Spis treści:
- Jeżówka – charakterystyka i odmiany
- Najważniejsze zasady uprawy jeżówek
- Rozmnażanie jeżówek
- Przygotowanie jeżówki do zimy
Jeżówka – charakterystyka i odmiany
Kwiaty te są bylinami należącymi do rodziny astrowatych. Jeżówki ( Echinacea) to rodzaj skupiający ok. 9 gatunków, spośród których zdecydowanie największą popularnością cieszy się jeżówka purpurowa. W stanie naturalnym roślinę tę spotykamy na obszarze Ameryki Północnej. W Polsce jest chętnie uprawiana jako roślina ozdobna i lecznicza. W zależności od odmiany bylina ta może osiągnąć od 1 do 1,5 m. Jeżówki wyróżniają się wzniesionymi, sztywnymi pędami oraz liśćmi o lancetowatym lub jajowatym kształcie. Ulistnienie jest delikatnie ząbkowane na brzegach i intensywnie zielone. W lipcu jeżówka rozpoczyna kwitnienie. Latem możemy podziwiać jej kwiaty, które pojedynczo zawiązują się na szczytach wzniesionych łodyg.
Miododajne kwiaty jeżówki są koszyczkowe, wielopłatkowe. Mogą mieć nawet 15 cm średnicy. Na ogół płatki mają kolor fioletu, różu, bielu lub żółci, ale spotykamy też odmiany pomarańczowe i czerwone. Charakterystyczny dla jeżówek jest wypukły, szyszkowaty środek kwiatów, który przypomina kolczasty grzbiet jeża. To właśnie on przyciąga motyle, pszczoły i trzmiele, przez cały sezon oferując owadom cenny pokarm. Rośliny te zaliczane są do długo kwitnących bylin. Do kiedy kwitnie jeżówka? Te urokliwe kwiaty mogą być ozdobą ogrodu nawet do października lub momentu wystąpienia pierwszych przymrozków.
Jeżówka występuje w wielu ciekawych odmianach, których cechą wspólną jest specyficzny wygląd kwiatostanów. Poszczególne rodzaje różnią się między sobą barwą kwiatów i ich wielkością oraz wysokością roślin. Spośród nich na uwagę zasługują przede wszystkim następujące odmiany:
- 'Tangerin Dream' – kwiaty tej odmiany są pomarańczowe.
- 'Green Jewel' – okazałe kwiaty tej rośliny mają kolor limonkowej zieleni.
- 'Alba' – to jeżówka purpurowa o białych płatkach i brązowo-pomarańczowym środku.
- 'Marmalade' – odmiana ta zaskakuje budową środków kwiatów, które przypominają puszyste pompony. Kwiaty są w kolorze brzoskwiniowym.
- 'Leilani' – jeżówka wyróżniająca się wąskimi płatkami o barwie żółto-złocistej.
- 'Corel Reef' – odmianę tę rozpoznamy po ciemnopomarańczowym środku kwiatostanu i koralowych płatkach. Jest w pełni mrozoodporna.
Najważniejsze zasady uprawy jeżówek
Jeżówki nie sprawiają problemów uprawowych. Najlepiej rosną na żyznych, bogatych w próchnicę, przepuszczalnych podłożach. Preferują lekko wilgotną glebę o odczynie od lekko kwaśnego do lekko zasadowego. Stanowisko dla tych kwiatów musi być słoneczne i osłonięte od wiatru. Jeżówka nie toleruje całkowicie zacienionych miejsc, ani nawet takich, które znajdują się w półcieniu. Na niedostatecznie nasłonecznionym stanowisku bylina będzie słabo kwitła lub wcale nie zawiąże kwiatów. Jeżówki możemy posadzić na rabacie w sąsiedztwie szałwii, ostróżek, pysznogłówki oraz floksów.
Pielęgnacja jeżówek nie jest wymagająca. Podczas uprawy tych kwiatów musimy pamiętać o regularnym podlewaniu podłoża. Nie powinno być przesadnie obfite, ponieważ roślina ta źle znosi zastoiny wody. W deszczowe dni możemy zrezygnować z dodatkowego nawadniania kwiatów. Nie możemy zapominać również o nawożeniu. Wiosną i latem jeżówki systematycznie dokarmiajmy kompostem lub wieloskładnikowymi nawozami dla roślin kwitnących. Aby wydłużyć kwitnienie, pozbywajmy się przekwitających pędów.
Jeżówki są wystarczająco mrozoodporne, aby przetrwać zimę w naszym klimacie. W chłodniejszych regionach kraju możemy jednak zdecydować się na uprawę wyselekcjonowanych odmian, odznaczających się szczególną odpornością na działanie ujemnych temperatur, np. 'Corel Reef', 'Pink Double Delight'. Dla bezpieczeństwa jeżówki możemy na zimę ściółkować materiałem organicznym, chroniąc ich system korzeniowy.
Rozmnażanie jeżówek
Jeżówki można rozmnażać na dwa sposoby:
- Podział kępy – pamiętajmy, aby dzielić wyłącznie wieloletnie okazy, ponieważ zabieg zrealizowany na młodych jeżówkach znacznie je osłabi i nie będziemy mieć gwarancji, że rośliny się przyjmą. Dobrze rozrośnięte kępy możemy wykopać i podzielić za pomocą ostrego noża jesienią lub wczesną wiosną. Tak przygotowane młode jeżówki przesadzamy na stałe stanowiska.
- Siew nasion – późną wiosną samodzielnie zebrane lub zakupione nasiona jeżówek moczymy w wodzie przez całą noc. Następnego dnia wysiewamy je na grządkach w rzędach o długości ok. 40 cm. Rośliny wykiełkują po 2-3 tygodniach. Nasion nie musimy od razu wysiewać do gruntu. Jeśli chcemy, możemy zrobić z nich rozsadę i dopiero później młode rośliny posadzić na wybranym stanowisku w ogrodzie.
Jak własnoręcznie zebrać nasiona jeżówek? Nie jest to trudne zadanie. Wystarczy ściąć przekwitłe, wysuszone pędy kwiatowe i wyłuskać z nich nasiona. Z łatwością wypadną one ze środka kwiatu, gdy delikatnie potrzemy go dłonią.
Przygotowanie jeżówki do zimy
O jeżówkę po przekwitnięciu trzeba w odpowiedni sposób zadbać.Jesienią taki okaz warto przyciąć, aby wzmocnić jego bryłę korzeniową przed nadejściem pierwszych przymrozków. Zabieg ten sprawi, że w przyszłym roku roślina zakwitnie jeszcze piękniej. Przycinanie jeżówki realizujemy poprzez skrócenie przekwitłych pędów na wysokości od 10 do 15 cm centymetrów nad glebą. Dzięki temu roślina skupi się wyłącznie na wytwarzaniu silnej bryły korzeniowej. W ramach przygotowania jeżówki na zimę okaz możemy zabezpieczyć luźno rozłożoną ściółką organiczną, np. słomą.
Źródło: deccoria.pl
