsce. Jej walory estetyczne i pragmatyczne oraz atrakcyjna cena sadzonek powodują, że jest to roślina, którą warto mieć na swoim oknie.

Owadożerna roślina, która nie wymaga dużo opieki

Opis i charakterystyka
Rosiczka drosera to niezwykle ciekawa roślina owadożerna należąca do rodziny rosiczkowatych, rzędu goździkowce, klasy okrytonasienne i kladu roślin nasiennych naczyniowych. Jej nazwa wywodzi się z języka greckiego od słowa drosos – rosa lub droseros – zwilżony rosą, ponieważ krople na włoskach gruczołowych lśniące w słońcu wyglądają właśnie jak krople porannej rosy.
Uprawa tej rośliny występuje niemal na wszystkich kontynentach świata, poza Antarktydą, na której panują niezbyt przyjazne warunki. Rosiczka owadożerna występuje w około 150-188 gatunkach. Pochodzą one głównie z Australii, gdzie rośnie około 100 gatunków, z południa Afryki oraz Ameryki Południowej (około 18 gatunków). Jedynie kilka z nich, bo zaledwie około 3 gatunki występują również w Polsce. Jeżeli chciałbyś poznać więcej egzotycznych roślin podobnych do rosiczki – sprawdź tu!

Fot. 123RF/PICSELL

Charakterystyka
Rosiczka owadożerna należy do roślin, które rzadko są jednoroczne, większość gatunków to wieloletnie odmiany, które różnią się formowaną rozetą liściową. Rozeta ta jest przyziemna, w przypadku łodygi skróconej lub skrętoległa przy łodydze długiej. Liście rosiczki mają zwykle żywo zieloną barwę oraz posiadają blaszki, które jako młode są rozwidlone i zwinięte. Średnica liści wynosi od 2 do 10 cm, a liście pułapkowe są pokryte cienkimi włoskami, kształtem przypominającymi igiełki. To właśnie liściowe czułki oblepione są lepką, pachnącą substancją będącą wydzieliną trawienną tych roślin, na którą łowione są owady. Ponadto często posiadają czerwone zabarwienie, co czyni je dodatkowo atrakcyjnymi dla różnorodnych żyjątek. Złapany w taką pułapkę owad jest unieruchamiany za pomocą lepkiej wydzieliny, następnie rosiczka zamyka liść, a kwas mrówkowy rozpoczyna proces trawienia ciała owada. Trwa to około trzech godzin, po których owad jest już strawiony, a liść ponownie otwiera się po około 24 godzinach. Warto wspomnieć w tym miejscu, że poza rosiczkami, jedynie muchówki posiadają takie specyficzne organy liściowe.

Fot. 123RF/PICSELL

Rosiczka drosera osiąga zwykle wysokość do 15 cm i stanowi bylinę. Niektóre odmiany wytwarzają również podziemne bulwy i kłącza, dodatkowo się rozrastając. Rośliny te charakteryzują się najczęściej krótką łodygą, bardzo rzadko jest ona długa i prosta. Rosiczka kwitnie od maja do sierpnia, a jej kwiat jest zwykle drobny, ma ok. 1 cm średnicy, w większych gatunkach zaś sięga do 5 cm. Najczęściej spotykany jest kwiat wyrastający pojedynczo z łodygi lub w kwiatostanach przybierający barwę różową, białą lub czerwoną. Kwiaty mają 4-5 działek kielicha oraz pręcików i płatków korony. Po zapyleniu w miejsce kwiatów powstają owocowe torebki zawierające drobne i liczne nasiona.

Współcześnie uprawa rosiczki drosera jest stosunkowo łatwa w warunkach domowych.

Fot. 123RF/PICSELL

Najpopularniejsze odmiany rosiczki drosera
Uprawa rosiczki drosera występuje w różnych gatunkach i odmianach. Na świecie występuje około 150 gatunków tej rośliny, które możemy podzielić na kilka podstawowych grup:

