Spis treści:
- Sadzonki zdrewniałe – czym są?
- Kiedy przygotować sadzonki zdrewniałe?
- Jak pozyskać sadzonki zdrewniałe do rozmnażania krzewów zimą?
- Jak przechowywać sadzonki zdrewniałe do wiosny?
- Kiedy wysadzać sadzonki krzewów?
- Co można rozmnażać za pomocą sadzonek zdrewniałych?
Sadzonki zdrewniałe – czym są?
Nie wiesz, czym są sadzonki zdrewniałe? Najprościej mówiąc, to ukorzenione w odpowiedni sposób patyki krzewów owocowych i dekoracyjnych. Wykształcają one własną bryłę korzeniową i stanowią finalnie samodzielną roślinę – i to zupełnie za darmo! Sadzonki zdrewniałe pozyskuje się z pędów jednorocznych krzewów, a więc najświeższych przyrostów rośliny. Zazwyczaj od pozostałych pędów różnią się one barwą, która jest intensywniejsza, a także brakiem rozgałęzień.
Kiedy przygotować sadzonki zdrewniałe?
Jeśli chcesz rozmnożyć ulubiony krzew i masz trochę czasu, postaw na sadzonki zdrewniałe. Kiedy przygotować się do pracy? Najlepiej od późnej jesieni do wczesnej wiosny, a więc w okresie spoczynku roślin. Optymalny moment przypada u krzewów liściastych na czas między zrzuceniem przez nie liści w październiku a rozwinięciem się pąków w marcu. Najlepiej nie czekać zbyt długo, aby sadzonki zdrewniałe zdążyły się ukorzenić solidnie przed nowym sezonem i przesadzaniem do gruntu.
Jak pozyskać sadzonki zdrewniałe do rozmnażania krzewów zimą?
Nie wiesz, jak pozyskać sadzonki zdrewniałe do rozmnażania krzewów zimą? Oto kilka wskazówek, dzięki którym to zadanie będzie łatwe i przyjemne:
- do sadzonek zdrewniałych wybieraj pędy jednoroczne, a więc bez rozgałęzień, ale już zdrewniałe (szybciej i łatwiej się ukorzeniają);
- staraj się przycinać gałązki z 3–4 tzw. oczkami lub parami oczek;
- pobieraj odpowiednio długie pędy – optymalna długość mieści się w zakresie 10–15 cm (maksymalnie do 30 cm przy gatunkach o bardzo odległych międzywęźlach);
- staraj się wybierać na sadzonki zdrewniałe gałązki o grubości ołówka;
- w górnej części sadzonki zrób ostrym sekatorem przycięcie skośne ok. 1 cm nad ostatnim pąkiem;
- w dolnej części sadzonki zrób cięcie prostopadle tuż pod ostatnim oczkiem;
- nie pobieraj sadzonek z krzewów podczas mrozu, ponieważ miejsce obcięcia u rośliny może być narażone na zmarznięcie i obumarcie;
- dla lepszego i szybszego efektu możesz dolną końcówkę sadzonki zamoczyć przed sadzeniem w ukorzeniaczu do sadzonek zdrewniałych.

Jak przechowywać sadzonki zdrewniałe do wiosny?
Wielu, zwłaszcza początkujących ogrodników zastanawia się, jak przechowywać sadzonki zdrewniałe do wiosny. Nurtuje cię to samo pytanie? Śpieszymy z odpowiedzią. Jest kilka metod:
- Zdrewniałe sadzonki krzewów liściastych pobrane jesienią lub wczesną zimą można od razu zadołować, czyli wsadzić do podłoża z mieszaniny ziemi i wilgotnego piasku lub żwiru w pojemniku, np. donicy czy wiaderku. Tak przygotowane będą czekać z wegetacją do wiosny w chłodnym pomieszczeniu (np. piwnicy, garażu). Na ich końcówkach umieszczonych w ziemi (⅔ wysokości sadzonki) zaczną się w tym czasie tworzyć zaczątki korzeni, a w miejscu cięcia pojawi się tzw. kalus. Nad podłoże powinien wystawać jeden pąk sadzonki. Pamiętaj, aby podlewać sadzonki, gdy przeschnie podłoże w pojemniku.
- Jeśli nie możesz od razu po cięciu zadołować sadzonek zdrewniałych, przechowaj je luzem przez kilka dni. Pamiętaj tylko, że nie mogą one zmarznąć ani wyschnąć. Najlepiej zawinąć je delikatnie w folię i trzymać w temperaturze ok. 0–5°C. Zazwyczaj idealne warunki gwarantują takie pomieszczenia jak piwnica, nieogrzewana spiżarnia lub garaż, a także… lodówka.
