Spis treści:
- Runianka japońska - wielozadaniowa roślina okrywowa
- Ciekawe odmiany runianki japońskiej
- Jakie wymagania ma runianka japońska?
Runianka japońska - wielozadaniowa roślina okrywowa
Runianka japońska (Pachysandra terminalis) to zimozielona krzewinka z rodziny bukszpanowatych, pochodząca z Chin i Japonii. W Europie uprawia się ją głównie jako roślinę ozdobną. Dorasta zazwyczaj do 20-30 cm wysokości, ale charakteryzuje się rozłożystym pokrojem i szybko się rozrasta. Dlatego często wykorzystywana jest jako roślina okrywowa.
Liście runianki wyróżniają się ząbkowanymi krawędziami, skórzastą powierzchnią oraz ciemnozielonym kolorem. Zbierają się w rozety na końcach pędów. W maju roślina obsypuje się drobnymi białymi lub lekko różowymi kwiatami, zebranymi w niewielkie grona. Trzeba pamiętać, że runianka tworzy podziemne rozłogi i bywa dość ekspansywna. Aby zapobiec jej nadmiernemu rozrastaniu, można zastosować bariery z tworzywa sztucznego, które zakopuje się w ziemi.
Runianka japońska najlepiej sprawdza się w miejscach, w których inne rośliny mają trudności ze wzrostem - pod krzewami i drzewami, w zacienionych stanowiskach oraz ogrodach leśnych. Ponadto jej uprawa przynosi wiele korzyści. Przede wszystkim ogranicza rozwój chwastów, ponieważ zwarte kobierce szybko zajmują wolną powierzchnię gleby, dlatego często wykorzystuje się ją jako roślinę zadarniającą. Może być także dobrą alternatywą dla trawnika, zwłaszcza tam, gdzie trawa nie chce rosnąć.
Ciekawe odmiany runianki japońskiej
Istnieje kilka odmian runianki japońskiej, z których dwie są najczęściej uprawiane w Polsce:
- 'Green Carpet' - osiąga około 20 cm wysokości. Jej liście są ciemnozielone i błyszczące, a sama roślina tworzy zwarte, gęste kobierce.
- 'Variegata' - charakteryzuje się zielonymi liśćmi z kremowym obrzeżeniem. Odmiana dorasta do około 30 cm wysokości i dobrze radzi sobie także w nieco jaśniejszych stanowiskach.
Mniej znaną, ale również spotykaną w sklepach ogrodniczych odmianą jest 'Green Sheen'. Jest bardzo podobna do 'Green Carpet' - ma błyszczące liście, małe rozmiary i niewielkie wymagania. Jeszcze rzadziej spotykane są odmiany 'Silver Edge', z liśćmi o jaśniejszych obrzeżach, oraz 'Compacta', która wyróżnia się bardzo zwartym pokrojem i mniejszymi rozmiarami.
Jakie wymagania ma runianka japońska?
Uprawa runianki japońskiej nie wymaga od ogrodnika dużych umiejętności ani wielu zabiegów pielęgnacyjnych. W pierwszej kolejności należy wybrać dla niej odpowiednie stanowisko - najlepsze będzie miejsce zacienione lub półcieniste. Zbyt duża ilość światła może prowadzić do odbarwień na liściach, chociaż odmiana 'Variegata' dobrze radzi sobie także w bardziej nasłonecznionych miejscach. Zazwyczaj sadzi się ją w zagęszczeniu około 4-5 sztuk na 1 metr kwadratowy.
Jeśli chodzi o glebę, runianka najlepiej rośnie na próchniczym, lekko kwaśnym podłożu o stale umiarkowanej wilgotności. Roślina ma niewielką tolerancję na suszę, dlatego latem, szczególnie podczas upałów, należy ją regularnie i obficie podlewać. Zazwyczaj nie wymaga także intensywnego nawożenia, zwłaszcza jeśli rośnie w żyznej ziemi. Dobrze reaguje jednak na nawozy organiczne, takie jak kompost czy biohumus.
Podczas uprawy trzeba uważać na zbyt kwaśną glebę oraz nadmierną wilgotność, ponieważ mogą one prowadzić do problemów zdrowotnych roślin. Pierwszymi objawami są zwykle chloroza liści oraz gnicie korzeni. Ogólnie roślina wykazuje dużą odporność na choroby, jednak czasami bywa atakowana przez ślimaki.
Ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest cięcie, które przeprowadza się wczesną wiosną. Dzięki temu można nadać roślinie pożądany kształt i pobudzić ją do zagęszczania się. Warto usuwać ogołocone i nadmiernie rozrośnięte pędy, a także wszystkie uszkodzone, chore lub przemarznięte fragmenty rośliny.
Runiankę japońską można rozmnażać na dwa sposoby. Pierwszym jest pobranie ukorzenionego fragmentu rozłogu podczas cięcia, który następnie sadzi się bezpośrednio w docelowym miejscu w ogrodzie. Drugą metodą jest przygotowanie półzdrewniałych sadzonek pędowych. Zabieg wykonuje się latem - sadzonki ukorzenia się w jasnym miejscu, w lekkim podłożu z dodatkiem perlitu. Przed posadzeniem w gruncie warto zanurzyć ich końcówki w ukorzeniaczu. Po około dwóch miesiącach młode rośliny powinny być gotowe do przesadzenia do ogrodu.
Źródło: deccoria.pl
