Spis treści:
- Co wpływa na długość spalania drewna w kominku?
- Jakie drewno pali się najdłużej?
Co wpływa na długość spalania drewna w kominku?
Wykorzystywanie całej pozyskanej energii z paliwa stałego używanego w kominku ma duże znaczenie. Materiały będące wartościowym źródłem energii stale drożeją, dlatego warto wiedzieć, jak palić, by nie tracić cennych zasobów bez osiągnięcia oczekiwanego efekty cieplnego, a przy tym odpowiednio dobrać surowiec do potrzeb.
Co wpływa na długość spalania drewna w kominku? Materiał musi być suchy, prawidłowo sezonowany, a jego rzeczywista wilgotność w momencie zużycia według specjalistów nie powinna przekraczać 18-20%. Ważny jest też rodzaj, ponieważ poszczególne gatunki drewna różnią się m.in. jakością spalania oraz wartością opałową.
Jak sezonować drewno, aby nadawało się do palenia w kominie i pozwalało zmaksymalizować ilość pozyskiwanego ciepła? Specjaliści radzą:
- sezonuj tylko połupane wcześniej drewno na niewielkie polana, w dużych pieńkach będzie wysychać znacznie dłużej, a do tego czasu nie nada się do palenia;
- przechowuj niewielkie polana w miejscach przewiewnych, ale suchych i koniecznie zadaszonych;
- układaj drwa na podeście o wysokości ok. 20 cm nad ziemią i utrzymaj pewien dystans od ściany drewutni/muru/powierzchni ogrodzenia/itp. powierzchni, przy których zechcesz składować opał,
- układaj gotowe polana zawsze jedne na drugich tak, abyś podchodząc do półotwartej drewutni, widział ich powierzchnie czołowe,
- odczekaj odpowiedni czas przed wrzuceniem drew do kominka.
Zalecana długość sezonowania wynosi dla poszczególnych gatunków:
- świerk, jodła, sosna – 1 rok;
- topola – 1 rok;
- brzoza, olcha, lipa – 1,5 roku;
- kasztan, jesion, klon, buk, akacja – 2 lata;
- dąb – nawet do 4 lat.
Analizując cechy drewna kominkowego pod kąte m jego przydatności, warto skupić się na wilgotności. Tę najprościej sprawdza się wilgotnościomierzem. Jeśli jednak nie masz takiego urządzenia, zwracaj uwagę na masę kawałka (such y będzie lżejsz y), ko lor i strukturę drewna (właściwie wysuszone polano powinno być nieco ciemniejsze i naturalnie spękane). Odpowiednia wilgotność sprawia, że drewno spala się bardziej efektywnie, tj. produkuje mniej dymu i sadzy, bo zamiast ledwie tląc się w kominie, pali się mocniej i dłużej, przez cały ten czas oddając niezbędne ciepło.
Jakie drewno pali się najdłużej?
Wybór odpowiedniego gatunku drewna, właściwe sezonowanie, a następnie umiejętne rozpalanie i przestrzeganie zasad prawidłowego palenia pozwalają wydłużyć czas spalania drewna w kominie, a tym samym zwiększyć efektywność ogrzewania w sezonie. Zastanawiasz się, jakie drewno pali się najdłużej? Oto przegląd popularnie stosowanych materiałów – porównaliśmy je zarówno pod względem jakości spalania w kominie, jak i rzeczywistej wartości opałowej surowca.
- Grab – drewno o największej gęstości, bardzo dobrze się pali, ale trudno je połupać siekierą, wymaga cięcia mechanicznego; wartość opałowa dla tego gatunku wynosi aż 2200 kWh/mp.
- Buk – drewno pali się długo i dobrze oddaje ciepło; wartość opałowa dla tego gatunku wynosi 2100 kWh/mp.
- Dąb – drewno pali się długo i efektywnie, ale ze względu na strzelanie iskrami oraz wydzielane w procesach spalania substancje nie jest szczególnie polecane do kominków; wartość opałowa dla tego gatunku wynosi 2100 kWh/mp.
- Jesion – drewno spala się równomiernie, długo i efektywnie; wartość opałowa dla tego gatunku wynosi 2100 kWh/mp.
- Klon – drewno pali się spokojnie, długo i równomiernie; wartość opałowa dla tego gatunku wynosi 1900 kWh/mp.
- Brzoza – drewno szybko schnie, łatwo się rozpala, dobrze pali i daje przyjemny zapach; wartość opałowa dla tego gatunku wynosi 1900 kWh/mp.
- Wierzba – drewno płonie szybko, jest mniej efektywne przy produkcji ciepła niż gatunki wymienione powyżej, ale też wyraźnie tańsze; wartość opałowa wynosi 1400 kWh/mp.
- Topola – drewno spala się szybko i jest mało efektywne przy produkcji ciepła, ale ma wyraźnie niższą cenę od pozostałych gatunków; wartość opałowa wynosi 1200 kWh/mp.
Spośród gatunków iglastych najczęściej wybierane są świerk i sosna. W obu przypadkach dobrze wysuszone drewno doskonale się rozpala i efektywnie spala, niemalże natychmiast oddając ciepło. Mankamentem przy paleniu świerkiem lub sosną w otwartym kominku może być strzelanie iskrami oraz żywicą, ale wystarczy rozstawić wokół paleniska ekran ochronny, aby rozwiązać ten problem.
Specjaliści uważają, że gatunek drewna należy zawsze dobierać do planowanego przeznaczenia. Jodła lub świerk czy np. dobrze wysuszona daglezja sprawdzą się jako materiał na rozpałkę zwłaszcza wtedy, gdy korzystasz z metody rozpalania "od góry". W pierwszej fazie palenia warto z kolei sięgać po sezonowane drewno iglaste, a także kawałki pozyskane z drzew owocowych czy np. niezbyt grube szczapy klonu. Podczas ogrzewania zarówno kominkiem z płaszczem wodnym w układzie zamkniętym, jak i kominkiem otwartym efektywnie oddadzą ciepło takie gatunki, jak buk, grab, sprawdzi się również brzoza.
Ceny ogrzewania niezależnie od tego, z jakiego źródła pochodzi ciepło, z roku na rok coraz wyraźniej obciążają portfel, dlatego szukamy sposób na oszczędność. Jednak specjaliści zaznaczają, aby nawet wtedy, gdy wydaje nam się to dobrą opcją, nie wybieraćdo palenia resztek drewna impregnowanego, czyli pozyskanego np. z rozbiórek budynków czy starych mebli. Środki chemiczne, którymi zostało ono pokryte, wydzielają rozmaite toksyczne substancje, a ich bezpośrednie wdychanie poważnie zagraża naszemu zdrowiu. Podobnie dzieje się w przypadku prób spalania paneli podłogowych, płyt wiórowych czy MDF.
Niewiele osób wie, że również palenie drewnem mokrym czy zebranymi resztkami wilgotnej kory prowadzi do wydzielania się szkodliwych substancji, w tym niebezpiecznych dla organizmu węglowodorów. Wybór dobrego materiału do kominka w okresie grzewczym ma więc znaczenie nie tylko praktyczne i ekonomiczne, lecz także zdrowotne.
Źródło: deccoria.pl