- Niektórzy ogrodnicy decydują się na dołowanie pobranych sadzonek zdrewniałych bezpośrednio w ogrodzie. Można wykorzystać do tego celu wykopany i wypełniony wilgotnym podłożem z ziemi i piasku rozsadnik. Można też sadzić pobrane patyki w docelowym miejscu. W takim przypadku umieszcza się patyki pionowo i zakopuje się je do ⅔ wysokości w podłożu. Wystające jedno oczko należy przykryć zimą np. torfem, liśćmi, włókniną czy piaskiem. Wiosną odkopuje się górne oczko sadzonki.
Kiedy wysadzać sadzonki krzewów?
Wiesz już, jak pobierać i przechowywać sadzonki zdrewniałe. Pora na kolejny ważny krok – przesadzanie. Kiedy wysadzać sadzonki krzewów hodowane od patyczka? Gdy na uciętych i włożonych do podłoża patykach wiosną pojawią się pąki i pierwsze liście, jest jeszcze za wcześnie na przesadzanie na stałe miejsce w ogrodzie. Ich system korzeniowy może być zbyt słabo rozbudowany.
O tym, że roślina się przyjęła i rozwija się prawidłowo, świadczą dopiero nowe pędy, a więc tzw. przyrosty. Pamiętaj, jeśli ukorzeniasz sporą liczbę pobranych sadzonek zdrewniałych, z pewnością nie w każdym przypadku odniesiesz sukces.
Sadzonki krzewów przygotowane od późnej jesieni do wczesnej wiosny wymagają obserwacji i regularnego podlewania przez całe lato. Można też wspomagać je nawozami wpływającymi pozytywnie na rozwój liści i nowych pędów.
Gdy na sadzonce, która początkowo przypominała wyglądem ołówek, pojawi się wiele pędów bocznych, można zacząć myśleć o przesadzeniu jej na miejsce docelowe. Zazwyczaj ten zabieg przeprowadza się jesienią, a więc mniej więcej po roku od pobrania sadzonek z rośliny matecznej. Niektórzy ogrodnicy czekają, aż nowy okaz podrośnie i wysadzają go dopiero na wiosnę kolejnego roku.

Co można rozmnażać za pomocą sadzonek zdrewniałych?
Opisana wyżej metoda rozmnażania jest stosowana przede wszystkim do uzyskania nowych sadzonek krzewów ozdobnych i owocowych. Co ważne, pozytywne efekty daje ona głównie w przypadku gatunków o miękkim drewnie, które zazwyczaj są bogatsze w soki roślinne i łatwiej się ukorzeniają.
Kłopotliwe, chociaż nie niemożliwe może być rozmnażanie za pomocą sadzonek zdrewniałych takich gatunków jak np. ostrokrzew, berberys czy głóg.
Przez sadzonki zdrewniałe można rozmnażać zarówno krzewy ozdobne i owoce, jak również niektóre gatunki drzew ozdobnych. Poniżej znajdziesz listę roślin, z których można pobrać sadzonki zdrewniałe.
Krzewy ozdobne:
- budleja Dawida (Buddleja davidii);
- dereń (Cornus);
- forsycja (Forsythia);
- hortensja bukietowa (Hydrangea paniculata);
- hortensja krzewiasta (Hydrangea arborescens);
- irga (Cotoneaster Medik);
- jaśminowiec wonny (Philadelphus coronarius);
- kalina (Viburnum);
- krzewuszka cudowna (Weigela florida);
- ligustr (Ligustrum);
- lilak (Syringa L.);
- pęcherznica kalinolistna (Physocarpus opulifolius);
- pięciornik krzewiasty (Dasiphora fruticosa);
- róża pomarszczona (Rosa rugosa);
- śnieguliczka (Symphoricarpos);
- tamaryszek (Tamarix);
- tawuła (Spiraea);
- wierzba (Salix);
- złotlin japoński (Kerria japonica);
- żylistek (Deutzia).
Krzewy owocowe:
- bez czarny (Sambucus nigra);
- porzeczka (Ribes).
Drzewa ozdobne:
- katalpa (Catalpa);
- morwa (Morus L.);
- platan (Platanus L.);
- topola (Populus L.).
Pnącza:
- rdest Auberta (Fallopia aubertii);
- wiciokrzew (Lonicera L.);
- winobluszcz (Parthenocissus Planch).











