Spis treści:
- Miskant — charakterystyka
- Miskant — odmiany
- Miskant — uprawa
- Czy miskanty trzeba zabezpieczać na zimę?
Miskant — charakterystyka
Miskant (Miscanthus) nazywany czasami dziewiczą trawą, a nawet wróżką to wieloletnia trawa ozdobna należąca do rodziny wiechlinowatych. Roślina wywodzi się z terenów południowo-wschodniej Azji, w naturze porasta również wyspy położone na Pacyfiku, a niektóre dziko rosnące gatunki miskantów można znaleźć również w Afryce i na Dalekim Wschodzie.
Cechą charakterystyczną miskantów jest zbity pokrój oraz łukowate łodygi. Późnym latem i jesienią trawy przyozdabiają spektakularne pierzaste pióropusze, które w zależności od odmiany przybierają odcień kremowy, srebrny lub fioletowo różowy. Ozdobą miskantów są również ich liście, które początkowo są soczyście zielone, a jesienią przebarwiają się na brązowo lub bordowo. Niektóre z nich posiadają też charakterystyczne plamki.
Kołyszące się delikatnie na wietrze trawy ożywiają ogród, wnoszą do niego ruch i uatrakcyjniają nasadzenia. Miskanty świetnie łączą się z innymi bylinami. Można je sadzić w towarzystwie rozchodników, rudbekii, astrów, ale też hortensji. Doskonale sprawdzą się także jako rośliny soliterowe.
Co ciekawe, ozdobne pióropusze miskantów świetnie nadają się do suszenia. Można dodawać je do bukietów i jesiennych kompozycji czy eksponować w wazonach.
Miskant — odmiany
Na świecie znanych jest wiele gatunków, które różnią się wyglądem pióropuszy, osiąganą wysokością czy kolorystyką. Niektóre odmiany są kompaktowe i osiągają nie więcej niż 80 cm wysokości, a z kolei większe odmiany mogą dorastać do nawet 4 metrów! W Polsce uprawiane są głównie trzy gatunki miskantów:
- miskant chiński
- miskant olbrzymi
- miskant cukrowy
Miskant chiński (Miscanthus sinensis) to najchętniej uprawiany gatunek traw ozdobnych. Jest doskonałą alternatywą dla wymagającej trawy pampasowej. Roślina dorasta do około 2 m wysokości, posiada zwarty pokrój oraz sztywne wzniesione pędy. Zakwita najczęściej od sierpnia do listopada. Jego kwiatostany złożone są z licznych drobnych kłosków, których barwa różni się w zależności od odmiany. Miskant chiński świetnie nadaje się do obsadzania rabat i komponowania z innymi bylinami jesiennymi. Można go umieszczać także w pobliżu oczek wodnych czy przydomowych stawów.
Najciekawsze odmiany miskanta chińskiego to:
- 'Zebrinus' - o cętkowatych zielono-kremowych liściach
- 'Flamingo' - o bordowo-czerwonych kwiatostanach
- 'Memory' - o puszystych kremowo-białych pióropuszach
- 'Yakushima Dwarf' - o beżowo-brązowych delikatnych kwiatostanach
- 'Morning Light' - o srebrzystych liściach i pióropuszach przebarwiających się od odcieni brunatnych po białe
Miskant olbrzymi (Miscanthus giganteus) to gatunek, który powstał w wyniku skrzyżowania miskanta chińskiego z cukrowym. Osiąga on największe rozmiary spośród innych gatunków. Niektóre okazy mogą dorastać nawet do 4 metrów wysokośc i. Cechuje go również silny wzrost, dlatego chcąc posadzić ten gatunek w ogrodzie, warto zaplanować dla niego więcej miejsca. Miskant olbrzymi posiada długie pędy z przewieszającymi się liśćmi. Roślina kwitnie we wrześniu i październiku. Jego pióropusze są jednak mniej okazałe niż w przypadku miskanta chińskiego. Ze względu na szybki wzrost i duże rozmiary miskant olbrzymi często wykorzystywany jest do tworzenia żywopłotów. Doskonale sprawdzi się również posadzony nad zbiornikami wodnymi. Co ciekawe, łodygi miskanta olbrzymiego są wykorzystywane do produkcji biopaliw, w tym m.in. peletu i brykietu.
