Spis treści:
- Tawlina jarzębolistna (Sorbaria sorbifolia) - jak wygląda i dlaczego na nią uważać?
- Jak uprawiać tawlinę jarzębolistną, by nie zagłuszyła innych roślin?
Tawlina jarzębolistna (Sorbaria sorbifolia) - jak wygląda i dlaczego na nią uważać?
Tawlina jarzębolistna (Sorbaria sorbifolia) jest krzewem z rodziny różowatych (Rosaceae), który w naturze występuje w północno-wschodniej Azji. Jako roślina o wysokich walorach dekoracyjnych, a przy tym minimalnych wymaganiach uprawowych, szybko zyskała dużą popularność w naszych ogrodach.
Jak wygląda tawlina jarzębolistna? Jest krzewem o rozłożystym pokroju, który osiąga ok. 2 m wysokości oraz podobną szerokość. Rośnie bardzo szybko, w krótkim czasie tworząc gęste zarośla. Wytwarza silne odrosty korzeniowe, dzięki którym zajmuje coraz większą przestrzeń, co postrzegane może być zarówno jako jej wada, jak i zaleta.
Wyprostowane łodygi tawliny jarzębolistnej zdobią pierzaste liście o piłkowanych brzegach. Wiosną rozwijające się młode przyrosty są różowopomarańczowe, z czasem nabierają jednak jasnozielonej barwy. Jesienią liście znów zmieniają odcień - stają się ogniste, złocistobordowe.
Kolejnym atutem tawliny jarzębolistnej są jej silnie miododajne kwiaty. Ukazują się w czerwcu i lipcu, a w sprzyjających warunkach również w sierpniu. Mają kremowy kolor i zebrane są w okazałe wiechy, które po pełnym rozwinięciu są delikatne i puszyste. Mają przyjemny, miodowy zapach, a na dodatek stanowią źródło pożywienia dla pszczół oraz innych pożytecznych owadów zapylających.
Zobacz również:
Tawlina jarzębolistna jest rośliną ekspansywną, z czego trzeba zdawać sobie sprawę, wprowadzając ją do ogrodu. Szybko się rozprzestrzenia na inne stanowiska, przez co może stać się uciążliwa. Równocześnie jednak świetnie sprawdza się do zadarniania trudnych miejsc, umacniania skarp i zboczy oraz tłumienia najbardziej uciążliwych chwastów. Decydując się na jej uprawę, należy przestrzegać kilku zasad, by nie zdominowała pozostałych roślin na rabatach.
Jak uprawiać tawlinę jarzębolistną, by nie zagłuszyła innych roślin?
Tawlina jarzębolistna ma minimalne wymagania. Lubi miejsca słoneczne i częściowo zacienione, ale poradzi sobie również w pełnym cieniu. Dobrze rośnie w każdym podłożu, które jest przepuszczalne. Sadzić ją możemy praktycznie przez cały sezon wegetacyjny, bo zawsze bez problemu się przyjmuje w gruncie. To roślina szalenie odporna na choroby i szkodniki.
Krzew ten nie oczekuje troskliwej pielęgnacji. Przetrwa nawet długie okresy suszy i będzie kwitł bez nawożenia, ale zrobi to obficiej, gdy podsypiemy go kompostem na wiosnę. Jedynym ważnym zabiegiem w uprawie tawliny jarzębolistnej jest cięcie, które trzeba zrealizować wczesną wiosną (w marcu lub kwietniu), co pomoże utrzymać ją w ryzach. Możemy też systematycznie usuwać odrosty korzeniowe, ale niestety nie zawsze jest to skuteczne (często pojawiają się na nowo w tym samym miejscu).
Jeśli chcemy, by tawlina jarzębolistna nie rozrastała się w niekontrolowany sposób i nie stłumiła sąsiadujących z nią roślin, najlepiej zamontować wokół niej mocną barierę korzeniową. Taki produkt, przeznaczony m.in. do bambusów, znajdziemy w sklepach ogrodniczych. Roślinę tę można też sadzić w dużych pojemnikach wkopanych w glebę, które ograniczą rozrost korzeni. Warto pamiętać, że na rynku dostępne są również mniej ekspansywne odmiany tawliny jarzębolistnej, np. 'Sem'.
Źródło: deccoria.pl
