Nie pomyl go z kaktusem! Ciekawe odmiany i sposoby pielęgnacji wilczomlecza

Wilczomlecz ( Euphorbia) jest rodzajem rośliny z rodziny wilczomleczowatych, do którego zaliczamy naprawdę ogromną liczbę gatunków. Jest ich około 2000! Należą do nich zarówno sukulenty, byliny, drzewa, krzewy, jak i rośliny jednoroczne. Nie jest przesadą stwierdzenie, że opanowały prawie cały świat, bowiem nie ma ich tylko na kole podbiegunowym. Popularne w Polsce gatunki pochodzą m.in. z Afryki, Ameryki Północnej, Meksyku i Gwatemali. Część z nich stanowi też naturalną florę naszego kraju. Niektóre z nich (np. wilczomlecz nadobny), są nie tylko roślinami ozdobnymi, ale także leczniczymi. Mnogość gatunków i odmian sprawia, że każdy znajdzie wśród nich coś dla siebie.

Sok, wyciekający po nacięciu rośliny, jest bardzo gęsty i biały. Może wywołać alergie (może zawierać lateks!), podrażnienia lub owrzodzenia skóry i błon śluzowych. Dlatego przy pielęgnacji tych roślin należy zawsze pamiętać o rękawiczkach. Jeśli niefortunnie dojdzie do spożycia tego soku, konsekwencje zdrowotne mogą być dużo poważniejsze. Będą to np. zawroty głowy, wymioty, biegunka lub drgawki. Na szczęście ma ostry i nieprzyjemny smak. Trujący sok niektórych gatunków może wywołać nawet przejściową ślepotę, jeśli dostanie się do oka. Mleczny sok wilczomleczy wykorzystywany jest nawet jako źródło insektycydów oraz toksyn do trucia ryb. Dobrze jest zatem trzymać z dala od niego dzieci i zwierzęta.

Wilczomlecze ze względu na swoją różnorodność i łatwość w uprawie opanowują coraz więcej polskich ogrodów i słonecznych parapetów. Poniżej znajdziesz krótki opis tych najciekawszych i najbardziej popularnych gatunków oraz odmian.

Wilczomlecze idealne do ogrodu to:

• Wilczomlecz ogrodowy ( Euphorbia peplus) – pospolita roślina jednoroczna, kwitnąca od czerwca do września nie tylko w przydomowych ogrodach, ale także na polach uprawnych. Jest najbardziej trującym przedstawicielem swojego rodzaju. Nie jest typową rośliną ozdobną, ale ma dość interesujący pokrój. Jego liście są owalne i zielone, natomiast kwiatostany żółte. Dorasta do 20 cm. Kwitnie od czerwca do września.

• Wilczomlecz złocisty ( Euphorbia polychroma) –zwany inaczej wilczomleczem pstrym, to wytrzymała bylina o półkolistym pokroju z żółtymi podsadkami (tj. liśćmi, z których wyrastają kwiatostany). Dorasta do około 40 cm wysokości i dobrze komponuje się z tulipanami czy rozchodnikiem Siebolda.

• Wilczomlecz białobrzegi ( Euphorbia marginata) – znakiem rozpoznawczym tej jednorocznej odmiany są biało obrzeżone liście. Niesamowicie się rozrasta i tworzy niemal 80-centymetrowe kępy. Jego niepozorne kwiaty pojawiają się latem i szczególnie atrakcyjnie prezentują się w wazonach, co wykorzystują często kwiaciarnie, dodając je do bukietów. W ogrodzie najkorzystniej wygląda w sąsiedztwie roślin posiadających ciemno wybarwione liście. W sklepie znajdziesz m.in. odmianę ‘Sommerschnee’.

• Wilczomlecz migdałolistny ( Euphorbia amygdaloides) – bardzo bujna bylina z płożącymi pędami, osiągająca około 50 cm wysokości. Posiada skórzaste i ciemnozielone liście. Od wiosny do wczesnego lata pokrywa się gronami kwiatów. Jedną z jego odmian jest wilczomlecz ‘Ascot Rainbow’ o zachwycających kolorach.

