Spis treści:
- Tulipanowiec amerykański — charakterystyka
- Tulipanowiec – odmiany, które warto znać
- Uprawa tulipanowca amerykańskiego – najważniejsze zasady
- Właściwa pielęgnacja tulipanowca
- Przycinanie i rozmnażanie tulipanowca amerykańskiego
Tulipanowiec amerykański — charakterystyka
Ojczyzną tulipanowca amerykańskiego (Liriodendron tulipifera) jest wschodnia Ameryka Północna, od północnej Florydy po Appalachy i Wielkie Jeziora. Rośnie tam głównie w dolinach i terenach zalewowych na wilgotnych i przepuszczalnych, okresowo zalewanych glebach. Drzewo tulipanowca do Europy zostało sprowadzone w połowie XVII wieku. Trafiło dokładnie do Anglii prawdopodobnie za sprawą Johna Tradescanta the Eldera, słynnego angielskiego ogrodnika i botanika.
W USA tulipanowiec jest cennym drzewem leśnym. Jego drewno znajduje zastosowanie w przemyśle meblarskim i stolarce budowlanej. W Europie wykorzystuje się jego walory estetyczne. Tulipanowiec amerykański wyróżnia się pięknymi kwiatami, które – jak sama nazwa wskazuje – przypominają tulipany. Kwiaty tulipanowca mają kształt kielicha, żółto-pomarańczowe płatki i pojawiają się od maja do lipca, a ich kwitnienie nabiera na sile podczas upałów. Po zapyleniu rozwijają się wydłużone, stożkowate owoce. Czterolistne liście tulipanowca mają charakterystyczny, symetryczny kształt, a jesienią przebarwiają się na złoto. Szybko rosnący tulipanowiec może dorastać do 40 metrów wysokości i wtedy zwykle tworzy kolumnową koronę.
Tulipanowiec – odmiany, które warto znać
Do rodzaju tulipanowców należą tylko dwa gatunki: tulipanowiec amerykański i chiński. Istnieją jednak również odmiany tulipanowców, które różnią się przede wszystkim formą wzrostu i wielkością. W Europie w ogrodach i parkach często widuje się tylko tulipanowiec amerykański, ponieważ nie jest szczególnie wymagający, ale preferuje miejsca ciepłe i wilgotne. Zupełnie inaczej jest z chińskim tulipanowcem. Jest o wiele delikatniejszy, dlatego nadal jest bardzo rzadko spotykany w Europie. Występuje głównie w Azji, jest niższy, ale ma większe liście.
Wśród najpopularniejszych odmian tulipanowców amerykańskich szczególnymi walorami wyróżnia się:
- Tulipanowiec kolumnowy Fastigiata – ma koronę o szerokości od 6 do 8 metrów. Rośnie bardzo szybko na wysokość od 15 do 18 metrów w formie kolumny. Preferuje stanowiska słoneczne, osłonięte od wiatru. Jego kwiaty mają delikatny zielonkawo-biało-pomarańczowy kolor.
- Tulipanowiec Ardis (karłowy) – osiąga tylko od 8 do 9 metrów wysokości i dlatego uznawany jest za odmianę, która nadaje się również do ogrodów o mniejszej powierzchni. Najczęściej sprzedawany jest jako drzewko szczepione na pniu. Ma kielichowate, żółtawo-zielone kwiaty.
- Tulipanowiec Edward Gursztyn – odmiana, którą udało się uzyskać szkółce drzew i krzewów ozdobnych Gursztyn z Braniewa. Ma gęstą i prawie idealnie kulistą koronę. Dorasta do 2-3 m wysokości, więc doskonale nadaje się do małych ogrodów.
Uprawa tulipanowca amerykańskiego – najważniejsze zasady
Drzewo tulipanowca najlepiej rozwija się w osłoniętym od wiatru miejscu, w dobrym dostępie do światła słonecznego. Gleba powinna być luźna, bogata w próchnicę, niezbyt wapienna i przede wszystkim wilgotna. Ponadto tulipanowiec lubi dobrze przepuszczalne i niezbyt suche podłoże. Na suchej, piaszczystej ziemi rośnie znacznie wolniej. Trzeba je użyźnić kompostem, aby zoptymalizować ich zdolność wchłaniania wody i składników odżywczych. Korzenie potrzebują dużo miejsca, aby mogły się rozrosnąć, dlatego należy o tym pamiętać, wybierając lokalizację dla nowej sadzonki. Dołek do sadzenia powinien być dwa razy szerszy i głębszy niż bryła korzeniowa.
