Spis treści:
- Astry – symbol jesieni
- Ciekawe odmiany astrów
- Kiedy sadzić astry?
- Pielęgnacja astrów krok po kroku
Astry – symbol jesieni
Na całym świecie prawdziwych astrów jest około 170 gatunków. Inne, bardzo podobne, ale jednak odmienne pod względem budowy i kluczowych cech gatunki przeniesiono już przed 30 laty do grup oddzielnych rodzajów botanicznych. Jednak mimo tych przetasowań związanych z anatomią roślin, ich pochodzeniem i stosowanym nazewnictwem ogrodnicy wciąż traktują astry jak ogromną rodzinę barwnych kwiatów jesieni, nazywając je tak samo.
Te piękne, kolorowe kwiaty uważane powszechnie za symbol nadchodzącej jesieni uprawia się łatwo, podobnie ich pielęgnacja nie stwarza problemów nawet początkującym ogrodnikom. Ponieważ kwiaty te występują w stanie naturalnym w strefie umiarkowanej półkuli północnej, są dobrze zaadaptowane do naszego klimatu. Astry, symbol jesieni, najlepiej rosną i kwitną w nieco chłodniejszych temperaturach – stąd ich późniejsze kwitnienie i doskonała forma przez cały okres polskiej złotej jesieni, nierzadko nawet do listopada.
Ciekawe odmiany astrów
W ogrodach najczęściej spotykane są astry nowobelgijskie (Symphyotrichum novi-belgii), które tworzą wysokie do nawet 150 cm, rozrośnięte kępy o gęstym, ciemnozielonym listowiu. Szczególnie popularna jest biała odmiana 'White Ladies', różowa 'Patricia Ballard' oraz karłowata, fioletowe 'Starletta'.
Bardziej zwartym pokrojem mogą pochwalić się równie wysokie astry nowoangielskie (Symphyotrichum novae-angliae) o owłosionych łodygach i cienkich, jasnozielonych liściach. Ich kwiaty są duże, puszyste z żółtymi środkami. Do najatrakcyjniejszych odmian należą ciemnoróżowy 'Septemberrubin', nieco niższy jasnoróżowy 'Rudelsburg' oraz karłowaty 'Purple Dome' o różowofioletowym kwieciu.
Inne ciekawe odmiany astrów to przedstawiciele karłowatego gatunku Symphyotrichum dumosum, który wysokością nie przekracza jednak 40 cm. Grupa ta nazywana jest astrami krzaczastymi i obejmuje m.in.:
- śnieżnobiały 'Snowsprite';
- niebieskofioletową 'Lady in Blue';
- czerwonoróżową 'Jenny'.
Warto też wspomnieć o astrach chińskich, zwanych gwiazdoszami (Callistephus chinensis), które w naszym klimacie uprawiane są jako rośliny jednoroczne. Choć zdobią ogrody krócej niż podobne im odmiany, wciąż są bardzo popularne dzięki praktycznym rozmiarom (od 20 cm do ok. 70 cm) oraz wyjątkowej urodzie pełnych koszyczków kwiatowych. W tej grupie wyróżnia się m.in. astry peoniowe przypominające piwonie oraz astry igiełkowe z charakterystyczną strukturą ciasno zwiniętych kwiatów języczkowych.
Kiedy sadzić astry?
Wszystkie wspomniane wyżej gatunki i odmiany to astry jesienne, zakwitające w sierpniu lub dopiero we wrześniu. Mało kto wie, że istnieją również astry wiosenne i letnie, które mają oczywiście swój własny kalendarz uprawy.
Kiedy sadzić astry jesienne, czyli dobrze nam znane, wrześniowe „marcinki”? Sadzi się je zwykle w okresie od marca do maja, pamiętając o zachowaniu koniecznych odstępów: minimum 20 × 20 cm dla odmian karłowatych i po 80 × 80 cm dla odmian wysokich.
Uprawę astrów można oczywiście rozpocząć, wykorzystując do tego nasiona kwiatów. W tym przypadku poleca się wysiew materiału do pojemników między lutym a kwietniem. Tak wczesna uprawa powinna poczekać do maja w odpowiednio przygotowanym w tym celu pomieszczeniu i dopiero wtedy, gdy miną wiosenne przymrozki trafić do gruntu. Najlepszy termin na przeniesienie młodych sadzonek przypada w drugiej połowie maja. Alternatywnie można też wysiać nasiona w maju bezpośrednio na zagon.
Kiedy sadzić astry jednoroczne? Te wrażliwe na chłód gatunki wysiewamy w marcu do inspektu, a na docelowe miejsce przesadzamy po „zimnych ogrodnikach”.
Pielęgnacja astrów krok po kroku
Uprawa astrów nie jest trudna i nie wymaga szeroko zakrojonej wiedzy ogrodniczej. Warto jednak sprostać ich podstawowym wymaganiom, aby uchronić się przed ewentualnymi problemami, które mogłyby zniweczyć cały nasz wysiłek. Do najczęstszych problemów w uprawie astrów należy mączniak prawdziwy, czyli grzybowa choroba wynikająca z niewłaściwego sposobu podlewania oraz zbyt małej rozstawy pomiędzy roślinami.
Poniżej znajdziesz kluczowe wskazówki oraz wyjaśnione pokrótce najważniejsze aspekty pielęgnacji astrów jesiennych – krok po kroku pozwolą ci przejść przez etap przygotowania stanowiska, sadzenia czy nawożenia. Zapoznaj się z nimi, a twoje kwiaty wyrosną większe i zakwitną jeszcze piękniej, dopełniając obrazu barwnej jesieni.
- Gleba – astry nowoangielskie, nowobelgijskie oraz krzaczaste wymagają żyznej, dobrze przepuszczalnej gleby o lekkiej strukturze i odczynie w granicach 5,5-6,5 pH. Przed sadzeniem warto wzbogacić podłoże w próchnicę.
- Stanowisko – wszystkim gatunkom astrów jesiennych najlepiej powodzi na pełnym słońcu. Umiarkowany półcień jest zwykle tolerowany, ale może oznaczać słabsze kwitnienie.
- Podlewanie – astry lubią stale wilgotne podłoże, co najłatwiej jest osiągnąć za pomocą nawadniania kropelkowego oraz utrzymywania wokół roślin warstwy spulchnionej i napowietrzonej gleby. Podlewanie roślin konewką po liściach stwarza ryzyko rozwoju chorób grzybowych na czele z mączniakiem prawdziwym. Nie tylko przelewanie jest dla astrów problematyczne, warto wiedzieć, że w wyniku przesuszenia kwiaty tracą dolne liście i wyraźnie marnieją.
- Nawożenie – w maju w okresie intensywnego wzrostu astry potrzebują zwiększonej podaży składników odżywczych. Dostarczyć je można w postaci wieloskładnikowych nawozów mineralnych lub nawozów organicznych, np. biohumusem lub gnojówką z pokrzywy.
Gdy tylko astry przekwitną, warto przed zimą ściąć je do połowy. W tej postaci łatwo doczekają wiosny, gdyż polskie mrozy nie są im straszne. Jedynym dodatkowym obowiązkiem, z którym należy się liczyć podczas uprawy astrów, jest konieczność odmładzania – co 3–5 lat na wiosnę należy wykopać rozrosłe karpy i odciąć z nich młode rozłogi, które posłużą jako nowe, młode sadzonki. W ten sposób łatwo powiększysz swoją jesienną kolekcję.
Źródło: deccoria.pl
