Spis treści:
- Oprysk na bazie jodyny i mąki ziemniaczanej
- Do czego stosować oprysk na bazie jodyny?
Oprysk na bazie jodyny i mąki ziemniaczanej
Domowy środek ochrony roślin na bazie jodyny i mąki ziemniaczanej cieszy się rosnącą popularnością wśród ogrodników, którzy szukają tanich i skutecznych alternatyw dla chemicznych preparatów. Do przygotowania jednej porcji roztworu potrzebne są: 1 litr deszczówki, jedna płaska łyżeczka mąki ziemniaczanej, 3 ml dziesięcioprocentowego octu spirytusowego oraz 2 ml aptecznej jodyny. Całość należy dokładnie wymieszać i delikatnie podgrzać, aż ciecz lekko zgęstnieje — dzięki temu mąka uwolni zawartą w niej skrobię, która odpowiada za właściwą konsystencję. Preparat należy zużyć tego samego dnia, ponieważ jod ulega szybkiemu rozkładowi w temperaturze pokojowej.
Przed opryskiem dobrze jest upewnić się, że pogoda sprzyja wykonaniu zabiegu — najlepiej robić to rano lub wieczorem, unikając silnego nasłonecznienia. Dyszę opryskiwacza warto ustawić na drobną mgiełkę, która równomiernie pokryje powierzchnię liści, nie powodując skapywania cieczy. Na jedną roślinę pomidora lub ogórka przypada zazwyczaj 0,5 litra roztworu, w przypadku porzeczek wystarczy 200 ml, a dla jednej róży 50 ml. Oprysku nie należy stosować na bardzo młode lub osłabione rośliny bez wcześniejszego przetestowania go na małym fragmencie liścia.
Działanie preparatu opiera się na trzech uzupełniających się mechanizmach. Jod w niskim stężeniu (nieprzekraczającym kilku miligramów na litr) zaburza podstawowe procesy metaboliczne w komórkach grzybów i bakterii, przez co skutecznie je eliminuje. Kwaśne pH mieszaniny, osiągane dzięki dodatkowi octu, wzmacnia ten efekt, utrudniając rozwój patogenów. Kluczową rolę odgrywa także obecność skrobi, która działa jak tzw. adiuwant — to substancja pomocnicza, która poprawia przyleganie cieczy do powierzchni rośliny i przedłuża jej działanie. W praktyce oznacza to, że oprysk nie spływa z liści zbyt szybko i dłużej utrzymuje substancję czynną w miejscu, w którym może skutecznie działać.
Do czego stosować oprysk na bazie jodyny?
Oprysk na bazie jodyny i mąki ziemniaczanej wykazuje wysoką skuteczność przede wszystkim w zwalczaniu mączniaka prawdziwego, który często pojawia się na dyniowatych, różach i krzewach owocowych, takich jak porzeczki czy agrest. Roztwór ten hamuje rozwój grzybni i ogranicza rozprzestrzenianie się infekcji, szczególnie gdy choroba atakuje młode liście i pędy. W amatorskich uprawach pomidorów z powodzeniem stosuje się go także przeciwko zarazie ziemniaczanej (Phytophthora infestans), jednej z najbardziej wyniszczających chorób warzyw psiankowatych. Dodatkowym atutem preparatu jest jego działanie ochronne w strefie korzeniowej — regularne podlewanie nim gleby wokół sadzonek truskawek ogranicza ryzyko wystąpienia zgorzeli podstawy łodygi i gnicia korzeni.
Skuteczność zabiegu zależy w dużej mierze od odpowiedniego momentu jego wykonania. W przypadku pomidorów pierwszy oprysk najlepiej przeprowadzić wtedy, gdy roślina wykształci czwarty liść właściwy. U ogórków gruntowych optymalnym czasem jest moment tuż przed zwarciem rzędów, gdy wilgotność w uprawie zaczyna sprzyjać infekcjom. Standardowo zabiegi powtarza się co 14 do 21 dni, jednak w warunkach wysokiej wilgotności — np. po kilkudniowych opadach i przy niskiej temperaturze — opryski można wykonywać częściej. W uprawach pod osłonami ważne jest, by zabiegi wykonywać przy otwartych wietrznikach, najlepiej o świcie, aby uniknąć poparzeń liści, które mogą się pojawić w wyniku reakcji jodu z promieniowaniem UV.
Lista roślin, które najlepiej reagują na ten rodzaj oprysku, obejmuje nie tylko pomidory, ale również paprykę, ogórki, truskawki, czarne porzeczki, dynie oraz róże parkowe. W praktyce roztwór wykorzystuje się również do zaprawiania nasion niektórych warzyw, np. marchwi czy fasoli. Taka procedura znacząco zmniejsza ryzyko porażenia przez grzyby z rodzaju Fusarium, które odpowiadają za zgorzel siewek.
Źródło: deccoria.pl