Chociaż tulipanowce są odporne na mróz, ogólnie zaleca się sadzenie ich na wiosnę ze względu na miękkie, wrażliwe korzenie. Przed zasadzeniem zaleca się umieszczenie sadzonki w wiadrze z wodą, aby bryła korzeniowa mogła wchłonąć wodę. Następnie umieszcza się drzewko w dołku i przysypuje dokładnie ziemią. Bardzo dobrze jest przywiązać młodego tulipanowca bezpiecznie do dwóch palików, aby nie był poruszany przez wiatr. Wszelkie kołysania młodym drzewkiem utrudniają jego dobry wzrost.
Właściwa pielęgnacja tulipanowca
Ważnym środkiem pielęgnacyjnym jest regularne podlewanie tulipanowca w czasie suszy. Zwłaszcza w przypadku świeżo posadzonych okazów należy pilnować terminowego dostarczania roślinie wody: w pierwszych tygodniach i pierwszym lecie po posadzeniu. Tulipanowce stosunkowo dobrze radzą sobie z krótkotrwałymi niedoborami wody, ale potem bardzo szybko zrzucają liście. Jeśli chcesz, aby drzewo w twoim ogrodzie zachwycało złocistymi barwami liści także jesienią, musisz je podlewać do końca lata, aby nie ucierpiało z powodu suszy. Jednocześnie należy unikać zalegania wody. Dobrym rozwiązaniem jest przykrycie ziemi wokół tulipanowca warstwą ściółki z kory, która dodatkowo ochroni ziemię przed wysychaniem.
Późną wiosną należy nawozić młode drzewka. Nawóz długo działający dostarcza roślinom składników odżywczych przez co najmniej trzy miesiące. Są one stopniowo uwalniane do gleby. Nawóz wystarczy rozsypać na ziemi i lekko z nią przemieszać lub przykryć ściółką w celu zwiększenia skuteczności. Zaleca się zachowanie ostrożność przy bardzo młodych tulipanowcach, ponieważ drobne korzenie przy powierzchni ziemi są bardzo wrażliwe na uszkodzenia i mogą zostać zranione podczas mieszania nawozu z glebą.
Przycinanie i rozmnażanie tulipanowca amerykańskiego
Tulipanowce amerykańskie można z łatwością przycinać przez cały rok. Należy jednak zachować większą ostrożność podczas prac wykonywanych w bardzo wysokich lub bardzo niskich temperaturach. Gdy jest mróz, gałęzie mogą się łamać, a gdy jest bardzo ciepło, miejsca po odciętych częściach brązowieją i wysychają. Mocne cięcie najlepiej wykonywać w kwietniu lub maju. Regularne przycinanie tulipanowca pozwala na wytworzenie większej ilości lepszych pąków kwiatowych, które pięknie się otwierają i kwitną późną wiosną.
Rozmnażanie tulipanowców nie jest łatwe i wymaga dużo cierpliwości. Rozmnażają się tylko przez siew, ale rzadko można kupić nasiona tego drzewa. Alternatywnie możliwe jest zbieranie nasion z istniejącej rośliny. Od września sadzonki można hodować na parapecie lub w domowej mini szklarni. Nasiona wsiewa się do ziemi doniczkowej, zwilża ją i przykrywa folią spożywczą. Temperatura kiełkowania wynosi od 20 do 26°C.
Do rozmnażania tulipanowców można również wykorzystać sadzonki. Niestety ta metoda daje niewielkie szanse powodzenia, ale możesz spróbować. W tym celu sadzonki z rocznych pędów rosnących blisko łodygi i przy ziemi odcina się pod kątem w czerwcu lub lipcu. Umieszcza się je w ziemi doniczkowej i utrzymuje w temperaturze od 20 do 24°C. Następnie nakłada plastikową torbę na doniczkę i utrzymuje wilgotność gleby. Kiedy dobrze się ukorzenią, można wiosną przesadzić je do gleby w ogrodzie.
Tulipanowiec amerykański to bardzo ładne drzewo, które jest niezwykle efektowną ozdobą ogrodu przez cały rok. Nie wpływają na niego choroby i szkodniki. Jeśli jednak podłoże jest zbyt mokre, może wystąpić zgnilizna korzenia. Natomiast plamy na liściach są głównie spowodowane suchością. Dlatego wystarczy zadbać o umiarkowane podlewanie, a tulipanowiec odwdzięczy ci się pięknymi kwiatami.
