Spis treści:
- Laurowiśnia – charakterystyka
- Najpiękniejsze odmiany laurowiśni
- Jak i kiedy przycinać laurowiśnię?
- Przycinanie żywopłotu z laurowiśni
- Laurowiśnia nie tylko na żywopłot. Najciekawsze zastosowania
Laurowiśnia – charakterystyka
Laurowiśnia wschodnia ( Prunus laurocerasus) jest wiecznie zielonym krzewem należącym do rodziny różowatych. W stanie naturalnym możemy go spotkać przede wszystkim na terenie Kaukazu, w Azji Mniejszej oraz na Bałkanach. W naszym kraju jest chętnie uprawiana jako roślina ozdobna, która zachwyca intensywną zielenią liści przez okrągły rok. Gęste i pięknie zabarwione ulistnienie to jednak niejedyne atuty tego zjawiskowego krzewu. Laurowiśnia przyciąga wzrok otoczenia zwartym pokrojem. Dostępne są zarówno odmiany wysokie, które osiągają nawet 3 m wysokości, jak i karłowe, osiągające od 0,5-1,5 m. Szeroki wybór odmian zróżnicowanych pod względem wysokości sprawia, że laurowiśnia wschodnia sprawdzi się praktycznie w każdym ogrodzie.
Atutem zimozielonego krzewu są również jego kwiatostany, które pojawiają się na roślinie wiosną, zazwyczaj w maju. Laurowiśnia kwitnie obficie i spektakularnie. Delikatne, kremowobiałe kwiaty są zebrane w gęste, okazałe kwiatostany przypominające grona. Przypominające puszek, jasne kwiaty zawiązują się one na wzniesionych pędach, co pięknie wygląda na tle ciemnozielonych liści. Warto wspomnieć, że kwiaty laurowiśni są miododajne – przyciągają pożyteczne owady swym upajającym zapachem i stają się dla nich źródłem pożywienia.
Po zakończeniu kwitnienia na krzewie mogą pojawić się ciemne owoce, które zebrane są w grona. Pod naszą szerokością geograficzną zdarza się to jednak stosunkowo rzadko. Musimy pamiętać, że zarówno owoce, jak i pozostałe części rośliny nie mogą być spożywane przez ludzi, ponieważ zawierają trujące glikozydy.
Najpiękniejsze odmiany laurowiśni
W szkółkach i centrach ogrodniczych dostępnych jest wiele ciekawych odmian laurowiśni wschodniej. Są one zróżnicowane pod względem wysokości, pokroju oraz wyglądu liści. Niektóre odmiany odznaczają się wysoką odpornością na mróz, dlatego świetnie nadają się do naszego klimatu. Najpiękniejsze spośród nich to m.in.:
- 'Otto Luyken',
- 'Variegata',
- 'Marbled White',
- 'Novita',
- 'Genolia',
- 'Castlewellan',
- 'Mount Vernon'.
Jak i kiedy przycinać laurowiśnię?
Laurowiśnia w ogrodzie wygląda zjawiskowo przede wszystkim wtedy, gdy jest poddawana systematycznym zabiegom pielęgnacyjnym. Krzew ten dobrze toleruje cięcie, które nadaje mu piękny pokrój i zapewnia zdrowy wzrost. Aby utrzymać jego odpowiedni kształt, często niezbędne jest dość radykalne cięcie. Pędy laurowiśni możemy skracać kilkakrotnie w ciągu jednego sezonu.
Najkrótsze cięcie powinniśmy zrealizować wczesną wiosną lub jesienią. Wtedy wszystkie pędy jednorocznej rośliny skracamy o 1/3 ich długości, co sprawi, że okaz ładnie się rozkrzewi. W przypadku krzewów dwuletnich pędy skracamy u samej nasady. Wieloletnie laurowiśnie wyłącznie formujemy, wykonując cięcie zachowawcze. Systematycznie pozbywamy się z nich również obumarłych lub złamanych pędów. Cięcie laurowiśni jesienią wykonujemy po zakończeniu kwitnienia.
Przycinanie żywopłotu z laurowiśni
Żywopłot z laurowiśni stanowi nie tylko piękną dekorację przydomowej przestrzeni, ale również szczelną barierę przed hałasem czy wzrokiem osób postronnych. Coraz więcej osób wybiera właśnie ten gatunek, aby stworzyć zieloną ścianę na swoim terenie. Żywopłot z laurowiśni wymaga regularnego przycinania, ponieważ szybko się rozrasta. Roślina ta może przyrosnąć nawet o 40 cm w ciągu roku! Aby żywopłot z laurowiśni wschodniej był gęsty i dobrze uformowany, pędy skracajmy wczesną wiosną, najlepiej w marcu.
Laurowiśnia nie tylko na żywopłot. Najciekawsze zastosowania
Ten odporny na atak chorób i szkodników krzew ma wiele ciekawych zastosowań w ogrodzie. Sprawdza się nie tylko w postaci zimozielonego żywopłotu, ale również do formowania rzeźb roślinnych. Odpowiednio przycięty okaz laurowiśni może mieć kształt kuli, stożka czy sześcianu i stać się najpiękniejszą ozdobą posesji. Laurowiśnia pięknie wygląda jako soliter, ale równie wspaniale prezentuje się w towarzystwie rozmaitych bylin, np. tawułek czy funkii o dużych liściach. Gatunek ten warto wykorzystać jako element kompozycji rabatowej z takimi urokliwymi okazami jak różaneczniki czy bergenie.
Źródło: Deccoria.pl
