Spis treści:
- Jak wygląda wawrzynek?
- Uprawa wawrzynka
- Wawrzynek wilczełyko w ogrodzie
Jak wygląda wawrzynek?
Wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum) to niewielki krzew z rodziny wawrzynkowatych, który dorasta do 1,5 wysokości i około 1 m szerokości (dlatego polecany jest szczególnie do małych ogrodów). Charakteryzuje się powolnym wzrostem i rzadkim rozgałęzieniem. Roślina ta ma zwarty, kulisty pokrój oraz sztywne, wyprostowane gałęzie. Największą ozdobą wawrzynka są kwiaty, które pojawiają się w marcu lub kwietniu (czasem nawet pod koniec lutego), gdy na jego pędach nie ma jeszcze liści. Są drobne, zazwyczaj mają barwę różową lub różowofioletową (rzadziej białą) oraz tworzą nieduże, gęsto skupione grupy wokół pędów. Oprócz tego roztaczają przyjemny, intensywny zapach, który przypomina woń hiacyntów. Aromat kwiatów przyciąga pszczoły, co sprawia, że wawrzynek jest rośliną miododajną.
W czasie kwitnienia lub tuż po nim na pędach krzewu pojawiają się lancetowate, intensywnie zielone liście. Z kolei latem dojrzewają dekoracyjne owoce. Są kuliste, osiągają średnicę do 8 mm i mają czerwoną, błyszczącą skórkę. Należy jednak zauważyć, że owoce, podobnie jak pozostałe części rośliny, są niezwykle trujące. Zawierają one glikozydy, dafninę i mezereinę, które w skrajnych przypadkach mogą spowodować śmierć. Dla dzieci już 2 jagody to dawka śmiertelna, z kolei dla dorosłego człowieka – 10-12 owoców. Tymczasem ptaki mogą zjadać owoce wawrzynka do woli. Co ciekawe, według mitologii łacińska nazwa rośliny „Daphne” nawiązuje do nimfy, w której się w niej Apollo. Zmęczona jego natarczywością, Daphne poprosiła bogów o pomoc, a ci z kolei przemienili ją w piękny krzew o trujących owocach.
Uprawa wawrzynka
Wawrzynek wilczełyko nie ma zbyt wygórowanych wymagań uprawowych. Doskonale poradzi sobie w miejscach cienistych, nie wymaga też przycinania (jako jeden z niewielu krzewów). Mimo to ma jednak ma swoje kaprysy. Dlatego warto poznać wymagania wawrzynka, aby cieszyć się jego urodą przez wiele lat.
- Sadzenie
Aby zacząć uprawę wawrzynka w ogrodzie najlepiej zaopatrzyć się w dobrze ukorzenione sadzonki w wysokości przynajmniej 50 cm. Sadzimy je wiosną lub jesienią. Zanim jednak umieścimy rośliny w ziemi, należy wykopać dołek, do którego warto wsypać trochę dojrzałego kompostu czy obornika. Podczas sadzenia kilku okazów odległość między nimi powinna wynosić co najmniej 50 cm.
- Stanowisko
Z racji tego, że wawrzynek wilczełyko nie toleruje przesadzania, należy od razu wybrać dla niego odpowiednie miejsce w ogrodzie. Roślina ta może rosnąć na każdym stanowisku, natomiast najbardziej preferuje półcień lub cień. Doskonale poradzi sobie pod koronami drzew lub w sąsiedztwie wysokich krzewów. Pięknie prezentuje się w towarzystwie roślin o podobnym okresie kwitnienia lub o intensywnie zielonej barwie.
- Ziemia
Jeśli chodzi o glebę, wawrzynek nie ma dużych wymagań, nie jest jednak tolerancyjny co do odczynu podłoża. Najlepiej rośnie w ziemi żyznej, próchniczej, stale wilgotnej i chłodnej. Źle znosi podłoże, które się nagrzewa (w przeciwnym wypadku zaczyna słabiej rosnąć, a w rezultacie zamiera). Gleba powinna mieć odczyn obojętny lub zasadowy, choć poradzi sobie też w glebie lekko kwaśnej (pH 4,5 do 7). Z kolei źle się czuje na podłożu zbyt kwaśnym (pH poniżej 4,5).
- Podlewanie i nawożenie
Wawrzynek jest bardzo wrażliwy na suszę, dlatego należy mu zapewnić stałą wilgotność podłoża (zwłaszcza w okresie letnim). Na brak wilgoci reaguje słabym wzrostem oraz ograniczonym kwitnieniem. Z ilością wody nie można jednak przesadzić, gdyż może to doprowadzić do gnicia korzeni. Aby utrzymać odpowiednią wilgotność podłoża, warto rozłożyć warstwę ściółki wokół krzewu. Oprócz tego wawrzynek uwielbia regularne dokarmianie, szczególnie nawozami organicznymi takimi jak rozłożony obornik czy kompost.
- Przycinanie
Wawrzynek nie lubi przycinania. Zabieg ten powoduje słabe odrastanie pędów i zagęszczanie korony. Są jednak sytuacje, kiedy jest to niezbędne – należy regularnie usuwać chore lub martwe części krzewu.
- Rozmnażanie
Roślinę można rozmnażać przez nasiona. W tym celu zbieramy owoce w lipcu (zanim w pełni się wybarwią), po czym oddzielamy nasiona od miąższu. Następnie moczymy je przez kilka dni w wodzie oraz wysiewamy do uprzednio wysterylizowanego podłoża do doniczek. Alternatywnie można je przechować do wiosny (w tym przypadku należy poddać je procesowi stratyfikacji, przyspieszając do kiełkowania w wilgotnym podłożu o niskiej temperaturze). Podczas całego procesu należy pamiętać o zasadach bezpieczeństwa, wykonując wszystkie prace w rękawiczkach. Aby uzyskać nowe egzemplarze, można też rozmnożyć krzewy poprzez ukorzenianie sadzonek pędowych. Równie prostą metodą jest rozmnażanie wawrzynka przez okłady.
Wawrzynek wilczełyko w ogrodzie
Wczesne kwitnienie i stosunkowo prosta uprawa sprawiają, że wawrzynek wilczełyko jest chętnie uprawiany przez ogrodników. Trzeba jednak pamiętać o tym, że jest to roślina silnie toksyczna. Dlatego, jeśli w twoim ogrodzie przebywają małe dzieci albo zwierzęta domowe, zasadzenie tego krzewu należy dobrze przemyśleć. Wawrzynek wilczełyko doskonale prezentuje się posadzony zarówno pojedynczo, jak i w grupach. Z racji tego, że lubi półcieniste lub cieniste stanowiska, nic nie stoi na przeszkodzie, aby posadzić go pod drzewami. Oprócz tego roślina ma stosunkowo niewielkie rozmiary, dlatego polecana jest do małych ogrodów. Pięknie wygląda na skalniakach czy na rabatach (m.in. w towarzystwie ciemierników).
Źródło: deccoria.pl
