Spis treści:
- Pieris japoński (Pieris japonica) - konkurent różanecznika
- Najpiękniejsze odmiany pierisa japońskiego do małych i dużych ogrodów
- Jak uprawiać pierisa japońskiego?
Pieris japoński (Pieris japonica) - konkurent różanecznika
Pieris japoński (Pieris japonica) podobnie jak różanecznik jest krzewem kwasolubnym. W przydomowych ogrodach spotykamy go jednak zdecydowanie rzadziej niż popularne rododendrony. A szkoda, ponieważ jest równie urokliwy podczas wiosennego kwitnienia i dekoracyjny przez cały rok dzięki zimozielonym liściom, które zmieniają kolor w zależności od pory roku.
Należący do rodziny wrzosowatych (Ericaceae) krzew w naturze spotykany jest na terenach górzystych lasów w Japonii, gdzie dorasta nawet do 4 m wysokości. W polskim klimacie ma mniej imponujące rozmiary - w zależności od odmiany i warunków uprawowych osiąga zazwyczaj 50-200 cm. Charakteryzuje się wolnym tempem wzrostu i ma zwarty, często zaokrąglony lub krzaczasty pokrój.
Błyszczące, naprzemianległe i utrzymujące się przez cały rok liście pierisa japońskiego o lancetowatym kształcie mają 3-8 cm długości. U większości odmian wiosną są czerwone lub brązowawe, a w miarę postępu sezonu zielenieją. Dodatkową ozdobą starszych krzewów jest łuszcząca się kora na pędach.
Kiedy kwitnie pieris japoński? Wiosną, wcześniej niż rododendron, bo już od przełomu marca i kwietnia. Obfite i niezwykle piękne kwitnienie trwa przez wiele tygodni - często aż do końca maja. Delikatne kwiaty, które zebrane są w luźne, przewieszające się wiechy, wyglądają jak małe dzbanuszki lub konwalie. Subtelnie i przyjemnie pachną. W zależności od odmiany mogą być białe, kremowe, różowe lub szkarłatne.
Zobacz również:
Najpiękniejsze odmiany pierisa japońskiego do małych i dużych ogrodów
W szkółkach i centrach ogrodniczych znajdziemy wiele atrakcyjnych odmian pierisa japońskiego. Różnią się one między sobą przede wszystkim wysokością, kolorem wiosennych przyrostów, zabarwieniem kwiatów i mrozoodpornością. Bogactwo odmian jest tak ogromne, że każdy, nawet najbardziej wymagający ogrodnik znajdzie idealną propozycję dla siebie. Niezależnie od tego, czy ma dużą, czy też małą działkę.
Jakie odmiany pierisa japońskiego są najpiękniejsze?
- 'Chaconne' - osiąga ok. 100 cm wysokości i kwitnie na biało.
- 'Cupido' - to kolejna kompaktowa odmiana, która dorasta do 100 cm. Ma kremowe kwiaty i brunatnoczerwone młode przyrosty.
- 'Mountain Fire' - ma ok. 120-150 cm wysokości. Jego liście wiosną są intensywnie czerwone, a latem ciemnozielone. Obsypuje się białymi kwiatami.
- 'Polar Passion' - wyróżnia się kwiatami w ciemnoróżowym kolorze. Zazwyczaj osiąga 80-100 cm.
- 'Little Hearth' - ta karłowa odmiana ma nie więcej niż 50 cm wysokości. Wiosną jej ozdobą są różowe przyrosty i białe kwiaty, a w pozostałej części sezonu ciemnozielone liście z jasną obwódką.
Jak uprawiać pierisa japońskiego?
Pieris japoński ma zbliżone do różanecznika wymagania. Podobnie jak on lubi częściowo zacienione zakątki ogrodu i kwaśną glebę, która jest stale umiarkowanie wilgotna. Zapewniając mu odpowiednie warunki, sprawimy, że będzie prawidłowo rósł i długo, spektakularnie kwitł. Uprawa pierisa japońskiego będzie łatwiejsza, jeśli nie zapomnimy o poniższych wskazówkach.
- Gleba - powinna być przepuszczalna, bogata w próchnicę, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna, a przy tym kwaśna (pH ok. 5,0).
- Stanowisko - pierisy japońskie czują się najlepiej na zacisznych, częściowo zacienionych i osłoniętych od wiatru stanowiskach.
- Podlewanie - musi być na tyle częste, by podłoże w miejscu wzrostu krzewu było cały czas umiarkowanie wilgotne. Do podlewania wykorzystujmy miękką, odstaną wodę np. deszczówkę. Ta prosto z kranu się nie nadaje.
- Nawożenie - roślina ta nie oczekuje obfitego ani częstego dokarmiania. Wystarczy ją zasilić jednorazowo wiosną, korzystając np. z kwaśnego kompostu albo wieloskładnikowego nawozu do roślin kwasolubnych.
- Ściółkowanie - chroni korzenie krzewu m.in. przed suszą. Jako ściółkę możemy wykorzystać torf, korę sosnową, szyszki lub igliwie.
- Cięcie - nie jest konieczne. Jeśli chcemy, wczesną wiosną możemy usunąć z krzewu słabe, przemarznięte oraz uszkodzone pędy.
Uprawa pierisa japońskiego najlepiej się udaje w ciepłych rejonach kraju. Dla pewności, że krzew przetrwa zimę, warto go okrywać agrowłókniną lub stroiszem. Jest zimozielony, podobnie jak rododendron, dlatego w czasie zimowej odwilży wymaga podlewania.
Źródło: deccoria.pl
