Spis treści:
- Ifejon – wiosenna gwiazda
- Ciekawe odmiany ifejonów
- Uprawa ifejonów
- Gdzie sadzić ifejony?
Ifejon – wiosenna gwiazda
Ifejon (Ipheion) to wieloletnia bylina cebulowa należąca do rodziny amarylkowatych (podrodzina czosnkowych). Pochodzi z Ameryki Południowej, głównie z terenów Argentyny i Urugwaju. Do Europy (a konkretnie do Anglii) sprowadzony został około 200 lat temu przez łowców roślin. Obecnie cieszy się ogromną popularnością we Francji, Wielkiej Brytanii, a nawet w Australii i Nowej Zelandii. Ifejon charakteryzuje się niewielkim wzrostem, gdyż osiąga zazwyczaj 10-15 cm wysokości. Wytwarza podłużne i wąskie liście w ciemnozielonym kolorze (po roztarciu wydzielają lekko czosnkowy zapach).
Ifejon jest doceniany za swoje eleganckie kwiaty, które swoim kształtem przypominają gwiazdki. Angielska nazwa rośliny to „springstar”, czyli wiosenna gwiazda, co idealnie oddaje jej charakter. Kwiaty ifejonów składają się z 6 płatków. Co ciekawe, szeroko otwierają się w słoneczne dni, z kolei w nocy pozostają zamknięte. Zwykle pojawiają się one na początku kwietnia i utrzymują się na roślinie aż do czerwca. W zależności od odmiany mogą przybierać kolor biały, różowy, niebieski lub fioletowy (często mają jasną smugę na pojedynczych płatkach korony). Kwiaty ifejonów wydzielają przyjemny i słodki zapach. Ponadto są one miododajne. Po przekwitnięciu w ich miejscu pojawiają się owoce – torebki wypełnione licznymi nasionami.
Ciekawe odmiany ifejonów
Roślina ta posiada wyłącznie jeden gatunek – ifejon jednokwiatowy (Ipheion uniflorum syn. Triteleia uniflora lub Brodiaea uniflora). Mimo to ma wiele ciekawych odmian, które różnią się głównie kolorem kwiatów. Wśród najciekawszych odmian ifejonów warto wymienić m.in.:
- ‘White Star’, ‘Alberto Castillo’, ‘Album’ – piękne odmiany, które tworzą kwiaty w odcieniu bieli;
- ‘Charlotte Bisshop’, ‘Tessa’ – wyróżniają się kwiatami o różowym kolorze;
- ‘Wisley Blue’, ‘Rolf Fiedler’, ‘Jessie’ – zachwycają pięknymi kwiatami w odcieniach błękitu;
- ‘Froye Mill’ – ciekawa odmiana, która wyróżnia się fioletowymi kwiatami z białym oczkiem.
Uprawa ifejonów
Mogłoby się wydawać, że ifejony są roślinami trudnymi w uprawie. Nic bardziej mylnego. Nie wymagają szczególnej opieki i świetnie radzą sobie w naszym klimacie. Do połowy lata nadziemna część roślin zamiera, by powtórnie odrodzić się wiosną. Ponadto ifejony są stosunkowo wytrzymałe na mróz i z powodzeniem mogą przetrwać w temperaturach do -15 st. C. To sprawia, że w regionach o łagodniejszym klimacie nie wymagają zabezpieczenia na zimę. Natomiast w przypadku silnych mrozów dobrze jest okryć powierzchnię ziemi świerkowymi gałązkami lub agrowłókniną. Można również wyściółkować podłoże zrębkami, kompostem lub korą drzew liściastych. Podpowiadamy, jak wygląda uprawa i pielęgnacja ifejonów.
- Sadzenie – ifejony rozwijają się z podłużnych cebulek, które sadzimy we wrześniu lub na początku października. Ważne jest ich dość głębokie sadzenie (najlepiej około 10 cm), co pomoże roślinom przetrwać temperatury do -15 st. C. Odległość między cebulkami powinna wynosić co najmniej 8-10 cm. Zanim przystąpimy do sadzenia ifejonów, należy odpowiednio przygotować glebę, przekopując ją i dodając do niej kompost lub obornik. Cebule sadzimy ostrym końcem ku górze. Na koniec przysypujemy je ziemią i delikatnie ugniatamy.
- Stanowisko – ifejon najlepiej rośnie na stanowiskach ciepłych i słonecznych (ewentualnie półcienistych). Dla obfitego kwitnienia potrzebuje co najmniej kilka godzin pełnego słońca dziennie. Roślinę można też posadzić pod koronami drzew.
- Gleba – rośliny te mają niewielkie wymagania co do gleby. Preferują ziemię żyzną i przepuszczalną, najlepiej o odczynie obojętnym. Ponadto podłoże powinno być dobrze zdrenowane, ponieważ nadmiar wilgoci może prowadzić do gnicia cebulek. W takich warunkach ifejony odwdzięczą się obfitym i długim kwitnieniem.
- Podlewanie – roślina ta lubi, aby podłoże było wilgotne. Podlewamy ją regularnie (zwłaszcza w okresach suszy), jednak z umiarem, aby nie doprowadzić do gnicia cebulek. W okresie spoczynku częstotliwość nawadniania można zmniejszyć. Ważne jest, aby nie doprowadzić do wysuszenia cebulek.
- Nawożenie – ifejony nie mają dużych wymagań pokarmowych, ale wraz z początkiem sezonu wegetacyjnego warto zastosować nawozy mineralne dla roślin kwitnących. Dobrą praktyką jest też usuwanie przekwitłych kwiatów, co pobudza ifejony do ponownego kwitnienia i zapobiega tworzeniu się nasion.
- Rozmnażanie – ifejony najlepiej rozmnażać poprzez cebulki przybyszowe. Na początku jesieni rośliny wykopujemy i oddzielamy cebulki przybyszowe, po czym sadzimy je na nowym miejscu. Kolejną metodą rozmnażania ifejonów jest wysiew nasion. W dobrych warunkach dają też samosiew (tak rozmnożone nie zawsze powtarzają cechy rośliny matecznej).
- Choroby i szkodniki – ifejon jest odporny na występowanie chorób i szkodników. Czasem może jednak zostać zaatakowany przez mszyce, które wysysają soki z roślin i prowadzą do ich osłabienia.
Gdzie sadzić ifejony?
Ifejony doskonale nadają się na rabaty i ich obwódki. Świetnie komponują się z roślinami cebulowymi, takimi jak krokusy, szafirki i cebulice. Ponadto można je posadzić w towarzystwie anemonów, sasanek, pierwiosnków, niskich narcyzów czy irysów karłowych. Równie dobrze prezentują się na skalniakach, zwłaszcza wśród omiegów czy gęsiówek kaukaskich. Oprócz tego ifejony doskonale poradzą sobie pod drzewami i krzewami. Można je też uprawiać w donicach na balkonie czy tarasie.
Źródło: deccoria.pl
