Spis treści:
- Co na żywopłot? Dobrze wybierz, zanim posadzisz
- Krzewy na pachnący żywopłot
Co na żywopłot? Dobrze wybierz, zanim posadzisz
Osoby wybierające rośliny na żywopłot zwracają uwagę przede wszystkim na ich wygląd i zapach. Estetyka ogrodu jest ważna, a atrakcyjny, pachnący żywopłot może znacząco ją wzmocnić. Niemniej jednak, aby cieszyć się dobrym żywopłotem, trzeba również brać pod uwagę aspekty praktyczne. Kluczowe jest na przykład rozważenie, czy wybrana roślina jest zimozielona, czy traci liście jesienią. Zimozielone gatunki zapewniają prywatność i ochronę przez cały rok, podczas gdy rośliny zrzucające liście w zimniejszych miesiącach nie spełniają tej funkcji.
Planując pachnący żywopłot, warto zwrócić też uwagę na odporność na mróz oraz wymagania stanowiskowe. Wybór roślin, które dobrze znoszą niskie temperatury, jest kluczowy zwłaszcza w regionach o surowych zimach. Tak samo istotne są wymagania dotyczące stanowiska – niektóre krzewy preferują pełne słońce, podczas gdy inne lepiej rosną w półcieniu. Dobrze jest również uwzględnić specyfikę gleby w ogrodzie, aby zapewnić roślinom optymalne warunki do wzrostu i kwitnienia. Podczas planowania nasadzeń krzewów weźmy też pod uwagę wymagania dotyczące pielęgnacji i wielkości żywopłotu w pełnym rozroście, aby uniknąć problemów z koniecznością zbyt częstego przycinania.
Krzewy na pachnący żywopłot
Ogrodnicy mają do wyboru mnóstwo różnych krzewów, z których mogą komponować żywopłoty, warto jednak pamiętać, że najlepiej, gdy wybór jest dostosowany do warunków panujących w naszym ogrodzie, przy szczególnym uwzględnieniu temperatury oraz rodzaju gleby. Oto kilka propozycji krzewów, które świetnie sprawdzają się jako naturalne bariery i dodatkowo wydzielają przyjemny zapach:
- Lilak
Lilak, znany także jako Syringa vulgaris, to krzew wyróżniający się dużymi, pachnącymi kwiatostanami, które zazwyczaj przybierają odcienie fioletu lub różu, choć istnieją także odmiany białe. Gęsty wzrost lilaka sprawia, że idealnie nadaje się na żywopłot, który można przycinać do formy lub pozostawić w bardziej naturalnym stanie. Jesienią zrzuca liście. Lilak lubi zimę i jest odporny na temperatury nawet do -25°C. Roślina ta preferuje stanowiska słoneczne lub półcieniste oraz dobrze przepuszczalne gleby o średniej wilgotności.
Najlepszym czasem na sadzenie lilaka jest wczesna wiosna, w marcu lub kwietniu, oraz jesień, we wrześniu lub październiku, gdy gleba jest jeszcze ciepła, co sprzyja prawidłowemu ukorzenianiu się rośliny. Przycinanie lilaka powinno odbywać się wiosną (pod koniec kwietnia lub w maju), co pozwala nadać mu odpowiedni kształt i pobudzić do wzrostu.
- Jaśminowiec
Jaśminowiec, czyli Philadelphus, to krzew liściasty, który wiosną i wczesnym latem wydaje białe kwiaty o zapachu przypominającym pomarańcze. Jaśminowce osiągają zazwyczaj około 2,4 metra wysokości, choć istnieją również mniejsze odmiany. Rośliny te dobrze rosną w pełnym słońcu lub półcieniu, w glebie dobrze przepuszczalnej, choć tolerują także gorsze warunki glebowe. Jaśminowiec poradzi sobie w temperaturach do -23°C. Zrzuca liście na zimę. Najlepszym czasem na sadzenie jaśminowca jest wczesna wiosna, w marcu lub kwietniu, albo jesienią, we wrześniu lub październiku. Przycinanie powinno odbywać się latem, aby utrzymać kształt i wspierać zdrowy wzrost rośliny.
- Orszelina olcholistna
Orszelina olcholistna (Clethra alnifolia) to kwitnący krzew, który można przycinać do formy żywopłotu. Osiąga wysokość od 0,9 do 2,4 metra i prawie taką samą szerokość, ale można go przyciąć do węższego kształtu. W przeciwieństwie do wielu innych krzewów kwitnie w lipcu i sierpniu, wydzielając słodki zapach. Roślina ta przetrwa w temperaturach do -23°C, zarówno w słońcu, jak i w cieniu.
