Spis treści:
- Rośliny cebulowe – jak wygląda ich rozmnażanie?
- Rośliny cebulowe, które same się rozmnażają
Rośliny cebulowe – jak wygląda ich rozmnażanie?
Jeśli chcesz, by rabaty wokół domu cieszyły oko, a jednocześnie nie masz zbyt wiele czasu na zabiegi związane z rozmnażaniem roślin, zdecyduj się na kwiaty cebulowe do ogrodu, a efekty na pewno ci się spodobają. Raz posadzone w ogrodzie, będą się szybko rozmnażać, nie wymagając od ciebie specjalistycznych zabiegów. Kwiatów z roku na rok będzie coraz więcej, jeśli więc chcesz ograniczyć ich ekspansję, musisz sadzić cebulki w specjalnych koszyczkach i co kilka lat ingerować w działania natury.
Jeśli jednak lubisz mieć kontrolę nad roślinnością we własnym ogrodzie, możesz wspomóc rośliny, wykopując poszczególne egzemplarze i oddzielając od nich nowo powstałe cebulki przybyszowe. Otaczają one pod koniec sezonu cebulę macierzystą, która po przekwitnięciu rośliny obumrze. Warto wykopać je w odpowiednim momencie: nie za wcześnie – by zdążyły w pełni dojrzeć, ale też nie za późno, gdyż całkowite obumarcie nadziemnych części rośliny może doprowadzić do utraty wielu cebulek przybyszowych. Wykopane cebulki, po odrzuceniu uszkodzonych i chorobowo zmienionych egzemplarzy, należy umyć pod bieżącą wodą, osuszyć i przechować do czasu posadzenia ich w gruncie. Nie wszystkie rośliny cebulowe wymagają wykopywania – niektóre gatunki poradzą sobie same, inne wymagają tego typu zabiegów raz na kilka lat.
Rośliny cebulowe, które same się rozmnażają
- Szachownica kostkowa
Ze względu na bardzo charakterystyczne kwiaty może cię zainteresować szachownica kostkowa z rodziny liliowatych. Osiąga zwykle wysokość od 20 do 40 cm. Posiada wąskie, lancetowate, szarozielone liście, a jej kwiaty mają postać zwisających kielichów o barwie jednolicie białej bądź purpurowo-różowej, z charakterystycznym wzorem szachownicy. Kwitnie na przełomie kwietnia i maja, preferuje stanowisko półcieniste, umiarkowanie wilgotne, najlepiej czuje się w glebach lekkich. Cebule tej rośliny sadzi się jesienią, zwykle we wrześniu lub październiku. Rośliny wykopuje się raz na kilka lat, celem oddzielenia cebulek przybyszowych.
- Tulipan
Tulipan to chyba najbardziej znana roślina cebulowa, która liczy sobie blisko 120 gatunków i ma aż kilkanaście tysięcy odmian. Na prostej i sztywnej łodydze wyrasta kwiat, zwykle w kształcie kielicha bądź kubka, składający się z trzech wewnętrznych oraz trzech zewnętrznych listków okwiatu. Kwiaty występują w niezliczenie wielu kolorach. Tulipan preferuje słoneczne stanowisko i przepuszczalną glebę bogatą w składniki pokarmowe, warto pamiętać, że szkodzi mu nadmiar wilgoci. Zwykle sadzi się go w grupach, na rabatach doskonale prezentuje się w sąsiedztwie innych roślin cebulowych.
Tulipany można rozmnażać zarówno z nasion, jak i z cebulek przybyszowych. Rozmnażanie z nasion jest zabiegiem nieco bardziej pracochłonnym, ale w jego efekcie możesz uzyskać ciekawe krzyżówki. Jeśli jednak zdecydujesz się na rozmnażanie z cebulek przybyszowych, uzyskasz egzemplarze identyczne z rośliną-matką. Oczywiście nie musisz tulipanów wykopywać co roku, wystarczy wykonać ten zabieg raz na kilka lat, gdy uznasz, że twoje rośliny zanadto się rozrosły.
