Spis treści:
- Głogownik – charakterystyka
- Gatunki i odmiany głogownika
- Jak uprawiać głogownika?
- Głogownik – zastosowanie w ogrodzie
Głogownik – charakterystyka
Głogownik to krzew należący do rodziny różowatych. Pochodzi z Azji, ale świetnie daje sobie radę w naszym klimacie. W naturalnych warunkach występuje w lasach i na zboczach gór. U nas traktowany jest jako roślina ozdobna.
Głogownik jest odmianą głogu. Ma szerokie, epileptyczne i błyszczące liście, stąd wzięła się jego łacińska nazwa Photinia, czyli "błyszczący”. Jego kwiaty są kuliste w kolorach od jasnozielonych, przez odcienie czerwieni do ciemnofioletowych. Głogownik kwitnie na przełomie maja i czerwca, ale jego największą ozdobą są młode przyrosty z kolorowymi liśćmi.
Roślina ta naturalnie występuje w lasach i na zboczach gór, stąd jej odporność na mróz. Głogownik jest zimozielony, jego kolory cieszą oczy przez cały rok. Może być uprawiany jako krzew lub na pniu, idealnie nadaje się na żywopłot. W zależności od odmiany rośnie do wysokości od 1,5 do nawet 5 metrów, jest dość rozłożysty. Rozpiętość jego gałęzi osiąga metr szerokości.
Gatunki i odmiany głogownika
Głogownik w naturze ma wiele odmian, a w toku upraw wykształcono jeszcze wiele krzyżówek. Najpopularniejsze są te o wyjątkowo kolorowych kwiatach. Są również odmiany szczególnie polecane na żywopłoty. Jednym z popularniejszych gatunków tej rośliny jest głogownik Frasera, obejmujący kilka odmian:
- Głogownik Frasera Red Robin i Little Red Robin – wyróżnia się czerwonymi młodymi przyrostami i liśćmi o nietypowym kształcie. Dorosłe rośliny osiągają 3 m wysokości. W wersji Little – 2 m. Ta odmiana głogownika świetnie nadaje się do uprawy na pniu i jako żywopłot.
- Głogownik Frasera Super Hedger – krzyżówka charakteryzująca się szybkim wzrostem, w krótkim czasie osiągająca wysokość 3 m.
- Głogownik Frasera Pink Marble – tę odmianę wyróżnia kolor liści. Ich brzegi są kremowe, a młode przyrosty mają różowy kolor.
Innym, popularnym u nas gatunkiem tej rośliny jest głogownik Dawida. Jest to roślina częściowo zimozielona, co oznacza, że zimą traci około połowy liści. Może osiągnąć maksymalną wysokość 4m. Jego liście są węższe od gatunku Freser, a przyrosty mocno czerwone. Roślina ma białe kwiaty, a jej liście jesienią czerwienieją. Głogownik Dawida jest nieco mniej odporny, niż odmiany z gatunku Fresera.
Jak uprawiać głogownika?
Głogownik jest rośliną mało wymagającą, jednak jego uprawa wymaga przestrzegania kilku reguł. Możemy wówczas liczyć na to, że roślina będzie bardziej bujna a jej kwitnienie obfitsze. Oto podstawowe zasady uprawy głogownika:
- Ziemia
Ziemia pod głogownika powinna być próchnicza, przepuszczalna, lekko kwaśna lub obojętna. Świetnie się czuje w pobliżu roślin iglastych, których igły lekko zakwaszają podłoże.
- Stanowisko
Jako roślina naturalnie wywodząca się z lasów, głogownik lubi stanowiska w półcieniu, ale świetnie radzi sobie również w słońcu. Ważniejsze jest to, żeby był osłonięty od wiatrów, zwłaszcza tych zimniejszych, czyli wschodnich.
- Sadzenie
Głogowniki zazwyczaj sadzimy jako sadzonki. Najlepiej robić to wiosną lub jesienią, przy czym odległość między krzewami powinna uwzględniać ich możliwości rozwoju. Sadzonki sadzi się w odległości 2 metrów od siebie oraz od innych roślin. Wyjątkiem jest sadzenie głogownika na żywopłot, wtedy odległość między roślinami powinna być mniejsza i wynosić od 60 cm do metra.
- Podlewanie
Głogownik niezbyt dobrze znosi susze. Najlepiej podlewać go raz w tygodniu, a w czasie suszy – dwa razy w tygodniu. Ten krzew dobrze jest podlać obficie jesienią. Nie zaszkodzi mu podlewanie zimą pod warunkiem, że prognozy pogody nie przewidują mrozów.
- Nawożenie
Roślinę najlepiej nawozić dwa razy w roku, wiosną i jesienią. Powinien być to nawóz mineralny do roślin ozdobnych. Głogownik świetnie się rozwija również, jeśli nawożony jest kompostem.
- Przycinanie
Głogownik świetnie znosi przycinanie. Odpowiednie cięcie zapewni roślinie zagęszczenie gałęzi, co jest szczególnie ważne w przypadku żywopłotów. Głogownika można bez przeszkód ciąć oraz formować w dowolny sposób. Cięcia wykonuje się dwa razy do roku. Pierwsze powinno nastąpić zaraz po kwitnieniu. Potem można dowolnie przycinać głogownika, ale nie później niż do końca sierpnia. Po tym czasie roślina przygotowuje się do zimowania.
- Zimowanie
Naturalnie głogownik pochodzi z nieco cieplejszego klimatu niż nasz. Dlatego lepiej okrywać go na zimę, szczególnie odmiany z gatunku głogownik Dawida. W tym celu należy wysypać grubą warstwę ściółki w okolicach pnia i korzenia, a część naziemną okrywać włókniną. Dotyczy to zwłaszcza młodych roślin.
- Rozmnażanie
Tę roślinę można rozmnażać z nasion, ale trwa to bardzo długo. O wiele lepiej sprawdza się rozmnażanie przez sadzonki. Mogą to być sadzonki zielne, pobrane latem lub półzdrewniałe, pobrane jesienią.
- Szkodniki i choroby
Ta odporna roślina może być zaatakowana przez choroby grzybowe, takie jak szara pleśń czy mączniak. Tym infekcjom sprzyja duża wilgotność. Inną chorobą jest zaraza ogniowa wywoływana przez bakterię. Na choroby stosować należy opryski, roślinie pomoże też nawożenie azotem. Szkodnikiem atakującym głogownika jest zielona mszyca.
Głogownik – zastosowanie w ogrodzie
Głogownik w ogrodzie pełni funkcje ozdobne. Jego błyszczące, kolorowe liście przyciągają spojrzenia. Świetnie sprawdza się jako żywopłot, tym bardziej że jest rośliną zimozieloną. To z pewnością ciekawa alternatywa dla tui czy ligustra pospolitego.
Tę roślinę można również uprawiać jako soliter. Jego kolorowe liście dobrze się prezentują na tle zieleni innych roślin. Odporność głogownika na przycinanie sprawia, że można go formować w dowolne kształty. Odmiany uprawiane na pniu tworzą atrakcyjne szpalery, na przykład wzdłuż ścieżek czy płotów. Ta roślina może być również ozdobą tarasów, nie nadaje się jednak na małe balkony, gdyż zbyt szybko i obficie się rozrasta.
Źródła: www.rhs.org.uk, opracowanie własne
