Spis treści:
- Anginka (pelargonia pachnąca) – charakterystyka
- Pielęgnacja anginki – jak należy o nią dbać?
- Co zrobić, żeby anginka wypuszczała nowe liście?
- Co zrobić, żeby anginka zakwitła?
Anginka (pelargonia pachnąca) – charakterystyka
Anginka to zwyczajowa nazwa pelargonii pachnącej, znanej też jako ruzyndla czy geranium. Jej popularna nazwa związana jest ze zdrowotnymi właściwościami, jakie posiada. Liście tej rośliny są źródłem olejków eterycznych. Zawierają między innymi witaminę C, flawonoidy i geraniol. Wszystko to wpływa na właściwości anginki, która wykazuje działanie antywirusowe, antybakteryjne, przeciwzapalne i przeciwbólowe. Warto po nią sięgnąć w przypadku przeziębienia czy grypy – jest bardzo pomocna przy ich zwalczaniu. Podobno jej liście pomagają też na ból ucha i działają łagodząco na skórę.
Anginka jest rośliną wieloletnią. To gatunek należący do rodziny bodziszkowatych, pochodzący z południowej i wschodniej części Afryki. W uprawie spotyka się wyłącznie kultywary (czyli odmiany uprawne) i mieszańce. Pelargonie pachnące dorastają do wysokości 1 metra, a ich liście są intensywnie zielone, niewielkie i pokryte drobnymi włoskami. Wydzielają charakterystyczny zapach, jeśli się je potrze. Na łodygach anginki mogą się pojawić drobne kwiaty (w kolorze białym, różowym lub bladopurpurowym), jednak w warunkach domowych nie zawsze można liczyć na to, że roślina ta zakwitnie.
Pielęgnacja anginki – jak należy o nią dbać?
Pelargonia pachnąca często bywa hodowana w gruncie, ale jeśli chcemy cieszyć się jej pięknem przez cały rok, musimy ją uprawiać w warunkach domowych. Nie jest to roślina wymagająca, jednak warto jej zapewnić odpowiednie warunki, by ładnie rosła i zakwitła. Jak dbać o pelargonię pachnącą?
Stanowisko: Anginka preferuje średnio żyzne, przepuszczalne gleby, najlepiej zdrenowane. Odpowiednie jest dla niej ciepłe, słoneczne stanowisko. Roślina ta nie lubi zimna, jednak w lecie doniczkę można ustawić na zewnątrz, w słonecznym miejscu, jako dekorację balkonu czy tarasu. Roślina nie lubi jednak przeciągów, więc lepiej unikać na przykład ustawiania jej przy często otwieranym oknie.
Podlewanie: Podlewanie pelargonii pachnącej jest ważne, gdyż roślina ta lubi lekko wilgotną ziemię. Nie można jednak przelewać rośliny, ponieważ nadmiar wody może jej zaszkodzić bardziej niż jej przesuszenie. W okresie wegetacji warto podlewać roślinę raz na tydzień, gdy jej podłoże lekko przeschnie. Zimą podlewajmy ją jeszcze rzadziej – wtedy, gdy ziemia w doniczce dość mocno wyschnie.
Nawożenie: Warto nawozić pelargonię pachnącą w okresie jej nasilonego wzrostu. Użyjmy nawozu do pelargonii lub wieloskładnikowego nawozu do roślin doniczkowych. W okresie zimowym anginki nie należy nawozić.
Przesadzanie: Przesadzanie pelargonii pachnącej warto przeprowadzać co roku, wiosną. Wykorzystujemy do tego donicę o rozmiar większą niż poprzednia, robiąc w jej dnie dziurki i tworząc warstwę drenującą.
Co zrobić, żeby anginka wypuszczała nowe liście?
Regularne przycinanie anginki sprzyja jej zagęszczeniu. Systematycznie przycinajmy więc wierzchołki pędów, pobudzając ją tym samym do wzrostu i zagęszczenia. Jak często powinniśmy to robić? W okresie wzrostu nawet kilka razy na sezon. By jednak nie poranić rośliny, należy używać ostrego sekatora. Zostawia on mniejsze rany, które prędzej się zabliźniają.
Warto regularnie pozbywać się z rośliny uschniętych łodyg. Zdrewniałe pędy usuwamy zaś pod koniec zimy lub na początku wiosny. Warto pamiętać, że żółknięcie liści geranium czy ich przysychanie jest zupełnie normalne jesienią i zimą. Roślina przechodzi wówczas w stan spoczynku. By w spokoju przetrwała zimę, należy ograniczyć jej podlewanie.
Co zrobić, żeby anginka zakwitła?
Anginka kwitnie od czerwca do września. W warunkach domowych zakwita raczej rzadko, ale jest to możliwe. Nie można jej ustawiać w cieniu i w miejscu, w którym jest narażona na przeciągi, gdyż nie lubi nagłych zmian temperatur.
Systematyczne nawożenie geranium od marca do września co dwa tygodnie może pobudzić roślinę do wytworzenia kwiatów. Latem anginka dobrze się czuje w temperaturze pokojowej. Zimą warto ją ustawić w nieco chłodniejszym, ale nie zimnym miejscu. Temperatura powinna być wyższa niż 5 stopni Celsjusza. Takie ochłodzenie sprzyja wytworzeniu wiosną kwiatów.