Jeśli zdecydujesz, że tulipany wymagają wykopania, zaraz po przekwitnięciu kwiatu utnij łodyżkę, pozostawiając jedynie liście do czasu wyjęcia rośliny z ziemi. Gdy liście całkowicie uschną (zwykle w lipcu), wykop cebulki i usuń te, które zostały uszkodzone lub wyglądają na zmienione chorobowo. Pozostałe otrzep dokładnie z ziemi, a następnie podsusz je luźno ułożone, najlepiej w przewiewnym miejscu. Przechowuj je w papierowej torebce lub otwartym pojemniku do jesieni, w odkryty grunt posadzisz je pod koniec września lub na początku października.
- Narcyz
Charakterystyczne kwiaty tej rośliny cebulowej, złożone z sześciu płatków, przybierają zwykle żółty lub biały kolor. Pojawiają się w okresie od marca do czerwca, wszystko jednak zależy od tego, jaką odmianę się wybierze. Ich wysokość zawiera się zwykle w przedziale od 10 do 60 centymetrów.
Jak wygląda pielęgnacja tych roślin? Uprawa narcyzów jest wyjątkowo prosta. Kwiaty te wykazują dość sporą odporność na niskie temperatury i choć najlepiej czują się w słońcu, nie przeszkodzi im także lekki cień, rzucany przez drzewa czy krzewy. Będą dobrze rosły w przepuszczalnym podłożu, a zastosowanie znajdą zarówno na kwietnych rabatach, jak i w skalnych ogrodach.
Rozmnażanie narcyzów przeprowadza się poprzez oddzielenie cebulki przybyszowej od cebuli matecznej. Kiedy ich liście zżółkną po kwitnieniu, musisz wykopać cebulę. Następnie odłącz od niej małą cebulkę przybyszową. Następnie musisz znaleźć dla nich dość chłodne, a zarazem suche miejsce do przechowywania. Pozostaną tam przez kilka miesięcy. Jesienią należy umieścić nową cebulkę w doniczce (najlepiej zrobić to około rok przed planowanym sadzeniem w ogrodzie). Pojemnik wraz z cebulką zakop w gruncie. Nim nowa roślinka zakwitnie, może minąć jakiś czas.
- Krokus wiosenny
Jedna z popularnych, wieloletnich roślin cebulowych, która przynależy do rośliny kosaćcowatych. W naturze można ją spotkać na górskich łąkach Europy – w Tatrach, Alpach czy Pirenejach. Krokusy zakwitają wcześnie, czasem jeszcze wtedy, gdy grunt częściowo przykrywa śnieg. Najczęściej produkują fioletowe, żółte, białe lub liliowe kwiaty.
Czy pielęgnacja roślin, takich jak one, jest wymagająca? Nie, ale tylko wtedy, gdy zapewni się im odpowiednie warunki. Przede wszystkim, potrzebują przepuszczalnej gleby o lekko kwaśnym odczynie. Pamiętaj też, by zapewnić im sporą wilgoć – uważaj tylko, by w konsekwencji częstego i obfitego podlewania nie powstały zastoiny wodne, które mogą doprowadzić do gnicia cebulek kwiatu.
Krokusy najlepiej byłoby wykopywać, a następnie rozsadzać co kilka lat (najlepiej regularnie, na przykład co 3-4 lata). Jeśli tylko będziesz o nie dbać, po jakimś czasie ich kępy w twoim ogrodzie staną się bardzo gęste.
Przebiśniegi to także znane i chętnie wybierane kwiaty cebulowe. Kiedy sadzimy je do gruntu? Najlepszym okresem będzie sam środek września (miedzy 15 a 20 dniem miesiąca), na głębokości około 5-10 centymetrów. Kwiaty tych roślin są charakterystyczne: białe, dzwonkowate, rosnące pojedynczo. Pojawiają się bardzo wcześnie, między lutym a kwietniem. Ich silny zapach wabi pszczoły, a wyjątkowa budowa kwiatów sprawia, że płatki reagują na zmianę temperatury, dlatego też ich kielichy zamykają się w przypadku niekorzystnych warunków pogodowych, a także kiedy nadchodzi wieczór.
Rozmnażanie przebiśniegów jest łatwe. Zdecydowanie częściej stosuje się podział cebul, jednak można też rozmnażać je poprzez nasiona. Jeśli zdecydujesz się na drugą opcję, możesz zebrać nasiona, a następnie je wysiać, bądź też poczekać, aż rozsieją się same, bez twojej ingerencji.
