Spis treści:
- Jak przygotować ziemniaki do przechowywania?
- Jak przechowywać ziemniaki zimą?
- Czy można jeść ziemniaki, które wykiełkowały?
Jak przygotować ziemniaki do przechowywania?
Do przechowywania nadają się tylko późne, dojrzałe odmiany ziemniaków. Mają one grubszą skórę, która się nie łuszczy. Zanim jednak zaczniesz je przechowywać, dobrze je do tego przygotuj. Zakupione lub wykopane ziemniaki oczyść z ziemi, ale w żadnym wypadku ich nie myj. Zanim schowasz bulwy do piwnicy, pozwól im schnąć około dwóch tygodni w temperaturze od 12 do 18 stopni Celsjusza. Dzięki temu ich skórka stwardnieje, a rany się zabliźnią. Po dwóch tygodniach ziemniaki należy schłodzić i otrząsnąć z resztek zaschniętej ziemi. Do przechowywania wybieraj zdrowe bulwy, których nie zaatakowały żadne choroby grzybowe. Lepiej odżałować kilka podejrzanie wyglądających ziemniaków niż pozwolić, by zaraziły resztę zapasów na przykład zarodnikiem pływakowym. Ten rodzaj zarodnika spowoduje zgnicie całej partii warzyw.
Jak przechowywać ziemniaki zimą?
W przechowywaniu ziemniaków zimą najważniejsze są trzy czynniki: temperatura, wilgoć i brak dostępu do światła. W zbyt ciepłym i jasnym środowisku bulwy zaczną kiełkować. Zbyt wysoka wilgotność sprawi, że będą gnić, a zbyt niska je wysuszy i stracą jędrność. Idealne parametry do przechowywania ziemniaków przez zimę są ściśle określone:
- temperatura ok. 5 – 8 stopni Celsjusza;
- wilgotność w granicach 80 – 90 proc;
- ciemne miejsce;
- pojemniki umożliwiające ziemniakom oddychanie.
Jeśli masz piwnicę, zapewne spełnia ona wszystkie te kryteria. Ziemniaki przechowuj w płóciennym worku lub skrzynce, które dadzą zapasom dostęp do powietrza. Jeśli w twojej piwnicy jest zbyt ciepło, schładzaj ją poprzez częste wietrzenie pomieszczenia. Natomiast gdy temperatura zbyt mocno spada, ziemniaki będą wymagały dodatkowego okrycia kartonami lub słomą. Co jakiś czas sprawdzaj, w jakim stanie są twoje warzywa i odrzucaj gnijące lub kiełkujące egzemplarze.
Problemem osób przechowujących ziemniaki jest ich gnicie. Nietrudno o nie przy wymaganej do ich przechowywania wilgotności. Mój dziadek miał na to jeden sposób: wkładał między przechowywane ziemniaki kilka listków laurowych. Mają one właściwości bakteriobójcze i grzybobójcze, a to właśnie patogeny grzybowe są najczęstszą przyczyną gnicia ziemniaków. Na kiełkujące ziemniaki również istnieje domowy sposób. Włóż do worka lub skrzynki z bulwami kilka jabłek. Wydzielają one etylen, który hamuje proces kiełkowania i może go opóźnić nawet o dwa miesiące. Jeśli zapewnisz ziemniakom odpowiednie warunki, możesz je przechowywać w piwnicy nawet przez pół roku.
Czy można jeść ziemniaki, które wykiełkowały?
Niektóre osoby widząc, że bulwy puściły kiełki, obcinają je po prostu przy obieraniu i wykorzystują warzywa w kuchni. To błąd. Nie można jeść ziemniaków, które wykiełkowały i się zazieleniły, ponieważ wytwarzają toksyczną dla nas solaninę. Szczególnie wiele znajduje jej się w kiełkach i oczkach, z których one wyrastają.
Jeśli kiełków jest mało, można je starannie wyciąć wraz z całym oczkiem. Natomiast j eśli pędów jest więcej, a bulwa zielona, lepiej ją wyrzucić niż ryzykować zdrowiem. Solanina chroni ziemniaki przed promieniowaniem UV, jednak spożywana przez ludzi może wywołać zatrucia. Ich objawem są nudności, biegunki i wymioty, drgawki, a w przypadku dużych dawek nawet śmierć.
Źródło: deccoria.pl