Wilczomlecze doniczkowe:

• Wilczomlecz opasły ( Euphorbia obesa) – roślina pokojowa pochodząca wprost z Afryki, która przypomina dosłownie piłkę do baseballu? Tak, to dokładnie ta niesamowita roślina. Jest niewielka - dorasta jedynie do około 20 cm wysokości i praktycznie nie posiada liści. Kwiaty są drobne, żółte i zdobią go latem. Kiedy pierwszy raz zobaczysz tę roślinę, możesz pomyśleć, że to kaktus. Wilczomlecz ten lubi nawet to samo podłoże, co i one, dlatego spokojnie możesz trzymać go w ziemi dla kaktusów.

• Wilczomlecz lśniący ( Euphorbia milii) – zwany jest inaczej wilczomleczem okazałym lub “koroną cierniową” i zaliczany jest do sukulentów. Wilczomlecz z powodu cierni wyrastających z łodyg bardzo przypomina kaktus, jednak nim nie jest. Na wierzchołkach gałązek pojawiają się zielone listki, żółte kwiaty i najczęściej czerwone przylistki. Bez problemu znajdziesz jednak odmiany o żółtym i pomarańczowym kolorze przysadek.

• Wilczomlecz nadobny ( Euphorbia pulcherrima) – to bardzo charakterystyczny wilczomlecz doniczkowy znany także pod nazwą poinsecji lub gwiazdy betlejemskiej. Jej liście posiadają wyraźne nerwy, a atrakcyjne i intensywnie ciemnoczerwone przylistki przypominają wyglądem ogromne gwiazdy. Tak, przylistki, bowiem właściwe kwiaty są żółte, bardzo skromne i znajdują się na wierzchołku pędów. Istnieją odmiany o innym zabarwieniu przylistków, np. białym (‘Classic White’), łososiowobrzoskwiniowym (‘Autumn Leaves’) czy jasnoróżowym (‘Christmas Party Pink’).

Każda z odmian wilczomleczy jest zupełnie inna, jednak mają kilka wsp ólnych cech - doskonale sprawdzą się jako rośliny dla niewprawionych i początkujących ogrodników. Zwykle lubią przebywać na słonecznych lub ewentualnie półcienistych stanowiskach zarówno w domu, jak i w ogrodzie. Do ich uprawy na zewnątrz wybierz uniwersalne i przepuszczalne podłoże. Dla wilczomleczy doniczkowych również odpowiednia będzie uniwersalna ziemia, tyle, że dla roślin pokojowych. Wyjątkiem będą tu sukulenty – dla nich wybierz ziemię do kaktusów. Ważnym jest, aby w doniczce znalazła się porządna warstwa drenażowa.

• Podlewanie

Wilczomlecze bardzo różnią się pod względem zapotrzebowania na wodę. Sukulenty i rośliny o ozdobnych pędach bardzo dobrze znoszą suszę, gdyż magazynują wodę i nie wymagają częstego podlewania. Te uprawiane w ogrodzie nawet w ogóle go nie potrzebują! Natomiast pokojowe wilczomlecze dobrze jest podlewać regularnie (maksymalnie raz w tygodniu) i nie dopuszczać do całkowitego wyschnięcia podłoża w doniczce. Jesienią zredukuj częstotliwość podlewania.

• Nawożenie

Co kilka tygodnia tygodni warto również dokarmiać swoje wilczomlecze odpowiednio dobranym nawozem, zwłaszcza, jeśli zauważysz delikatne żółknięcie liści. Odmiany ogrodowe zadowolą się jedynie kompostem dodanym do ziemi podczas sadzenia, natomiast pokojowe mają już większe wymagania. Dla odmian o ozdobnych pędach najlepsze będą nawozy do kaktusów i sukulentów, a dla reszty – nawozy potasowe.

• Rozmnażanie

Rozmnażanie wilczomlecza nie jest skomplikowane. W przypadku wilczomleczy doniczkowych wystarczy uciąć szczytowy fragment gałązki i włożyć go do wilgotnego podłoża. Rośliny te często rozmnażają się same poprzez przyrostki, które można wykopać i posadzić w wybranym przez siebie miejscu.

Na szczęście wilczomlecze są zwykle okazami zdrowia. Jednak czasami mogą dopaść je:

• wełnowce,
• przędziorki,
• zielone mszyce,
• tarczniki,
• szara pleśń.

Walka z nimi nie powinna być trudna. Doskonale sprawdzą się insektycydy i fungicydy, a także ekologiczne insektobójcze mydła.