Spis treści:
- Tuja ogrodowa — charakterystyka
- Tuja ogrodowa — odmiany
- Sadzenie tuj w ogrodzie
Tuja ogrodowa — charakterystyka
Tuja ogrodowa (Thuja) inaczej nazywana również żywotnikiem, należy do roślin iglastych z rodziny cyprysowatych. Jest to jedno z najbardziej wszechstronnych i atrakcyjnych drzew występujących w naszym krajobrazie. Sprawdza się zarówno w uprawie żywopłotowej i doniczkowej, a mniejsze odmiany są świetną ozdobą zimozielonych rabat.
Tuje zyskały popularność ze względu na wysoką odporność na warunki atmosferyczne oraz szybkie tempo wzrostu. Żywotniki tolerują większość rodzajów gleb, okresową suszę i półcieniste stanowiska, a do tego są zielone przez cały rok i idealnie nadają się do formowania. Drzewa te są łatwe w uprawie, a mnogość odmian różniących się od siebie wysokością, pokrojem czy kolorystyką sprawia, że można sadzić je praktycznie w każdym ogrodzie. Właściwie pielęgnowane i przycinane tuje z biegiem lat mogą stworzyć piękny żywopłot, chroniący domowników przed spojrzeniami sąsiadów czy odgłosami ulicy.
Tuja ogrodowa — odmiany
Tuje dzielą się na pięć gatunków, które występują naturalnie w Azji i Ameryce Północnej. W naszym kraju uprawiane są głównie trzy rodzaje tych roślin, tj.:
- Thuja occidentalis — żywotnik zachodni
Żywotnik zachodni to gatunek tui najczęściej spotykany w polskich ogrodach. Należące do tej odmiany tuje szybkorosnące są gęste i łatwe w uprawie, a dzięki temu można wykorzystywać je na żywopłoty.
W ramach tego gatunku można wyróżnić kilka najpopularniejszych odmian:
- Brabant - rośnie najszybciej, bo aż 20-30 cm na rok, jest zielona, odporna na mróz,można ją przycinać o każdej porze roku, idealna na żywopłot, jej łuski brązowieją wokresie zimowym,
- Szmaragd - rośnie do 20 cm na rok, ma szmaragdowo-zielony kolor i stożkowatykształt, nie brązowieje w czasie zimy, również nadaje się na żywopłoty,
- Aurescens - ma żółte wybarwienie, nadaje się do cięcia, tworzy piękne i zwarteżywopłoty, najlepiej sprawdzi się w nasłonecznionym miejscu,
- Danika - to nisko rosnąca tuja kulista, która osiąga wysokość do 50 cm, rośniebardzo powoli i osiąga niewielkie wymiary, jest wyjątkowo odporna na niskie.temperatury
- Thuja plicata - żywotnik olbrzymi
Ten gatunek tui posiada większe wymagania związane z wilgotnością podłoża. Żywotnik olbrzymi rośnie w sposób rozłożysty, posiada ciemnozielone łuski, które nie ciemnieją na zimę i są wyjątkowo eleganckie. Tuje te są jednak dużo bardziej wrażliwe na mrozy, dlatego zaleca się, aby sadzić je w miejscach osłoniętych, mniej narażonych na zimne podmuchy wiatru. Należące do tego gatunku tuje również nadają się na żywopłot, jednak warto wziąć pod uwagę, że ich budowa nie jest tak zwarta, jak w przypadku żywotników zachodnich. Natomiast ich niewątpliwym atutem jest szybki wzrost. Tuje te mogą urosnąć nawet do 40 cm w ciągu roku.
- Thuja orientalis - żywotnik wschodni
Ta odmiana jest najbardziej wymagająca i delikatna, a przez to najmniej popularna w naszym kraju. Krzewy te przypominają stożek rozgałęziający się od samej ziemi. Ich barwa najczęściej przybiera kolor soczystej zieleni, natomiast w okresie jesiennym przebarwia się na brązowo. Żywotniki wschodnie charakteryzują się niską mrozoodpornością w porównaniu do poprzednich gatunków. Źle znoszą niskie temperatury, dlatego najlepiej sadzić je w miejscach nasłonecznionych, osłoniętych od wiatru. Drzewka z tego gatunku mogą przyrastać do 10 cm rocznie.
