Spis treści:
- Albicja jedwabista – chińskie drzewko szczęścia
- Jak uprawiać albicję jedwabistą?
- Zastosowanie albicji jedwabistej w ogrodzie
Albicja jedwabista – chińskie drzewko szczęścia
Albicja jedwabista (Albizia julibrissin) to drzewo należące do rodziny bobowatych. Pochodzi z obszarów Azji, w tym głównie z Chin, Iranu oraz Korei. Wyróżnia się delikatnymi, pierzastymi liśćmi oraz puszystymi, jedwabistymi kwiatami w kolorach od białego po intensywnie różowy. To właśnie ich zapach przyciąga owady zapylające, zwłaszcza pszczoły i motyle, co czyni ją cennym elementem ekologicznych ogrodów.
Albicja jedwabista bywa nazywana chińskim drzewkiem szczęścia. I nie bez powodu. W kulturze wschodniej albicja symbolizuje bowiem radość, harmonię i dobre samopoczucie. Jej niemal eteryczne kwiaty uważane są za zwiastun pomyślności, a w medycynie tradycyjnej wykorzystywane są jako środek na poprawę nastroju i walkę ze stresem.
Albicja ma eleganckie liście, przypominające nieco liście palmy lub paproci, oraz nietuzinkowe kwiaty. Złożone są z dużej ilości, długich przejrzysto-białych u podstawy pręcików, które różowieją na końcach. Owocem jest długi 10 – 20 cm strąk. Drzewo ma parasolowaty pokrój, jego kora jest zielonkawa, z wyraźnymi jasnymi smugami.
Albicja jedwabista kwitnie latem - od czerwca do sierpnia. Cienkie i długie niteczki jej kwiatów, nocą przejmują funkcję świetlików i wydobywają z siebie iskrzący blask. Albicja świeci w nocy dopiero po roku od zasadzenia, a zaobserwować to możemy na przełomie września i października. Co ciekawe, albicja opuszcza swoje liście na noc, a także w czasie deszczu.
Jak uprawiać albicję jedwabistą?
Aby albicja jedwabista mogła zdrowo rosnąć i kwitnąć, na początek warto zadbać o odpowiednie stanowisko. Drzewko najlepiej czuje się w miejscach jednocześnie słonecznych i osłoniętych od silnych wiatrów. Jeśli chodzi o glebę, albicja jedwabista preferuje gleby przepuszczalne, o średniej żyzności i lekko kwaśnym odczynie. Gorzej toleruje natomiast wilgotne stanowiska, dlatego ważne jest zapewnienie jej dobrego drenażu, zwłaszcza przy uprawie w donicy.
Podlewanie? Powinno być umiarkowane, ale regularne – zwłaszcza w okresie letnim. Wystrzegać należy się sytuacji, gdy woda zacznie zalegać przy korzeniach. W czasie zimy, gdy roślina przechodzi okres spoczynku, ilość wody można ograniczyć, ale zwiększyć zasilanie nawozami bogatymi w potas i fosfor.
Rozmnażanie albicji możliwe jest przez nasiona. Dobrym pomysłem będzie namoczenie ich przed wysiewem, co przyspieszy kiełkowanie. Konieczne nie jest z kolei przycinanie drzewka, nie mniej jak najbardziej można je formować w celu uzyskania zwartego pokroju.
Największym wyzwaniem przy uprawie albicji jest jej zimowanie w chłodniejszym klimacie. Otóż młode rośliny należy osłaniać specjalną powłoką, okrywać glebę wokół pnia lub przenosić do chłodnych i jasnych pomieszczeń. Dotyczy to przede wszystkim młodych egzemplarzy – te nieco starsze są w większym stopniu odporne.
Zastosowanie albicji jedwabistej w ogrodzie
Albicja jedwabista doskonale sprawdza się jako soliter, czyli pojedynczo rosnące drzewo, które ma szanse stać się centralnym punktem ogrodu. Jej efektowny pokrój i delikatne kwiaty przyciągają wzrok i nadają przestrzeni egzotycznego charakteru. Nic też nie stoi na przeszkodzie, by była sadzona w pobliżu tarasów czy altan, gdzie jej lekko rozłożyste gałęzie tworzyć będą przyjemny cień.
Walory ozdobne to jednak nie wszystko. Albicja jedwabista jest również ceniona za właściwości ekologiczne – przyciąga owady zapylające i ptaki, co wspiera bioróżnorodność w jej otoczeniu. Dzięki niewielkim wymaganiom można uprawiać ją również w donicach, co czyni ją doskonałą rośliną na balkony i tarasy.
Albicja jedwabista to niezwykle urokliwe drzewko, wnoszące do ogrodu nutę egzotyki. Choć wymaga pewnej troski, odwdzięczy się eleganckim wyglądem, magiczną aurą i przynoszonym szczęściem. A to ostatnie rzadko przychodzi samo – trzeba mu pomagać.
Źródło: Deccoria.pl