Rosiczka z lasów deszczowych – przystosowała się do klimatu w taki sposób, że do prawidłowego rozwoju potrzebuje mniejszych ilości światła oraz wysokiej wilgotności. Można ją spotkać w wilgotnych lasach równikowych Australii.
Rosiczka pigmejska, inaczej miniaturowa – to główny gatunek występujący w Australii, który w stan spoczynku przechodzi w gorące oraz suche lato. Ta odmiana wytwarza przekształcone liście, które służą do rozmnażania, zwane gemmami.
Rosiczka bulwiasta – można ją spotkać zarówno w Australii, południowej Afryce, jak i Azji. Kiedy następuje pora sucha, roślina ta wytwarza podziemne bulwy i przechodzi w stan spoczynku.
Rosiczka tropikalna – to gatunek, którego wegetacja trwa cały rok, a warunki klimatyczne muszą być stałe lub prawie stałe, aby uprawa była skuteczna.
Rosiczka petiolaris – również przechodzi w stan spoczynku w okresie suszy. Występuje głównie w północnej Australii.
Rosiczka klimatu umiarkowanego – to roślina zimnolubna występująca głównie w północnej Ameryce oraz Europie. Ta odmiana zimą przechodzi w stan spoczynku, formując pąk, który jako jedyny ma przetrwać okres mrozów, reszta rośliny bowiem obumiera.
Jeśli interesują cię także inne rośliny doniczkowe, inspiracje znajdziesz w tym miejscu.

Przeczytaj: TOP7 najdziwniejszych roślin na świecie

Uprawa
Rosiczka to roślina występująca w różnych klimatach, jednak w Polsce uprawa obejmuje niewiele z istniejących gatunków właśnie z powodu niesprzyjającego klimatu. Powstaje zatem pytanie, jak uprawiać rosiczkę, czy jest to bardzo trudne? Starając się odpowiedzieć na to pytanie, trzeba rozważyć najważniejsze wymagania tej rośliny w kwestii jej uprawy. Współcześnie utrzymywanie rosiczki drosera stanowi niezwykle pociągającą pokusę dla niejednego domownika. Otóż pomimo sporych wymagań uprawy oraz pielęgnacji roślina ta cieszy się dużą popularnością nie tylko w uprawie profesjonalnej, ale również amatorskiej w domu. Przede wszystkim kusi jej zdolność do łapania i zjadania owadów co stanowi nie tylko o jej wyjątkowości, ale również użyteczności. Hodując bowiem rosiczkę drosera, nie tylko ozdobi się dom, ale również pozbędzie z niego komarów, much i popularnych meszek.

Fot. 123RF/PICSELL

Wymagania
Jak podają różne informacje, drosera wymaga kilku zabiegów pielęgnacyjnych oraz dopilnowania pewnych zasad uprawy, mimo to stanowi roślinę, którą z powodzeniem można polecić początkującym ogrodnikom. Roślina ta jest delikatna, wymaga poświęcenia sporo czasu, uwagi oraz pracy, które jednak warte są jej walorów estetycznych oraz użytkowych. Zabierając się za uprawę rosiczki, należy wziąć pod uwagę jej odmianę, ponieważ między konkretnymi gatunkami istnieją subtelne różnice, o których warto wiedzieć, przystępując do uprawy. Dla przykładu rosiczka długolistna oraz rosiczka okrągłolistna lubią lekko rozproszone słońce w dużej ilości, oraz torfowe podłoże, rosiczka przylądkowa najlepiej rośnie w pełnym słońcu i na kwaśnym torfie, rosiczka pośrednia musi rosnąć w samym torfie, a rosiczka alicji potrzebuje dużego słońca, nawet zimą co wymaga doświetlania w porach niedoboru światła.

Przeczytaj: Dziwne rośliny domowe, o których istnieniu nie miałeś pojęcia

Stanowisko
Praktycznie wszystkie odmiany rosiczki (czy jest to rosiczka pośrednia, rosiczka alicji, rosiczka długolistna czy też rosiczka okrągłolistna albo rosiczka przylądkowa lub inna z wielu odmian), potrzebują do prawidłowego rozwoju wiele światła słonecznego. Dlatego stanowisko, na którym ma nastąpić uprawa tej rośliny, powinno być odpowiednio nasłonecznione. W przypadku uprawy domowej najlepiej nadaje się do tego południowy parapet.



Zdjęcie główne: 123RF/PICSELL

Przeczytaj również:

Tulipanowiec – jedno z ciekawszych drzew ozdobnych w naszych ogrodach

Grillo-wędzarnia - czy grill ogrodowy z wędzarnią to dobre rozwiązanie

Ciekawa roślina na żywopłot – wiąz turkiestanu

Jedno z najpiękniejszych wiosennych drzew - judaszowiec

Najpopularniejsze byliny do ogrodu

Jak zrobić własne oczko wodne krok po kroku?

Odmiany, pielęgnacja i zastosowanie jałowca

Nalewka z dzikiej róży – instrukcja krok po kroku

Suma punktów: 0

Dodaj komentarz

Wasze komentarze (0)
Brak komentarzy