Miskant cukrowy (Miscanthus sacchariflorus) jest to ekspansywny gatune k, który rozrasta się przez podziemne kłącza. Chcąc ograniczyć jego rozprzestrzenianie się w ogrodzie, należy sadzić roślinę w plastikowych donicach, które uniemożliwią dalszą ekspansję. Roślina dorasta do 1 do 2 m wysokości, a jej okres kwitnienia przypada od sierpnia do października. Pióropusze miskanta cukrowego mają najczęściej srebrzystą lub różowo-fioletową barwę.
Miskant — uprawa
Miskanty należą do roślin łatwych w uprawie. Nie mają dużych wymagań i szybko dostosowują się do panujących warunków. Sprawdźcie, co lubią miskanty i jak o nie dbać:
- Podłoże
Trawy preferują glebę umiarkowanie żyzną i przepuszczalną. Są również tolerancyjne pod względem jej odczynu, choć najlepszy jest dla nich ten lekko kwaśny. Duże znaczenie w uprawie miskantów ma wilgotności gleby, dlatego często sadzi się je nad stawami czy oczkami wodnymi. Ziemia powinna być dobrze zdrenowana, wilgotna, ale jednocześnie woda nie powinna w niej stać. Jeśli gleba jest zbyt ciężka, konieczne będzie przeprowadzenie drenażu. Przed posadzeniem miskantów ziemię warto wzbogacić kompostem. Pamiętajmy, że jeśli posadzimy miskanty na wyjałowionej i suchej glebie, rośliny mogą nie zakwitnąć.
- Stanowisko
Miskanty preferują stanowiska słoneczne i zaciszne, chociaż urosną także na miejscach półcienistych.
- Podlewanie i nawożenie
Miskanty nie wymagają szczególnej pielęgnacji. Podlewać należy głównie młode i świeżo zasadzone rośliny, których system korzeniowy nie jest jeszcze w pełni rozwinięty. Starsze okazy nawadnia się zwykle tylko w okresach suszy.
Zasilanie miskantów powinno być umiarkowane, ponieważ rośliny źle znoszą przenawożenie. Wystarczy wiosną dokarmić je kompostem lub nawozem organicznym.
- Sadzenie
Sadzenie miskantów najlepiej przeprowadzić wiosną. Wtedy roślina ma najwięcej czasu, by się ukorzenić. Jednak ze względu na to, że młode sadzonki dostępne są w sklepach ogrodniczych w pojemnikach, można sadzić je do gruntu przez większą część roku. Jeśli zdecydujemy się posadzić je latem, pamiętajmy jednak, by regularnie je nawadniać.
- Rozmnażanie
Rozmnażanie miskantów odbywa się przez podział kępy korzeniowej. Najlepiej zabieg ten wykonać wiosną.
Czy miskanty trzeba zabezpieczać na zimę?
Miskanty są gatunkami mrozoodpornymi, dlatego bez problemu zimują w gruncie w naszej strefie klimatycznej. Jednak młode okazy w pierwszych latach po posadzeniu w ogrodzie warto okryć na zimę.
Pamiętajmy jednak, że roślin tego typu nie powinno się skracać przed zimą, ponieważ ich pędy są puste w środku - przez to woda za ich pośrednictwem może przedostać się do korzeni i zniszczyć je podczas przymrozku. Chcąc prawidłowo zabezpieczyć miskanta, łapiemy za jego liście i obwijamy je wokół rośliny tworząc z nich supeł na wysokość ok. 10 cm poniżej naszego kolana. Liście posłużą jako naturalna ochrona przed mrozem. Wiosną, gdy miną już przymrozki, będziemy mogli je obciąć.
Zimę przetrwają bez problemu. Na wiosnę odwdzięczą się pięknymi kwiatami na INTERIA.TV.
Reklama
