Spis treści:
- Barwinek pospolity zamiast trawnika
- Sadzenie i pielęgnacja barwinka pospolitego
Barwinek pospolity zamiast trawnika
Barwinek pospolity (Vinca minor) to niewielka roślina okrywowa pochodząca z lasów liściastych Europy Środkowej i Południowej, dziś powszechnie wykorzystywana w ogrodach jako zamiennik trawnika. Tworzy niskie, płożące się pędy, które z czasem drewnieją, łatwo się zakorzeniają i efektywnie pokrywają powierzchnię gruntu, osiągając maksymalnie 20 cm wysokości. Jego ciemnozielone, błyszczące liście nie opadają na zimę, dzięki czemu zachowuje walory dekoracyjne przez cały rok. Między marcem a majem pojawiają się na nim kwiaty o pięciu płatkach w odcieniach fioletu, niebieskiego lub bieli. Dzięki zwartej strukturze roślina dobrze znosi umiarkowany ruch pieszy i może być z powodzeniem stosowana wzdłuż ścieżek lub w pobliżu stref użytkowych.
Jego zdolność do szybkiego zadarniania terenu wykorzystuje się w cieniu pod drzewami, na stromych zboczach, między murkami oporowymi czy w narożnikach trudnych do koszenia. Dobrze ukorzeniony barwinek wymaga podlewania tylko w pierwszych tygodniach po posadzeniu i podczas długich okresów bez opadów. Ponadto roślina nie potrzebuje regularnego przycinania ani nawożenia mineralnego. Gęsty, wiecznie zielony dywan ogranicza parowanie wody i skutecznie blokuje rozwój chwastów, co przekłada się na mniejszą ilość pracy i niższe koszty utrzymania ogrodu. W przeciwieństwie do klasycznego trawnika barwinek sprawdza się również na glebach o umiarkowanej żyzności i nie wymaga dosiewania.
Wybór odpowiedniej odmiany pozwala dostosować nasadzenia do konkretnych warunków i oczekiwanego efektu wizualnego. W ogrodach z półcienistymi stanowiskami najlepiej sprawdzają się szybko rosnące odmiany o intensywnie niebieskich kwiatach, takie jak ‘Dart’s Blue’ i ‘La Grave’, tworzące gęste, równomierne kobierce. Do reprezentacyjnych części działki – np. na obrzeża rabat lub w sąsiedztwie ścieżek – wybierane są odmiany o ozdobnych liściach, jak ‘Argenteovariegata’ z jasnym obrzeżeniem lub ‘Illumination’ z żółtym środkiem blaszki. Odmiany te są mniej ekspansywne i wolniej się rozrastają, co ułatwia kontrolę nad kompozycją. Na stanowiska słoneczne dobrze reaguje m.in. ‘Bowles’s Variety’, natomiast w miejscach niemal całkowicie zacienionych rekomendowana jest odmiana ‘Sebastian’, która zachowuje barwę liści nawet pod zwartą koroną drzew.
Sadzenie i pielęgnacja barwinka pospolitego
Barwinek pospolity można sadzić od wczesnej wiosny aż do końca września, pod warunkiem że nie przypada to na okres długotrwałej suszy ani przymrozków. Optymalny czas na rozpoczęcie nasadzeń to kwiecień, kiedy gleba jest już rozmarznięta i łatwa do uprawy. Rośliny sadzi się w rozstawie co 25–30 cm, po 10–12 sztuk na metr kwadratowy — taki układ zapewnia szybkie pokrycie terenu zwartą darnią. Im gęściej rozmieścimy sadzonki, tym szybciej uzyskamy efekt zadarnienia, ale powiększymy też koszt materiału. Rośliny należy sadzić na tej samej głębokości, na której rosły wcześniej w pojemniku. Po posadzeniu wskazane jest lekkie ugniecenie gleby i dokładne podlanie, co pozwala usunąć kieszenie powietrzne i zapewnia dobry kontakt systemu korzeniowego z podłożem. Jeżeli rozmnażamy barwinek przez podział starszych kęp, na tej samej powierzchni wystarczy około 8 roślin.
Odpowiednio dobrane podłoże znacząco ułatwia utrzymanie barwinka w dobrej kondycji bez intensywnej pielęgnacji. Roślina najlepiej rośnie w glebach próchnicznych, umiarkowanie wilgotnych i lekko kwaśnych (pH 5,5–6,5). Na glebach piaszczystych barwinek rozwija się wolniej i wymaga częstszego nawadniania, natomiast na zbyt mokrych stanowiskach może dojść do gnicia korzeni. Przed sadzeniem warto wzbogacić glebę kompostem lub dobrze rozłożonym obornikiem — szczególnie jeśli stanowisko było wcześniej zaniedbane.
Pielęgnacja w kolejnych sezonach ogranicza się głównie do utrzymania estetyki i kontroli ekspansji. Wczesną wiosną warto skrócić pędy w miejscach, gdzie roślina rozrosła się poza wyznaczone granice — na przykład przy krawędziach ścieżek. Gatunek dobrze znosi cięcie, nawet do dwóch trzecich długości pędów, co pozwala również na odmłodzenie starszych egzemplarzy i stymuluje je do intensywniejszego kwitnienia. W chłodniejszych regionach, zwłaszcza przy braku okrywy śnieżnej, zaleca się dodanie cienkiej warstwy ściółki, najlepiej z kory sosnowej, co zabezpieczy system korzeniowy przed przemarzaniem. Jeśli ogród wymaga precyzyjnego podziału przestrzeni, warto rozważyć instalację podziemnych barier z tworzywa sztucznego, które powstrzymają ekspansję barwinka na sąsiednie rabaty lub trawniki.
Źródło: deccoria.pl
