Spis treści:
- Wiesiołek krzewiasty, czyli "nocna świeca". Jak wygląda i kiedy kwitnie?
- Gdzie sadzić wiesiołka krzewiastego?
- Jak uprawiać wiesiołka, by za bardzo się nie rozrósł?
- Dlaczego warto mieć wiesiołka w ogrodzie?
Wiesiołek krzewiasty, czyli "nocna świeca". Jak wygląda i kiedy kwitnie?
Wiesiołek krzewiasty (Oenothera fruticosa) to bylina tworząca wzniesione, często rozgałęzione pędy osiągające od 60 do 80 cm wysokości. Jego ciemnozielone, owalne liście stanowią tło dla dużych, intensywnie żółtych kwiatów zebranych na szczytach pędów. Kwiaty wyrastają w gronach i są dobrze widoczne nawet z większej odległości.
Roślina kwitnie od lipca do września. W przeciwieństwie do części innych gatunków wiesiołków jej kwiaty pozostają otwarte przez całą dobę, dzięki czemu zdobią ogród zarówno w dzień, jak i wieczorem.
Wiesiołki od dawna kojarzone są z określeniem "nocna świeca" lub "świecący w nocy". Nazwa nawiązuje do jasnych kwiatów, które szczególnie efektownie prezentują się o zmierzchu i po zachodzie słońca, odbijając nawet niewielkie ilości światła. W tradycji ludowej spotyka się również określenia "kwiaty jednej nocy" czy "świeca północy".
Gdzie sadzić wiesiołka krzewiastego?
Najlepiej prezentuje się na obrzeżach rabat bylinowych, przy ścieżkach oraz w naturalistycznych kompozycjach. Intensywnie żółte kwiaty dobrze kontrastują z roślinami o srebrzystych lub niebieskawych liściach, ale największą zaletą wiesiołka jest zdolność do szybkiego zagęszczania nasadzeń.
Dzieje się tak dlatego, że roślina tworzy rozbudowany system podziemnych rozłogów. Z czasem z jednego stanowiska powstaje coraz większa kępa, która skutecznie ogranicza widoczność pustych przestrzeni między roślinami. To właśnie dlatego wiesiołek często wykorzystuje się do wypełniania trudniejszych fragmentów rabat.
Najlepiej rośnie w miejscach słonecznych. Dobrze radzi sobie również na przeciętnych glebach ogrodowych, pod warunkiem że nie są stale podmokłe.
Wiesiołek krzewiasty jest odporny na mróz, dlatego bez problemu zimuje w większości regionów Polski.
Sprawdza się nie tylko na rabatach bylinowych, ale również w ogrodach skalnych.
Jego żółte kwiaty dobrze kontrastują z fioletowymi kwiatami kosaćców, dzwonków karpackich, kocimiętki czy szałwii omszonej, a w ogrodach naturalistycznych efektownie prezentują się w towarzystwie łubinów, maków i złocieni. Niższe odmiany można także uprawiać w donicach oraz skrzynkach balkonowych.
Zobacz również:
Jak uprawiać wiesiołka, by za bardzo się nie rozrósł?
Wiesiołek krzewiasty uchodzi za bylinę łatwą w uprawie i niewymagającą intensywnej pielęgnacji.
Młode rośliny warto podlewać regularnie przez pierwsze tygodnie po posadzeniu, aż dobrze się ukorzenią. Starsze egzemplarze zwykle radzą sobie samodzielnie i wymagają podlewania głównie podczas długotrwałej suszy. Przy okazji nawadniania zaleca się spulchnianie gleby oraz usuwanie chwastów.
Roślina nie ma też dużych wymagań pokarmowych. Jesienne ściółkowanie podłoża dojrzałym kompostem dostarcza składników odżywczych na kolejny sezon, a jednocześnie pomaga chronić młode egzemplarze przed zimowymi mrozami. Jesienią warto również przyciąć pędy na wysokość około 10 cm nad ziemią.
Choć wiesiołek krzewiasty jest łatwy w uprawie, warto od początku zaplanować dla niego odpowiednią ilość miejsca. Jego siła wzrostu może zaskoczyć nawet doświadczonych ogrodników.
Najważniejsze zasady ograniczania nadmiernego rozrastania się rośliny to:
- Sadzenie z zapasem miejsca - młoda sadzonka wygląda niepozornie, ale z czasem tworzy znacznie większą kępę.
- Regularna kontrola rozłogów - nowe przyrosty pojawiające się poza wyznaczoną strefą można usuwać podczas prac pielęgnacyjnych.
- Dzielenie rozrośniętych kęp - pozwala odmłodzić roślinę i jednocześnie ograniczyć jej ekspansję. Rozmnażanie przez podział należy do najprostszych sposobów kontrolowania wiesiołka.
- Unikanie przypadkowego rozsiewania - część gatunków i odmian wiesiołków łatwo rozmnaża się z nasion, dlatego warto usuwać przekwitłe kwiatostany, jeśli nie zależy nam na samosiewach.
Ekspansywność nie musi być jednak wadą. Na większych rabatach lub w ogrodach naturalistycznych może stać się zaletą, ponieważ roślina dość szybko tworzy efekt gęstej, kwitnącej powierzchni, co sprawia, że nie trzeba sadzić większej ilości egzemplarzy.
Dlaczego warto mieć wiesiołka w ogrodzie?
Popularność wiesiołków nie wynika wyłącznie z ich walorów dekoracyjnych. Od dawna zwraca się uwagę również na właściwości użytkowe tej grupy roślin. Szczególnie cenione są nasiona, z których pozyskuje się olej bogaty w nienasycone kwasy tłuszczowe. To właśnie one odpowiadają za dużą część właściwości przypisywanych wiesiołkowi.
Według informacji publikowanych przez ośrodki doradztwa rolniczego wiesiołek wykorzystywany jest m.in. jako roślina zielarska i oleista. W materiałach dotyczących jego zastosowania wskazuje się na obecność substancji wykorzystywanych w produktach wspierających prawidłowe funkcjonowanie organizmu.
Dla ogrodników najważniejsze pozostają jednak walory ozdobne. Długie kwitnienie, intensywna barwa kwiatów, odporność na mniej idealne warunki oraz zdolność do szybkiego zagęszczania nasadzeń sprawiają, że wiesiołek krzewiasty może stać się jedną z najbardziej efektownych bylin w słonecznej części ogrodu.
Posadzony na obrzeżach rabaty przez całe lato przyciąga wzrok jaskrawożółtymi kwiatami, a z roku na rok tworzy coraz bardziej okazałą kępę.
Źródło: Deccoria.pl
