Barwne liście zdobią ogród cały rok, zachwyca też kwiatami. Najpiękniejsze odmiany i uprawa pierisa japońskiego

Niektóre odmiany pierisa japońskiego mają intensywnie różowe kwiaty. Fot. tamu1500/123RF.com
Niektóre odmiany pierisa japońskiego mają intensywnie różowe kwiaty.tamu1500123RF/PICSEL

Spis treści:

  1. Pieris japoński (Pieris japonica) – zimozielony krzew
  2. Najpiękniejsze odmiany pierisa japońskiego
  3. Pieris japoński – uprawa i pielęgnacja

Pieris japoński (Pieris japonica) – zimozielony krzew

Wiosenne przyrosty pierisa japońskiego mogą mieć szkarłatny kolor
Wiosenne przyrosty pierisa japońskiego mogą mieć szkarłatny kolor. gjvv123RF/PICSEL

Przeczytaj również

    Najpiękniejsze odmiany pierisa japońskiego

    • Pieris japoński "Ralto" – osiąga 60 cm wysokości i taką samą szerokość. Liście wczesną wiosną są szkarłatne, a z czasem zielenieją. Mają kremowe obrzeżenie. Odmiana ta kwitnie na czerwono;
    • Pieris japoński "Flaming Silver" – dorasta do 1 m wysokości. Młode przyrosty mają intensywnie czerwony kolor, a kwiaty są śnieżnobiałe;
    • Pieris japoński "Cupido" – bardzo atrakcyjna odmiana, która osiąga 1 m wysokości oraz 2 m średnicy. Kwitnie na biało i ma ciemnozielone, skórzaste liście;
    • Pieris japoński "Mountain Fire" – docelowo osiąga 1,2 m wysokości. Pojawiające się wiosną liście mają wyrazisty, karminowy kolor. Kwiaty są białe;
    • Pieris japoński "Valley Valentine" – w ogrodach dorasta do 1,3 m wysokości. Kwiaty są w kolorze szkarłatnym, a wiosenne przyrosty – czerwonobrązowym;
    • Pieris japoński "Mountain Fire" – zazwyczaj ma 1,5 m wysokości. Młode liście są w czerwonym, a kwiaty w białym kolorze.

    Pieris japoński – uprawa i pielęgnacja

    Pieris japoński do obfitego kwitnienia potrzebuje żyznej, kwaśnej i wilgotnej gleby oraz częściowo zacienionego stanowiska
    Pieris japoński do obfitego kwitnienia potrzebuje żyznej, kwaśnej i wilgotnej gleby oraz częściowo zacienionego stanowiska. casualt123RF/PICSEL
    • Ziemia – pieris japoński, podobnie jak rododendrony i inne rośliny wrzosowate, wymagają kwaśnej gleby (pH ok. 5,0). Podłoże dla tego krzewu powinno być przepuszczalne, zasobne w składniki odżywcze, bogate w próchnicę i stale umiarkowanie wilgotne.
    • Stanowisko – najlepsze dla tego krzewu są miejsca półcieniste, zaciszne i osłonięte od zimnego wiatru. Doskonale sprawdzą się stanowiska pod wysokimi drzewami.
    • Sadzenie – pierisa japońskiego warto sadzić na stałym stanowisku wczesną wiosną, wrzucając na dno dołka kwaśny kompost albo torf. Do uprawy rośliny w donicy możemy użyć gotowej ziemi do rododendronów i innych roślin wrzosowatych, którą wymieszamy z piaskiem w stosunku 3:1. Pamiętajmy, aby na dnie pojemnika znalazła się również warstwa drenażu, np. keramzytu.
    • Podlewanie – krzew ten wymaga podlewania, zwłaszcza w okresach suszy. Musimy dbać to, aby ziemia była cały czas umiarkowanie wilgotna. Do podlewania używajmy tylko miękkiej wody (odstanej, filtrowanej lub deszczówki).
    • Nawożenie – do zasilania pierisa japońskiego możemy używać kwaśnego kompostu lub wieloskładnikowych nawozów mineralnych do roślin kwasolubnych (np. magnolii, azalii i rododendronów). Wystarczy zastosować je raz na początku sezonu wegetacyjnego.
    • Ściółkowanie – to ważny zabieg w uprawie tej rośliny, który chroni ją głównie przed wysychaniem podłoża. Jako ściółkę dla pierisa japońskiego możemy wykorzystać torf, kwaśny kompost, igliwie, szyszki lub korę sosnową.
    Pierisa japońskiego warto wyściółkować
    Pierisa japońskiego warto wyściółkować.Ewa LeśniewskaDeccoria.pl
    • Przycinanie – pieris japoński nie wymaga corocznego przycinania. Jeśli to konieczne, wczesną wiosną możemy usunąć z niego przemarznięte lub uszkodzone pędy.
    • Mrozoodporność i zimowanie – w naszym klimacie krzew ten nie jest w pełni odporny na mróz, dlatego warto uprawiać go w cieplejszych rejonach kraju i zabezpieczać przed zimą np. za pomocą agrowłókniny.
    • Choroby i szkodniki – pieris japoński jest dość wytrzymałą rośliną ozdobną, a najczęstszą przyczyną problemów w jego uprawie zazwyczaj jest nieodpowiedni odczyn gleby. Mimo wszystko zdarza się, że choruje na fytoftorozę, szarą pleśń bądź plamistość liści.

    Przeczytaj również

    Masz sugestie, uwagi albo widzisz błąd?