Spis treści:
- Jak wygląda dzwonek karpacki?
- Odmiany dzwonka karpackiego
- Dzwonek karpacki — zastosowanie
- Uprawa dzwonka karpackiego
Jak wygląda dzwonek karpacki?
Dzwonek karpacki (Campanula carpatica) to roślina należąca do rodziny dzwonkowatych, która naturalnie występuje na obszarze Karpat, jednak tych położonych poza granicami Polski. Spotkać go można na obszarze Europy Środkowej i Bliskiego Wschodu.
Dzwonek karpacki to bylina wytwarzająca luźne kępki o wysokości 15-40 cm o licznych rozgałęzionych łodygach o pokroju pokładającym się lub wzniesionym. Jego liście są sercowate, ząbkowane lub karbowane na brzegach i osadzone na długich oraz sztywnych ogonkach. Największym atutem tej byliny są duże, dzwonkowate kwiaty o lazurowobłękitnym kolorze. Wyrastają one pojedynczo lub po kilka sztuk na długich szypułkach. Ich szerokie płatki są ze sobą w połowie zrośnięte, zaostrzone na końcach i lekko rozchylone na boki. Kwitnienie dzwonka karpackiego przypada w lecie i trwa zwykle od czerwca do lipca.
Odmiany dzwonka karpackiego
Dzwonek karpacki występuje w kilku odmianach, różniących się od siebie kolorystyką i kształtem kwiatów. Jednak bez względu na odmianę dzwonki mają podobny pokrój o osiągają zbliżoną wysokość. Najciekawsze odmiany dzwonka karpackiego to:
- Alba, White Clips - o kwiatach białych,
- Blue Clips - o kwiatach lazurowo-niebieskich,
- Pearl Deep Blue - o kwiatach granatowo-niebieskich,
- Thorpedo - o kwiatach fioletowo-niebieskich.
Dzwonek karpacki — zastosowanie
Dzwonek karpacki to świetna propozycja do obsadzania rabat, skalniaków czy murków. Można go sadzić na obrzeżach i obwódkach w ogrodzie, ale też wzdłuż ścieżek, chodników czy schodków. Idealnie komponuje się z innymi bylinami wieloletnimi np. rozchodnikiem czy goździkami. Ze względu na atrakcyjne kwiaty dzwonki pięknie prezentują się też posadzone w donicach i skrzynkach na balkonach i tarasach. Po przekwitnięciu zaleca się jednak przenieść je do gruntu, by zakwitły ponownie w kolejnym roku.
Uprawa dzwonka karpackiego
Dzwonek karpacki w naturze porasta tereny skaliste i górskie, dlatego nie ma dużych wymagań związanych z podłożem i pielęgnacją. Warto jednak wiedzieć, jakie warunki mu zapewnić, by zdrowo rozwijał się w ogrodzie i obficie obsypywał się kwiatami. Poniżej przedstawiamy najważniejsze zasady uprawy dzwonka karpackiego:
- Stanowisko
Dzwonki karpackie preferują stanowiska słoneczne i ciepłe. Poradzą sobie również w półcieniu, jednak wtedy ich kwitnienie będzie zdecydowanie słabsze.
- Podłoże
W środowisku naturalnym dzwonki rosną na podłożu wapiennym i kamienistym, dlatego sadząc je w ogrodzie warto zapewnić im podłoże zasobne w wapń, przepuszczalne i umiarkowanie żyzne.
- Siew i sadzenie
Gotowe sadzonki dzwonków można kupić w sklepach ogrodniczych czy na targach lub samodzielnie wyhodować z nasion. Siew na rozsadę odbywa się późną wiosną — w maju i w czerwcu. Po około 8 tygodniach młode siewki pikuje się do doniczek i najczęściej we wrześniu przenosi na docelowe miejsce w ogrodzie. Warto mieć na uwadze, że rośliny zakwitają dopiero w drugim roku uprawy.
- Podlewanie
Dzwonek karpacki jest przystosowany do suchego podłoża, dlatego nie ma konieczności częstego podlewania bylin. Większej troski będą wymagać natomiast młode siewki i sadzonki. W ich przypadku warto utrzymywać wilgotne podłoże.
- Nawożenie
Nawożenie pobudza wytwarzanie nowych kwiatów, jednak z tym zabiegiem nie można przesadzać. Wystarczy raz na miesiąc podlać byliny rozcieńczonym nawozem do roślin kwitnących. Zbyt duże dawki nawozów sprawiają, że rośliny gorzej kwitną i tracą kolor. Dokarmianie dzwonków należy zakończyć do połowy września.
- Rozmnażanie
Dzwonków karpackich odbywa się przez podział bryły korzeniowej. Roślinę należy wykopać z ziemi i delikatnie rozdzielić na mniejsze sadzonki. Zabieg ten najlepiej wykonać już po przekwitnięciu kwiatów, np. w sierpniu.
- Przycinanie
Po zakończeniu kwitnienia w lipcu pędy dzwonków zaleca się przyciąć tuż nad ziemią. Ten zabieg pobudzi roślinę do ponownego kwitnienia we wrześniu.
- Zimowanie
Dzwonek karpacki jest mrozoodporny i nie wymaga okrywania na zimę. Jesienią, gdy pędy zaczną zasychać, warto je przyciąć i usunąć z ogrodu.
