Spis treści:
- Ognik szkarłatny – co warto o nim wiedzieć?
- Ognik szkarłatny – charakterystyka
- Ognik szkarłatny – zastosowanie w ogrodzie
- Ognik szkarłatny – odmiany
- Ognik szkarłatny – uprawa
Ognik szkarłatny – co warto o nim wiedzieć?
Ognik szkarłatny to niezwykle dekoracyjny krzew należący do rodziny różowatych. Naturalnie występuje na obszarach południowej Europy, gdzie panuje cieplejszy klimat, a także w południowo-zachodniej Azji i na Kaukazie. Jest to ciernisty, zimozielony krzew, który posiada nieregularny i rozłożysty pokrój. Ognik szkarłatny dorasta do 2-3 m wysokości. Jego pędy są wyprostowane, sztywne, pokryte bardzo ostrymi cierniami długości około 1,5 cm. Jest to krzew, który stanowi ozdobę ogrodu niemal przez cały rok. Ognik szkarłatny ma skórzaste, owalne, lśniące i ciemnozielone liście, które brunatnieją i opadają dopiero po silnych mrozach. Przy łagodnych zimach mogą utrzymywać na krzewie niemal do końca zimy. Ponadto roślina nie ma wysokich wymagań i jest bardzo łatwa w uprawie.
Ognik szkarłatny – charakterystyka
Od maja do połowy czerwca ognik szkarłatny obficie kwitnie białymi, drobnymi kwiatami, które są zebrane w gęste baldachy. Ze względu na to, że te krzewy są niezwykle miododajne, ich kwiaty są chętnie odwiedzane przez pszczoły, trzmiele i inne owady zapylające.
Ognik szkarłatny najpiękniej wygląda jednak późnym latem, gdy zaczynają dojrzewać owoce, przypominające korale jarzębiny. Małe, jaskrawe kuleczki, skupione w baldachogronach, pokrywają niemal całą powierzchnię rośliny. Sam krzew zawdzięcza swą nazwę płomiennej barwie owoców: żółtej, pomarańczowej lub czerwonej (w zależności od odmiany). Zaczynają dojrzewać w sierpniu i utrzymują się na gałęziach przez całą zimę. Owoce ognika szkarłatnego są lekko trujące, szczególnie dużo toksyn zawiera pestka. Jednak pomijając ten fakt, są chętnie zjadane przez ptaki zimą.
Ognik szkarłatny – zastosowanie w ogrodzie
Krzew idealnie sprawdza się zarówno w małych, jak i dużych ogrodach. Błyszczące liście i barwne owoce stanowią również ozdobę parków i skwerów. Ognik szkarłatny może być sadzony jako pojedyncza roślina (tzw. soliter) lub w grupach, a także w połączeniu z innymi krzewami. Doskonale nadaje się na skarpy i do ogródków skalnych. Ze względu na to, że ognik szkarłatny jest bardzo podatny na cięcie, można z niego tworzyć zarówno formowane jak i nieformowane żywopłoty. W przypadku odmian wysokich i silnie rozgałęziających się należy sadzić je przy podporach, np. wzdłuż murów czy ogrodzeń.
Ognik szkarłatny – odmiany
Ognik szkarłatny posiada kilka odmian, które różnią się nieco pokrojem, wysokością i kolorem owoców. Różnice te przejawiają się również w odporności na mróz, choroby i szkodniki. Jeśli posiadasz ogród o różnych stanowiskach, chcesz stworzyć piękny żywopłot lub uprawiać pojedyncze krzewy, dobierz odmiany ognika, które będą spełniały twoje wymagania.
Do najbardziej znanych gatunków ognika szkarłatnego należą:
- ʻGolden Charmerʻ - krzew o gęstym pokroju, dorastający do 2 m wysokości. Ma wcześniej dorastające owoce o kolorze żółtym lub pomarańczowym. Ta odmiana ognika jest odporna na choroby.
- 'Red Column' – gęsto ulistniony krzew o intensywnie czerwonych jagodach. Dobrze znoszą zacienione stanowisko. Roślina jest mrozoodporna.
- 'Orange Glow' – jedna z najbardziej znanych odmian ognika szkarłatnego. Dorasta do 4 m wysokości i 3 m szerokości. Krzew tworzy pomarańczowe lub pomarańczowo-czerwone owoce, które dojrzewają wczesną wiosną. Dobrze prezentuje się pojedynczo lub w grupach. Ta odmiana ognika jest odporna na parcha.
- 'Orange Charmer' – krzew o gęstym pokroju, dorastający do 2 m wysokości. Roślina ma ciemnopomarańczowe owoce.
- 'Kasan' – gęsty krzew o pomarańczowych owocach. Jest odporny na mróz, zanieczyszczenie powietrza i wysokie temperatury. Mało odporny na choroby.
- ' Red Cushion' – gęsto ulistniony krzew o intensywnie czerwonych jagodach. Roślina jest niewysoka, dorasta do 0,7 m.
