Spis treści:
- Róże historyczne – co to za kwiaty?
- Najpiękniejsze odmiany róż historycznych
- Jak uprawiać róże historyczne?
- Cięcie róż historycznych
Róże historyczne – co to za kwiaty?
Róże historyczne, zwane również starymi różami, to odmiany, które powstały przed 1867 rokiem. Ta data symbolicznie wyznacza początek ery róż nowoczesnych. Wiele ze starych odmian uprawiano przez wieki w klasztorach, ogrodach pałacowych i dworskich parkach. Ich wspólną cechą jest niepowtarzalny zapach – silny, głęboki, nierzadko przypominający zapach róży damasceńskiej, z nutami przypraw i cytrusów. To rośliny o pełnych kwiatach w klasycznych kolorach bieli, czerwieni i różu.
Róże historyczne są cenione za naturalną odporność na trudne warunki klimatyczne – szczególnie mrozy. Wykazują też mniejszą podatność na choroby grzybowe niż odmiany nowoczesne. Część z nich kwitnie tylko raz w sezonie, ale za to obficie i efektownie, inne powtarzają kwitnienie aż do jesieni.
Najpiękniejsze odmiany róż historycznych
Na rynku polskim dostępnych jest wiele wartościowych odmian tych roślin, które można z powodzeniem uprawiać w naszym klimacie. Róże historyczne dzielą się na kilka grup: róże francuskie, damasceńskie, burbońskie, białe, portlandzkie, stulistne i mchowe. Są na tyle zróżnicowane w kolorach kwiatów i pokroju krzewów, że z ich pomocą można stworzyć romantyczny lub naturalny zakątek w ogrodzie. Poniżej podajemy najpiękniejsze odmiany róż historycznych, polecane przez doświadczonych ogrodników:
- Róża francuska 'Officinalis' – znana również jako róża aptekarska. Kwitnie intensywnie na ciemnoróżowo, a jej kwiaty wykorzystuje się do produkcji konfitur i naparów. Jedna z najstarszych róż w historii ogrodnictwa.
- Róża damasceńska 'Trigintipetala' – cenna róża damasceńska o dużych, bardzo pachnących kwiatach. To z niej tłoczy się najdroższy na świecie olejek różany.
- Róża stulistna 'Muscosa' – tzw. róża mchowa. Jej pąki są pokryte delikatnymi zielonymi włoskami, przypominającymi mech. Kwiaty pełne, intensywnie pachnące.
- Róża biała 'Maxima' – elegancka, historyczna róża o białych, pełnych kwiatach. Znana z wysokiej odporności na choroby i trudne warunki.
- Róża burbońska 'Variegata di Bologna' – spektakularna róża o pasiastych, biało-różowych kwiatach. Wzbudza zachwyt nietypowym wybarwieniem.
- Róża damasceńska 'Rose de Resht' – kompaktowa odmiana, idealna do mniejszych ogrodów. Kwitnie długo i powtarzalnie, a jej intensywny, słodki zapach jest wręcz uzależniający.
- Róża francuska 'Tuscany Superb' – jedna z najpiękniejszych odmian o ciemnopurpurowych kwiatach. Ma klasyczny pokrój i bardzo mocny zapach, a przy tym zachwyca romantycznym wyglądem.
- Róża damasceńska 'Madame Hardy' - ma duże, pełne i białe kwiaty, z charakterystycznym zielonym oczkiem w centrum, co czyni je bardzo rozpoznawalnymi i unikatowymi. Kwitnie raz w roku, bardzo obficie.
Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z różami historycznymi, wybierz odmianę ‘Rose de Resht’. Jest odporna i szybko się regeneruje, wybaczając drobne błędy w uprawie. Ma kompaktowy pokrój, a jej kwiaty cieszą oczy przez cały sezon.
Jak uprawiać róże historyczne?
Róże historyczne doskonale sprawdzają się zarówno w ogrodach formalnych, jak i naturalistycznych. Aby róże historyczne czuły się dobrze i rozwijały w pełni swoje walory, trzeba im zapewnić odpowiednie warunki uprawy:
- Stanowisko
Miejsce dla róż historycznych powinno być słoneczne, choć wiele odmian dobrze toleruje także półcień. Ważne, by stanowisko było przewiewne, ale osłonięte od zimnych wiatrów.
- Podłoże
Rośliny preferują podłoże żyzne, przepuszczalne i lekko kwaśne do obojętnego (pH 6,0–7,0). Najlepiej sprawdza się gleba gliniasto-piaszczysta, dobrze wzbogacona kompostem.
- Sadzenie
Róże historyczne najlepiej sadzić jesienią lub wczesną wiosną, pamiętając, by miejsce szczepienia znalazło się około 5 cm pod powierzchnią gruntu.
- Nawożenie
Rośliny warto regularnie nawozić – najlepiej nawozami organicznymi, takimi jak obornik, kompost czy biohumus, a od wiosny także specjalnymi nawozami mineralnymi do róż.
- Rozmnażanie
Dobre efekty daje r ozmnażanie z sadzonek pędowych lub przez odkłady. Najłatwiej zdobyć je jako szczepione sadzonki w szkółkach, które oferują polskie i zagraniczne odmiany doskonale przystosowane do naszego klimatu.
- Zimowanie
Choć róże historyczne są bardzo odporne, w okresie zimowym warto je lekko zabezpieczyć – np. kopczykiem z ziemi lub kory wokół podstawy. Młodsze egzemplarze można okryć agrowłókniną.
Cięcie róż historycznych
Cięcie róż historycznych to zabieg, który należy wykonywać z rozwagą, ponieważ wiele z nich kwitnie tylko na pędach dwuletnich. Jest jednak ono niezbędne, by rośliny obficie kwitły i bujnie się rozrastały. Przy cięciu zawsze używaj ostrych, zdezynfekowanych narzędzi. Pędy tnij nad oczkiem skierowanym na zewnątrz krzewu, aby pobudzić jego prawidłowy pokrój. Oto podstawowe zasady ciecia róż historycznych:
- Róże kwitnące raz w sezonie
Należą do nich najstarsze odmiany róż francuskich, białych i stulistnych. Przycinaj latem, zaraz po zakończeniu kwitnienia. Skróć przekwitłe pędy, zachowując możliwie dużo młodych, zdrowych gałązek. Starsze pędy można usuwać co kilka lat, aby pobudzić roślinę do tworzenia nowych.
- Róże powtarzające kwitnienie
To najczęściej róże historyczne damasceńskie, burobońskie, niektóre mszane i portlandzkie. Przycinaj je wczesną wiosną, zanim ruszy wegetacja. Usuwamy martwe, przemarznięte fragmenty, a zdrowe skracamy o około 1/3 lub nawet 1/2 długości, w zależności od siły wzrostu odmiany.
Po przycięciu róż warto zadbać o odpowiednią regenerację roślin, ponieważ zabieg jest dla nich ogromnym stresem. Przede wszystkim podlej krzaczki i nawieź je kompostem lub specjalnym nawozem do róż. Dzięki temu roślina szybciej się zregeneruje. Obserwuj krzew przez kolejne tygodnie, ponieważ po przycięciu są bardziej narażone na infekcje. W razie potrzeby zastosuj oprysk profilaktyczny, np. na bazie naturalnych ekstraktów z czosnku lub ze skrzypu.
Źródło: deccoria.pl