Sadzenie tuj w ogrodzie
Przed zakupem i posadzeniem tuj, warto dokładnie przemyśleć ich usytuowanie w ogrodzie, tak by nawet po wielu latach cieszyły nasze oczy i odpowiednio spełniały swoją funkcję. Poniżej wyjaśniamy zasady sadzenia tuj w ogrodzie:
- Kiedy najlepiej sadzić tuje?
Najlepszy czas na sadzenie tui to wczesna wiosna i późne lato. Posadzone wiosną drzewa mają czas na aklimatyzację i przygotowanie się do letniej fali upałów. Z kolei tuje posadzone w sierpniu lub wrześniu, będą miały odpowiednią ilość czas na przystosowanie się do przetrwania zimy. Warto pamiętać, by nie sadzić tui później niż na sześć tygodni przed pierwszymi przymrozkami. W przeciwnym razie roślina może nie zdążyć się ukorzenić i uodpornić na mrozy.
- Jak sadzić tuje?
Podłoże, w którym sadzimy tuje powinno być żyzne, luźne i wilgotne. Jałowe, suche gleby powodują, że rośliny usychają, a ich igły brązowieją. Jeśli ziemia w naszym ogrodzie jest gliniasta i wyjałowiona, najlepiej będzie przekopać ją i wymieszać ze specjalnym podłożem przeznaczonym do drzew iglastych. W miarę możliwości tuje najlepiej sadzić w miejscach nasłonecznionych lub lekko
zacienionych.
Gdy znajdziesz w ogrodzie odpowiednie miejsce dla swoich tui, wykop dla nich dziury w ziemi o długości i szerokości około 2-3 razy większej niż ich bryła korzeniowa. Po zasadzeniu rośliny ziemię, z której wcześniej usunęliśmy trawę warto wysypać korą sosnową. Zapobiegnie to wyrastaniu chwastów oraz odparowywaniu wody z podłoża. Przez kilka następnych tygodni po posadzeniu drzewek należy je regularnie podlewać. Wskazane jest także zastosowanie nawozu do iglaków.
- Co ile sadzić tuje?
To jak gęsto sadzić tuje zależy od tego, czy chcemy, aby tuje tworzyły zwarty żywopłot, czy pojedyncze elementy dekoracyjne.
- Sadząc tuje na żywopłot należy zachować odstęp co najmniej 50 cm pomiędzy poszczególnymisadzonkami. W przypadku większości żywotników zachodnich optymalny odstęp pomiędzy drzewkami powinien wynosić od 60 do 80 cm.
- Jeżeli chcemy sadzić tuje w ogrodzie pojedynczo, to wystarczy zachowanie około 1-3 modległości od innych roślin.
- Sadząc tuje wzdłuż ogrodzenia pamiętajmy o odstępie około 50-60 cm od płotu. Dzięki temu krzew nawet po rozrośnięciu pozostanie w granicach działki.
Zachowanie odpowiedniego odstępu pomiędzy sadzonkami tui jest bardzo ważne i wpływa na późniejszy rozwój roślin. Jeśli posadzimy je zbyt gęsto, korzenie sąsiadujących ze sobą sadzonek będą się ze sobą splątywały, co nie jest dla nich korzystne, ponieważ będą wtedy rywalizować o wodę i składniki pokarmowe pobierane z podłoża. Taka rywalizacja może z czasem doprowadzić do obumarcia jednej lub nawet obu roślin. Poza tym zbyt gęsto posadzone tuje będą również konkurować ze sobą o światło, a przez to ich przyrosty górne będą nieproporcjonalne do przyrostów bocznych, co w efekcie spowoduje, że tuje będą bardzo wąskie.
