Spis treści:
- Dlaczego warto ściółkować igliwiem sosnowym?
- Jakie rośliny ściółkować igliwiem sosnowym?
Dlaczego warto ściółkować igliwiem sosnowym?
Ściółkowanie to popularna praktyka ogrodnicza, która niesie ze sobą szereg korzyści. W tym celu można wykorzystać różne materiały – zarówno organiczne, jak i nieorganiczne. Jednym z nich jest igliwie sosnowe, które jest często traktowane jako bezużyteczny odpad. Okazuje się jednak, że mają wiele zastosowań w ogrodzie oraz świetnie sprawdzą się do ściółkowania roślin (zwłaszcza jesienią). Igliwie zawiera szereg składników odżywczych, a podczas rozkładu wzbogaca glebę i poprawia jej strukturę (zwiększa żyzność). Ponadto igły sosnowe mają właściwości zakwaszające, dlatego wpływają na obniżenie pH gleby. Taka ściółka utrudnia kiełkowanie i wzrost chwastów, co minimalizuje konieczność częstego odchwaszczania.
Ściółkowanie igliwiem sosnowym pomaga zatrzymać wilgoć w glebie oraz chroni rośliny przed skutkami tzw. suszy fizjologicznej, która najczęściej występuje zimą. Warto też wiedzieć, że materiał ten dobrze przepuszcza powietrze, dzięki czemu zapobiega gniciu korzeni. Warstwa igliwia rozkłada się powoli, co zmniejsza konieczność regularnego uzupełniania. Poza tym działa jak izolator, chroniąc uprawy przed ekstremalnymi warunkami pogodowymi (przed mrozem zimą oraz nadmiernym nagrzewaniem latem). Ściółkowanie igliwiem sosnowym polepsza walory estetyczne ogrodu, nadając mu unikalny charakter i naturalny wygląd.
Jakie rośliny ściółkować igliwiem sosnowym?
Musimy zdawać sobie sprawę z tego, że igliwie jest materiałem specyficznym, dlatego nie jest odpowiedni dla wszystkich roślin. Najlepiej sprawdzi się w przypadku roślin kwasolubnych, takich jak:
- rododendrony,
- azalie,
- wrzosy,
- wrzośce,
- borówki,
- hortensje.
Taką ściółkę bez problemu można rozłożyć wokół malin, truskawek, liliowców, a nawet niektórych warzyw, które dobrze reagują na lekko kwaśne podłoże (takich jak marchew, czosnek czy cebula). Zanim jednak przystąpimy do ściółkowania, należy usunąć wszystkie chwasty i podlać glebę. Materiał układamy w odległości kilku centymetrów od pni i łodyg roślin, inaczej mogą one zacząć gnić w miejscach styku. Oprócz tego należy sprawdzać stan ściółki i uzupełnić ją w razie potrzeby.
Należy jednak unikać ściółkowania igliwiem w przypadku ozdobnych roślin cebulowych, m.in. tulipanów, żonkili oraz hiacyntów, ponieważ preferują one neutralne lub lekko zasadowe pH. Podobnie jest z warzywami psiankowatymi, takimi jak pomidory, papryki czy ziemniaki, które wolą bardziej neutralne pH.
Źródło: deccoria.pl