Orszelina jest idealna do wilgotnych terenów, ponieważ dobrze znosi duże ilości wody. Wadą jest konieczność częstego podlewania w suchych warunkach. Najlepszym czasem na sadzenie orszeliny jest wczesna wiosna i jesień. Przycinanie należy przeprowadzać wczesną na początku kwietnia, przed rozpoczęciem nowego wzrostu, aby zachować pożądany kształt i zdrowie rośliny.
- Kalina wonna
Kalina wonna, czyli Viburnum farreri, to krzew o wąskim, wyprostowanym pokroju, który idealnie nadaje się do formowania żywopłotu. Wiosną wydaje efektowne, różowo-białe kwiaty o słodkim zapachu. Najlepiej rośnie w wilgotnej, dobrze przepuszczalnej, kwaśnej glebie, a mulczowanie pomaga utrzymać odpowiednią wilgotność. Kalina jest odporna na temperatury do -10°C i najlepiej rośnie w miejscach osłoniętych od zimowych wiatrów. Wymaga regularnego przycinania po kwitnieniu.
Można ją sadzić przez cały rok, jednak najlepszym okresem jest wiosna. Wtedy zapewniamy jej wystarczająco czasu na rozwinięcie systemu korzeniowego przed okresem ekstremalnych temperatur. Kalinę należy przycinać zaraz po przekwitnięciu, ponieważ późniejsze cięcie może usunąć już zawiązane pąki kwiatowe, co ograniczy kwitnienie w przyszłym roku.
- Wończa pachnąca
Wończa pachnąca (Osmanthus fragrans) to zimozielony krzew doskonały na żywopłoty w cieplejszych rejonach. Wytrzymuje temperatury do -7°C, zapewniając prywatność przez cały rok. Osiąga wysokość od 3 do 4,6 metra. Kwiaty Osmanthus fragrans nie są bardzo efektowne, ale wydzielają intensywny, przyjemny zapach przypominający morele. Roślina ta preferuje dobrze przepuszczalną, stale wilgotną glebę oraz pełne słońce lub półcień. W cieplejszym klimacie warto zapewnić jej cień popołudniowy, aby zapobiec przegrzewaniu.
Wadą jest konieczność regularnego przycinania, aby zachować gęstość i pożądany kształt. Przycinanie rozpoczynamy późną wiosną – zbyt wczesne cięcie może spowodować przemarznięcie gałęzi. Optymalnym czasem na sadzenie jest jesień, gdyż zimowe miesiące sprzyjają szybszemu rozwojowi korzeni.
- Wawrzynek wonny
Wawrzynek wonny (Daphne odora) to zimozielony krzew, który tworzy całoroczny żywopłot w temperaturach do -12°C. W cieplejszych regionach kwitnie późną zimą, a w chłodniejszych wczesną wiosną, wydając czerwonawo-fioletowe, intensywnie pachnące kwiaty. Daphne preferuje dobrze przepuszczalną, wilgotną glebę oraz półcień, ponieważ pełne słońce może prowadzić do przypaleń. Wadą rośliny jest jej wrażliwość na przesadzanie i konieczność starannego wyboru stanowiska. Krzew ten najlepiej sadzić wiosną lub jesienią. Przycinanie należy przeprowadzać bezpośrednio po okresie kwitnienia.
- Kalmia szerokolistna
Kalmia szerokolistna (Kalmia latifolia) to zimozielony krzew doskonale rosnący w chłodniejszym klimacie, odporny na temperatury do -29°C. Wydaje białe kwiaty w kształcie filiżanek, ozdobione różowymi lub fioletowymi znakami, które często pachną jak winogrona. Kalmia, pochodząca z Ameryki Północnej, jest idealna do ogrodów z rodzimymi roślinami. Najlepiej rośnie w półcieniu oraz w wilgotnej, kwaśnej glebie. Wadą tej rośliny jest konieczność zapewnienia odpowiednich warunków glebowych oraz ryzyko przypaleń w pełnym słońcu. Kalmię należy przycinać po okresie kwitnienia. Najlepszy czas na sadzenie to okres od kwietnia do maja.
Źródło: deccoria.pl