- 'Mohave' – gęsty krzew o pomarańczowych owocach, który doskonale nadaje się do tworzenia żywopłotów. Chociaż roślina jest odporna na choroby, jednak jest dość wrażliwa na mrozy.
- 'Soleil d'Or' – rozłożysty, niewysoki krzew o wiotkich pędach i żółtych owocach. Ta odmiana ognika szkarłatnego jest odporna na mróz i choroby.
Ognik szkarłatny – uprawa
- Stanowisko
Krzewy te najlepiej rosną i owocują na stanowiskach słonecznych. Zasada jest taka: im bardziej wystawione na ciepłe promienie, tym więcej dają na jesień owoców. Należy je sadzić w miejscach zacisznych i osłoniętych od mroźnych, wysuszających wiatrów. Jeśli są sadzone przy domu, najlepsza jest południowa lub zachodnia strona. W półcieniu ognik szkarłatny ma mniej kwiatów i owoców, ale zarazem większe szanse na przezimowanie.
- Podłoże
Ognik szkarłatny jest rośliną bardzo uniwersalną, jeśli chodzi o podłoże. Preferuje gleby piaszczysto-gliniaste, żyzne, przepuszczalne i próchnicze, o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym. Warto jednak zaznaczyć, że tych krzewów nie należy sadzić w podłożu stale wilgotnym, ponieważ może to doprowadzić do przemarznięcia rośliny zimą.
- Podlewanie
Ognik szkarłatny dobrze znosi suszę. W sezonie wegetacyjnym roślinę można wcale nie podlewać. Natomiast przed nadejściem zimy krzew należy obficie podlać w celu zgromadzenia zapasów wody, która jest potrzebna do utrzymania zimozielonych liści.
- Sadzenie
Trzeba jednak wiedzieć, że krzew ten nie lubi przesadzania, dlatego warto od razu wybrać dla niego dobre stanowisko. Rośliny kupione w doniczkach można sadzić przez cały sezon wegetacyjny. Nie zaleca się sadzenia późną jesienią, aby nie narażać młodych roślin na przemarznięcie. Przed sadzeniem ognika szkarłatnego ważne jest również zaaplikowanie nawozów organicznych, najczęściej w postaci obornika czy kompostu. Jeśli chcemy stworzyć ognikowy żywopłot, sadzimy krzewy w odstępach co 50 cm. Tuż po posadzeniu warto przeciąć o połowę pędy boczne, dzięki temu roślina szybko się rozkrzewi.
- Przycinanie
Ciecie ogników szkarłatnych przeprowadza się w marcu. Wtedy usuwamy wszystkie martwe, uszkodzone i przemarznięte pędy krzewu. Cięcie przed kwitnięciem poprawi intensywność owocowania krzewu i zwiększy jego walory dekoracyjne. W przypadku przemarznięcia ognika należy radykalnie skrócić wszystkie jego gałązki. Wiosną należy także obciąć owoce, których nie zjadły ptaki. W przeciwnym razie krzew będzie słabo kwitnąć. Jeśli chcemy stworzyć żywopłot formowany, roślinę należy przycinać dwa razy w ciągu roku – w czerwcu po kwitnięciu i w końcu sierpnia, tak aby pędy zdążyły zdrewnieć przed zimą.
- Rozmnażanie
Częstym sposobem rozmnażania ognika szkarłatnego są sadzonki wierzchołkowe, pobierane w drugiej połowie czerwca. Powinny mieć ok. 15 cm długości i przynajmniej dwa węzły liściowe. Sadzimy sadzonki w przepuszczalnym podłożu złożonym z równych części piasku i torfu. Warto pamiętać o ich codziennym podlewaniu, ponieważ młode sadzonki nie posiadają systemu korzeniowego.
Rozmnażanie rośliny z sadzonek półzdrewniałych i zdrewniałych jest również popularne. Sadzonki takie pozyskuje się późną jesienią. Ponadto są one mniej wrażliwe na utratę wody i wysychania niż zielone sadzonki wierzchołkowe. Warto również zaznaczyć, że ognik szkarłatny potrafi się rozsiewać.
- Choroby i szkodniki
Ognik szkarłatny, niestety, jest podatny na choroby grzybowe i szkodniki. Często pojawia się na nim parch, który atakuje całą roślinę nad ziemią. Jest to choroba grzybowa, która objawia się w postaci plam na liściach, a także uszkodzeniami i zgrubieniami na pędach i gałązkach. Owoce z kolei ciemnieją, schną i opadają. Inną chorobą, która może zaatakować ognika szkarłatnego, jest zaraza ogniowa, która przejawia się w postaci zwijających się liści, zamieraniu pędów i zmian na korze.
Bardzo często roślina jest atakowana przez mszycę. Aby pozbyć się tych szkodników, należy zastosować opryski chemiczne.
