Spis treści:
- Dlaczego warto uprawiać cebulę z dymki zamiast z siewu?
- Kiedy i jak prawidłowo sadzić cebulę dymkę do gruntu?
- Jaka ziemia i stanowisko są najlepsze pod uprawę dymki?
- Jak pielęgnować grządki z dymką i chronić je przed chorobami oraz szkodnikami?
- Czym i kiedy nawozić cebulę dymkę, aby uzyskać twarde i duże główki?
Dlaczego warto uprawiać cebulę z dymki zamiast z siewu?
Cebulę zwyczajną można uprawiać na trzy sposoby:
- z nasion wysianych wprost do gruntu;
- z rozsady;
- z dymki, czyli niewielkich cebulek wyhodowanych rok wcześniej.
Najwięcej problemów pojawia się w pierwszych tygodniach po wschodach - delikatne siewki są łatwo zagłuszane przez chwasty i niszczone przez choroby grzybowe. Dymka omija ten etap, bo z nasion wyrosła już wcześniej, w poprzednim sezonie - i właśnie dlatego uchodzi za metodę najłatwiejszą do opanowania dla kogoś, kto sadzi cebulę po raz pierwszy.
Dzięki temu cebule z dymki dojrzewają zwykle cztery do sześciu tygodni wcześniej niż te wysiane wprost do gruntu, a przy okazji dłużej zachowują świeżość w przechowalni.
Zobacz również:
Kiedy i jak prawidłowo sadzić cebulę dymkę do gruntu?
Najlepsze terminy sadzenia cebuli dymki są dwa. Pierwszy przypada na przełom marca i kwietnia, gdy ziemia zdąży odmarznąć, ale nie jest jeszcze zbyt ciepło. Kilkudniowe przymrozki nie zaszkodzą cebulkom, dlatego nie musisz odkładać sadzenia na później - im wcześniej trafią do gruntu, tym więcej czasu zostanie im na ukorzenienie. Drugi zalecany termin to jesień, od połowy września do końca października. Tutaj też lepiej za bardzo nie zwlekać - powinieneś zdążyć przed nadejściem silnych mrozów.
Zanim jednak zabierzesz się za sadzenie, przekop grządkę na głębokość około 20 cm, usuń z niej chwasty, otwiera się w nowym oknie i kamienie, a powierzchnię wyrównaj grabiami - spulchniona gleba pozwoli korzeniom szybciej się rozwinąć. Do sadzenia wybierz tylko zdrowe, jędrne cebulki bez oznak pleśni czy uszkodzeń mechanicznych.
Aby zwiększyć odporność dymki na choroby i szkodniki, a także zapewnić sobie większe plony, możesz namoczyć je w roztworze sody oczyszczonej. Przygotowuje się go z 1 łyżki tego domowego środka na każdy litr letniej wody. Cebulki zostaw w tym płynie na 30 min, a potem posadź.
Cebulki umieść w rzędach oddalonych od siebie o 20-25 cm, zachowując 5-8 cm odstępu między poszczególnymi sztukami w rzędzie - w ciągu sezonu znacznie się rozrosną. Przykryj je warstwą ziemi o grubości 2-3 cm, tak aby wierzchołek został tuż przy powierzchni gruntu albo kilka milimetrów pod nią. Po posadzeniu grządkę obficie podlej.
Jaka ziemia i stanowisko są najlepsze pod uprawę dymki?
Cebula dymka najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ale w miejscach, które nie są narażone na silny wiatr. Podłoże powinno być żyzne, przepuszczalne i lekko wilgotne, o odczynie zbliżonym do obojętnego (pH 6,5-7,0) - na glebach zbyt kwaśnych zwapnuj stanowisko jesienią przed sezonem sadzenia, żeby odczyn zdążył się wyrównać.
Zachowaj co najmniej 3- lub 4-letnią przerwę przed powrotem roślin cebulowych na to samo miejsce. Unikaj też grządek po marchwi, burakach, selerze, otwiera się w nowym oknie i ziemniakach, bo po tych warzywach gleba bywa uboższa w składniki, jakich dymka potrzebuje najbardziej. Najlepiej rozwija się ona tam, gdzie wcześniej rosły ogórki lub fasola szparagowa.
Jak pielęgnować grządki z dymką i chronić je przed chorobami oraz szkodnikami?
Cebula ma płytki i słabo rozgałęziony system korzeniowy, dlatego zarówno susza, jak i długotrwały zastój wody w glebie łatwo jej szkodzą. W okresach bez deszczu podlewaj grządkę regularnie, ale umiarkowanie - nadmiar wilgoci sprzyja gniciu korzeni i szyjki. Z tego samego powodu zagrożeniem są dla niej chwasty - usuwaj je na bieżąco, najlepiej motyką.
Dymkę mogą też zaatakować choroby grzybowe. Najpoważniejszą z nich jest mączniak rzekomy cebuli, który objawia się szaropopielatym nalotem na liściach i rozwija się najintensywniej podczas ciepłych, wilgotnych nocy oraz przelotnych opadów. Ryzyko infekcji zmniejszają przewiewne stanowisko i płodozmian. Raz lub dwa razy w tygodniu możesz też obejrzeć grządkę, żeby usunąć pierwsze porażone liście, zanim choroba zdąży się rozprzestrzenić.
Wśród szkodników cebuli najbardziej dokucza śmietka cebulanka, której larwy żerują wewnątrz liści i główek, powodując więdnięcie i gnicie szczypioru. Muchówka składa jaja dwukrotnie w sezonie - najpierw pod koniec kwietnia, później w połowie lipca. W tym czasie młode rośliny najlepiej osłonić agrowłókniną.
Zobacz również:
Czym i kiedy nawozić cebulę dymkę, aby uzyskać twarde i duże główki?
Cebula ma spore wymagania pokarmowe - potrzebuje dużo azotu i potasu, nieco mniej fosforu, a do prawidłowego wzrostu przydają się też magnez i wapń. Fosfor i potas zastosuj więc jeszcze jesienią lub tuż przed wiosennym sadzeniem, mieszając nawóz z wierzchnią warstwą gleby na głębokość 10-15 cm. Wiosną wybierz jednak formy bezchlorkowe, na przykład siarczan potasu.
Azot podziel na dwie dawki. Pierwszą wymieszaj z glebą przed wiosennym sadzeniem lub tuż po nim. Drugą zastosuj w połowie maja, gdy rośliny wykształcą 2-3 liście długości 10-15 cm. Całe nawożenie azotowe zakończ do połowy czerwca - azot podany zbyt późno opóźnia dojrzewanie, pogrubia szyjkę cebuli i wyraźnie skraca czas jej przechowywania.
W drugiej połowie czerwca i w lipcu, gdy cebula wchodzi w fazę formowania i twardnienia łusek, postaw już wyłącznie na potas, bo to on powoduje tworzenie twardych, dobrze wysychających i dających się długo przechowywać główek.
Źródło: deccoria.pl
