Spis treści:
- Przycinanie bzu
- Cięcie bukszpanu w czerwcu
- Które róże trzeba przyciąć w czerwcu?
Przycinanie bzu
Lilak pospolity, popularnie nazywany bzem, rozpoczyna formowanie pąków kwiatowych na kolejny sezon tuż po zakończeniu kwitnienia. Jeśli przekwitłe wiechy nie zostaną w porę usunięte, roślina skieruje energię na rozwój nasion, zamiast inwestować w nowe przyrosty i przyszłe kwiaty. Czerwiec to ostatni moment na przeprowadzenie tego zabiegu — w lipcu pąki na przyszły rok są już w znacznym stopniu uformowane i każde opóźnienie ograniczy liczbę kwiatów w kolejnym sezonie. Regularne cięcie przekwitłych kwiatostanów wpływa również na zdrowie krzewu: ogranicza ryzyko rozwoju mączniaka prawdziwego i poprawia ogólną kondycję rośliny. W przypadku starszych egzemplarzy warto raz na kilka lat usunąć jedną z najstarszych gałęzi tuż przy podstawie – pozwala to pobudzić uśpione pąki znajdujące się u nasady i przeciwdziała stopniowemu ogałacaniu się wnętrza krzewu.
Prawidłowa technika cięcia ma kluczowe znaczenie dla skuteczności zabiegu. Przekwitłe kwiatostany najlepiej usuwać sekatorem około centymetr nad miejscem, z którego wyrasta para młodych pąków liściowych lub nowy pęd boczny. Co trzeci pęd warto skrócić mocniej - do najbliższego rozgałęzienia - co zapewni lepsze doświetlenie wnętrza krzewu i zapobiegnie jego przerzedzaniu. Ważne jest także usuwanie odrostów korzeniowych, które pojawiają się w promieniu nawet półtora metra od głównego pnia. Zamiast je przycinać, najlepiej usuwać je ręcznie, wyrywając całą tkankę. Pozostawienie choćby niewielkiego fragmentu może prowadzić do szybkiego odrośnięcia i marnowania zasobów rośliny.
Cięcie bukszpanu w czerwcu
Bukszpan, jako zimozielony krzew o silnym wzroście, wiosną intensywnie wypuszcza nowe, jasnozielone przyrosty. Bez regularnego formowania szybko traci swój zwarty pokrój, a delikatne młode liście narażone są na uszkodzenia od słońca i gwałtownych skoków temperatur. Optymalny moment na korektę przypada między początkiem a połową czerwca — późniejsze cięcie może wywołać wtórne wypuszczanie bardzo wrażliwych przyrostów, które latem łatwo ulegają poparzeniom i odwodnieniu. Usuwanie ich nie tylko chroni przed tym zjawiskiem, ale również ogranicza powierzchnię parowania wody z liści, co w warunkach coraz częstszych okresów suszy sprzyja utrzymaniu dobrej kondycji rośliny.
Sam zabieg należy przeprowadzić precyzyjnie i z zachowaniem kilku istotnych zasad. Z przyrostów usuwa się maksymalnie jedną trzecią ich długości, pozostawiając końcowy fragment młodego pędu o długości około 2–3 cm. To wystarczy, by pobudzić rozwój bocznych odgałęzień, bez ryzyka odsłonięcia starszego drewna, które po przycięciu regeneruje się znacznie wolniej i zostawia nieestetyczne prześwity. W przypadku zwartego żywopłotu szczególnie ważne jest stosowanie narzędzi zdezynfekowanych. Pamiętajmy, że przez powstałe rany błyskawicznie rozprzestrzeniają się groźne zarodniki grzybów, takich jak Cylindrocladium buxicola.
Które róże trzeba przyciąć w czerwcu?
W czerwcu przycina się przede wszystkim te odmiany róż, które kwitną kilkukrotnie w ciągu sezonu. Dotyczy to m.in. róż wielkokwiatowych (hybrid tea), rabatowych (floribunda), a także wielu róż krzewiastych i pnących, które zakończyły już pierwszą falę kwitnienia. Kluczowy zabieg polega na usunięciu przekwitłych kwiatów tuż nad pierwszym liściem, który wyrasta na zewnątrz pędu. Taka forma nie tylko poprawia estetykę, ale przede wszystkim pobudza krzew do wytwarzania nowych pąków kwiatowych i ogranicza niepotrzebne zużycie energii na produkcję owoców. Z kolei odmiany kwitnące tylko raz w sezonie — w tym stare róże parkowe i dzikie — należy pozostawić bez cięcia, ponieważ to właśnie z ich przekwitłych pędów powstaną jesienne owoce ozdobne, cenione nie tylko ze względów estetycznych, ale także jako źródło pokarmu dla ptaków.
Dobrze wykonany zabieg wymaga nie tylko wprawy, ale też zachowania zasad higieny narzędziowej. Sekator musi być czysty i naostrzony, a każde cięcie powinno być wykonane pod kątem około 45 stopni, aby zapobiec gromadzeniu się wody w miejscu rany. Po każdej roślinie narzędzia warto przetrzeć alkoholem lub roztworem dezynfekującym, co ogranicza ryzyko przenoszenia chorób grzybowych, zwłaszcza czarnej plamistości. Należy również usunąć wszystkie chore, zahamowane w rozwoju lub krzyżujące się pędy, które utrudniają wentylację i sprzyjają infekcjom. Szczególną uwagę trzeba zwrócić na tzw. dzikie pędy wyrastające z podkładki – muszą być usuwane jak najbliżej miejsca wyrastania, ponieważ każdy fragment pozostawiony pod ziemią może szybko odrosnąć i zagłuszyć szlachetną część krzewu.
Źródło: deccoria.pl
