Spis treści:
- Pieris japoński (Pieris japonica) - konkurent różanecznika
- Najpiękniejsze odmiany pierisa japońskiego do małych i dużych ogrodów
- Jak uprawiać pierisa japońskiego?
Pieris japoński (Pieris japonica) - konkurent różanecznika
Pieris japoński (Pieris japonica) podobnie jak różanecznik jest krzewem kwasolubnym. W przydomowych ogrodach spotykamy go jednak zdecydowanie rzadziej niż popularne rododendrony. A szkoda, ponieważ jest równie urokliwy podczas wiosennego kwitnienia i dekoracyjny przez cały rok dzięki zimozielonym liściom, które zmieniają kolor w zależności od pory roku.
Należący do rodziny wrzosowatych (Ericaceae) krzew w naturze spotykany jest na terenach górzystych lasów w Japonii, gdzie dorasta nawet do 4 m wysokości. W polskim klimacie ma mniej imponujące rozmiary - w zależności od odmiany i warunków uprawowych osiąga zazwyczaj 50-200 cm. Charakteryzuje się wolnym tempem wzrostu i ma zwarty, często zaokrąglony lub krzaczasty pokrój.
Błyszczące, naprzemianległe i utrzymujące się przez cały rok liście pierisa japońskiego o lancetowatym kształcie mają 3-8 cm długości. U większości odmian wiosną są czerwone lub brązowawe, a w miarę postępu sezonu zielenieją. Dodatkową ozdobą starszych krzewów jest łuszcząca się kora na pędach.
Kiedy kwitnie pieris japoński? Wiosną, wcześniej niż rododendron, bo już od przełomu marca i kwietnia. Obfite i niezwykle piękne kwitnienie trwa przez wiele tygodni - często aż do końca maja. Delikatne kwiaty, które zebrane są w luźne, przewieszające się wiechy, wyglądają jak małe dzbanuszki lub konwalie. Subtelnie i przyjemnie pachną. W zależności od odmiany mogą być białe, kremowe, różowe lub szkarłatne.
Zobacz również:
Najpiękniejsze odmiany pierisa japońskiego do małych i dużych ogrodów
W szkółkach i centrach ogrodniczych znajdziemy wiele atrakcyjnych odmian pierisa japońskiego. Różnią się one między sobą przede wszystkim wysokością, kolorem wiosennych przyrostów, zabarwieniem kwiatów i mrozoodpornością. Bogactwo odmian jest tak ogromne, że każdy, nawet najbardziej wymagający ogrodnik znajdzie idealną propozycję dla siebie. Niezależnie od tego, czy ma dużą, czy też małą działkę, otwiera się w nowym oknie.
Jakie odmiany pierisa japońskiego są najpiękniejsze?
- 'Chaconne' - osiąga ok. 100 cm wysokości i kwitnie na biało.
- 'Cupido' - to kolejna kompaktowa odmiana, która dorasta do 100 cm. Ma kremowe kwiaty i brunatnoczerwone młode przyrosty.
- 'Mountain Fire' - ma ok. 120-150 cm wysokości. Jego liście wiosną są intensywnie czerwone, a latem ciemnozielone. Obsypuje się białymi kwiatami.
- 'Polar Passion' - wyróżnia się kwiatami w ciemnoróżowym kolorze. Zazwyczaj osiąga 80-100 cm.
- 'Little Hearth' - ta karłowa odmiana ma nie więcej niż 50 cm wysokości. Wiosną jej ozdobą są różowe przyrosty i białe kwiaty, a w pozostałej części sezonu ciemnozielone liście z jasną obwódką.
Jak uprawiać pierisa japońskiego?
Pieris japoński ma zbliżone do różanecznika wymagania. Podobnie jak on lubi częściowo zacienione zakątki ogrodu i kwaśną glebę, która jest stale umiarkowanie wilgotna. Zapewniając mu odpowiednie warunki, sprawimy, że będzie prawidłowo rósł i długo, spektakularnie kwitł. Uprawa pierisa japońskiego będzie łatwiejsza, jeśli nie zapomnimy o poniższych wskazówkach.
- Gleba - powinna być przepuszczalna, bogata w próchnicę, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna, a przy tym kwaśna (pH ok. 5,0).
- Stanowisko - pierisy japońskie czują się najlepiej na zacisznych, częściowo zacienionych i osłoniętych od wiatru stanowiskach.
- Podlewanie - musi być na tyle częste, by podłoże w miejscu wzrostu krzewu było cały czas umiarkowanie wilgotne. Do podlewania wykorzystujmy miękką, odstaną wodę np. deszczówkę. Ta prosto z kranu się nie nadaje.
- Nawożenie - roślina ta nie oczekuje obfitego ani częstego dokarmiania. Wystarczy ją zasilić jednorazowo wiosną, korzystając np. z kwaśnego kompostu albo wieloskładnikowego nawozu do roślin kwasolubnych.
- Ściółkowanie - chroni korzenie krzewu m.in. przed suszą. Jako ściółkę możemy wykorzystać torf, korę sosnową, szyszki lub igliwie.
- Cięcie - nie jest konieczne. Jeśli chcemy, wczesną wiosną możemy usunąć z krzewu słabe, przemarznięte oraz uszkodzone pędy.
Uprawa pierisa japońskiego najlepiej się udaje w ciepłych rejonach kraju na zacisznych, osłoniętych stanowiskach. Nie jest w pełni mrozoodporny (od -18ºC do -20ºC). Dla pewności, że krzew przetrwa zimę, warto go okrywać agrowłókniną lub stroiszem, a także ściółkować korą. Jest zimozielony, podobnie jak rododendron, otwiera się w nowym oknie, dlatego w czasie zimowej odwilży wymaga podlewania. Należy pamiętać, że pieris japoński jest rośliną trującą - zachowajmy ostrożność, uprawiając go w ogrodach, w których przebywają dzieci i zwierzęta domowe.
Źródło: deccoria.pl
