Spis treści:
- Mirt krepowy (Lagerstroemia indica) - drzewo stu dni
- Jakie wymagania ma mirt krepowy?
- Przycinanie mirtu krepowego - kiedy i jak to zrobić
Mirt krepowy (Lagerstroemia indica) - drzewo stu dni
Mirt krepowy bywa nazywany „drzewem stu dni” nie bez powodu. W sprzyjających warunkach jego kwiaty pojawiają się nawet na trzy miesiące, tworząc gęste, wiechowate kwiatostany w odcieniach bieli, różu, czerwieni lub fioletu.
W Azji, skąd pochodzi, mirt krepowy jest symbolem odporności i długowieczności. Najstarszy okaz rośnie u podnóża świętej góry Fanjing w prowincji Guizhou w Chinach i ma około 1400 lat. Mirt krepowy w Japonii nazywany jest "drzewem, po którym ślizgają się małpy", co zawdzięcza gładkości swojego pnia i gałęzi. Na Dalekim Wschodzie liście i kora rośliny są wykorzystywane medycynie ludowej jako antidotum na stany zapalne.
Choć mirt krepowy pochodzi z cieplejszych rejonów, dobrze radzi sobie również w polskich ogrodach. Jego największą ozdobą są spektakularne kwiaty, ale nie tylko. Kora drzewa łuszczy się bardzo dekoracyjnie, odsłaniając jaśniejsze plamy. Jesienią liście rośliny przebarwiają się na ciepłe odcienie żółci i czerwieni. To sprawia, że nawet poza sezonem kwitnienia mirt krepowy nie traci na atrakcyjności i często pełni rolę solitera w ogrodzie lub na dużym tarasie. Dla wielu ogrodników stał się zamiennikiem hortensji.
Jakie wymagania ma mirt krepowy?
Aby mirt krepowy rzeczywiście kwitł długo i obficie, potrzebuje przede wszystkim słońca. Im więcej światła, tym więcej pąków kwiatowych zawiąże. Jakie jeszcze ma wymaganie drzewo stu dni?
- Podłoże
Mirt krepowy najlepiej rośnie w glebie żyznej, lekkiej i dobrze przepuszczalnej, która nie zatrzymuje nadmiaru wody. Zbyt ciężkie, gliniaste podłoże sprzyja chorobom systemu korzeniowego i osłabia kwitnienie, dlatego przed sadzeniem warto je rozluźnić piaskiem lub kompostem. Roślina preferuje odczyn lekko kwaśny do obojętnego, co sprzyja prawidłowemu pobieraniu składników pokarmowych.
- Stanowisko
Kluczowe znaczenie ma pełne słońce, ponieważ mirt krepowy jest rośliną ciepłolubną i tylko w dobrze nasłonecznionym miejscu pokazuje pełnię swoich możliwości kwitnienia. Najlepiej sadzić go w zacisznych, osłoniętych od wiatru częściach ogrodu, gdzie nagrzewa się gleba i nie dochodzi do gwałtownych spadków temperatury. Im więcej ciepła i światła, tym dłuższy i bardziej intensywny okres kwitnienia.
- Sadzenie
Najbezpieczniejszym terminem sadzenia jest wiosna, gdy minie ryzyko silnych przymrozków. Dołek powinien być wyraźnie większy niż bryła korzeniowa, aby korzenie miały miejsce na swobodny rozwój. Po posadzeniu roślinę należy obficie podlać, a glebę wokół pnia wyściółkować, co ograniczy parowanie wody i ochroni korzenie przed wahaniami temperatury.
- Podlewanie
W pierwszych latach po posadzeniu mirt krepowy wymaga regularnego podlewania, zwłaszcza w czasie suszy i upałów. Z wiekiem staje się bardziej odporny na niedobory wody, jednak długotrwałe przesuszenie może ograniczyć kwitnienie. Podlewanie powinno być umiarkowane, ale systematyczne, ponieważ roślina źle reaguje zarówno na przesuszenie, jak i na nadmiar wilgoci.
- Nawożenie
Wiosną mirt krepowy warto zasilić nawozem przeznaczonym dla roślin kwitnących, który wspiera tworzenie pąków i intensywne wybarwienie kwiatów. Należy unikać nadmiaru azotu, ponieważ sprzyja on bujnemu wzrostowi liści kosztem kwiatów. Nawożenie najlepiej zakończyć w połowie lata, aby roślina zdążyła przygotować się do zimowego spoczynku.
- Cięcie
Ponieważ mirt krepowy kwitnie na pędach jednorocznych, regularne cięcie jest jednym z najważniejszych zabiegów pielęgnacyjnych. Wykonuje się je pod koniec zimy lub wczesną wiosną, usuwając pędy słabe, przemarznięte i krzyżujące się. Skrócenie zdrowych gałęzi pobudza roślinę do wypuszczania silnych nowych przyrostów, na których latem pojawią się kwiaty.
- Rozmnażanie
Najprostszym sposobem rozmnażania mirtu krepowego jest pobieranie latem sadzonek, które po ukorzenieniu się zachowują cechy rośliny matecznej. Możliwe jest także rozmnażanie z nasion, jednak metoda ta jest wolniejsza i rzadziej stosowana w uprawie amatorskiej.
Przycinanie mirtu krepowego - kiedy i jak to zrobić
Drzewo stu dni kwitnie na pędach jednorocznych, co oznacza, że kwiaty pojawiają się na przyrostach z danego roku. Właśnie dlatego cięcie rośliny jest tak ważne. Najlepszym momentem na przycinanie mirtu krepowego jest przełom lutego i marca. Koniec zimy i początek wiosny to moment, kiedy roślina jeszcze nie ruszyła z wegetacją.
Cięcie powinno być zdecydowane, ale przemyślane. Usuwa się przede wszystkim pędy słabe, cienkie, krzyżujące się oraz te, które przemarzły zimą. Zdrowe, silne gałęzie skraca się, zostawiając kilka oczek, z których wyrosną nowe przyrosty kwiatowe. Dzięki temu roślina nie traci energii na utrzymywanie starego drewna, a całą siłę kieruje w rozwój młodych pędów, z których wyrosną kwiatostany.
Warto pamiętać, że zbyt delikatne cięcie często skutkuje bujnym ulistnieniem, ale słabszym kwitnieniem. Z kolei radykalne, coroczne skracanie pędów pozwala uzyskać większe i liczniejsze kwiaty, choć kosztem bardziej zwartej, krzewiastej formy. W ogrodach przydomowych najlepiej sprawdza się kompromis, czyli regularne, coroczne cięcie, które zachowuje naturalny pokrój mirtu, a jednocześnie wyraźnie zwiększa liczbę pąków.
Dobrze wykonane cięcie sprawia, że mirt krepowy nie tylko kwitnie dłużej, ale też równiej, od początku lata aż do jego schyłku. To prosty zabieg, który może podwoić efekt dekoracyjny rośliny i sprawić, że „drzewo stu dni” naprawdę zasłuży na swoją nazwę w polskim ogrodzie.
Źródło: deccoria.pl
