- Wawrzynek wilczełyko – charakterystyka
- Wawrzynek – odmiany
- Wawrzynek – uprawa i wymagania
- Czy wawrzynek wilczełyko jest trujący?
Wawrzynek wilczełyko – charakterystyka
Wawrzynek wilczełyko to niewysoki krzew, który może dorastać do 1,5 m wysokości. Ma odstające, sztywne i lśniące gałązki. W Polsce w naturalnym środowisku rzadko można spotkać tę roślinę. Jednak mimo tego, że podlega ona ścisłej ochronie, często jest przesadzana do ogródków.
Obok leszczyny jest to najwcześniej kwitnący krzew. Przeważnie kwitnie w marcu i kwietniu, ale czasem już w lutym. W dodatku wawrzynek wilczełyko należy do nielicznej grupy roślin, które zakwitają, jeszcze zanim wypuszczą liście.
Kwiaty rośliny są białe lub różowe. Zapachem przypominają woń hiacyntów. Co ciekawe, zapach wawrzynka wilczełyko jest już wyczuwalny z odległości nawet kilkudziesięciu metrów. Dodatkowym atutem dekoracyjnym rośliny jest to, że w czerwcu i lipcu dojrzewają jej jaskrawoczerwone lub żółte owoce wielkości grochu.
Wawrzynek – odmiany
Zazwyczaj, jeśli chodzi o wawrzynek wilczełyko, to można spotkać podstawowy gatunek oraz 2 ciekawe odmiany.
Jedną z nich jest Alba, która jest rośliną bardziej zwartą i gęstą, jeśli porównamy ją z podstawowym gatunkiem. W dodatku białe kwiaty niezwykle gęsto pokrywają pędy, wydając równocześnie intensywny i przyjemny zapach, który roznosi się dookoła krzewu.
Drugą odmianą jest wawrzynek wilczełyko Rubra. To roślina nieco wyższa niż ta w podstawowym gatunku. Dodatkowo może mieć nawet 1 m szerokości. Kwiaty tej odmiany wawrzynka są ciemniejsze i mają barwę różowofioletową. Zakwitają od marca do kwietnia, ale jeśli mamy do czynienia z łagodną zimą to mogą kwitnąć nawet w lutym.
Wawrzynek – uprawa i wymagania
Wawrzynek wilczełyko to krzew dość wymagający. Warto wiedzieć, jak odpowiednio go pielęgnować i o co trzeba zadbać.
Przede wszystkim roślina ma duże wymagania co do gleby. Co prawda toleruje różne jej rodzaje, ale nie może rosnąć m.in. na glebach, które są zbyt kwaśne. Najlepiej, aby ziemia była wapienna, lekko wilgotna i o odczynie zasadowym. Samo stanowisko uprawy wawrzynka wilczełuko musi być cieniste lub półcieniste, ponieważ każda odmiana tej rośliny jest okazem, który najlepiej rozwija się w cieniu.
Jeśli chodzi o podlewanie wawrzynka, to musi być ono wykonywane regularnie, ponieważ jest to roślina bardzo wrażliwa na suszę. Najlepiej zasilać ją wodą tak, aby podłoże było ciągle umiarkowanie wilgotne.
Oprócz tego wawrzynek wilczełyko nie lubi cięcia ani przesadzania. W związku z tym warto już podczas sadzenia rośliny, wybrać od razu docelowe i odpowiednie miejsce dla naszego okazu. Co więcej, roślina jest odporna na mróz, więc możemy ją sadzić w każdej części kraju.
Jeśli chodzi o rozmnażanie wawrzynka wilczełyko, to robi się to za pomocą nasion. Z tego powodu należy nasiona od razu po zbiorze stratyfikować do wiosny. Dzięki temu przetrwają one okres spoczynku i w dodatku przyspieszy to cały proces kiełkowania rośliny.
W celu rozmnożenia wawrzynka wilczełyko musimy wysiać nasionka do podłoża w doniczkach, w których mają rosnąć rośliny. Przysypujemy je cienką warstwą podłoża i zraszamy wodą. Następnie doniczki należy włożyć do woreczków strunowych, które wcześniej nakłuwamy, zapewniając roślinie dostęp od powietrza. Tak zamknięte rośliny należy umieścić w lodówce, równocześnie kontrolując co jakiś czas wilgotność podłoża. Przechowujemy je tam aż do wiosny.
Czy wawrzynek wilczełyko jest trujący?
Wiele osób zastanawia się, czy wawrzynek wilczełyko jest rośliną trującą. Otóż decydując się na uprawę tego krzewu, musimy mieć świadomość, że należy on do grupy okazów, które mają substancje trujące.
Zawarte są one zarówno w pędach, kwiatach, liściach oraz owocach wawrzynka. Z tego powodu nie powinien on być sadzony w pobliżu miejsc, gdzie przebywają dzieci. Szczególnie, że dla dziecka śmiertelne może być spożycie nawet jednego lub dwóch owoców tej rośliny. Dla dorosłego śmiertelna dawka jest nieco wyższa, bo wynosi 10-12 owoców.
Objawy zatrucia rośliną to m.in. pieczenie i drętwienie ust, puchnięcie warg, krtani i twarzy, ślinotok, chrypki lub trudności w połykaniu. W następnej kolejności pojawiają się mocne bóle brzucha, skurcze, wymioty i krwawe biegunki. Na końcu dochodzido śmierci wywołanej zatrzymaniem krążenia.
Należy pamiętać, że nie tylko samo spożycie wawrzynka jest niebezpieczne, ponieważ nawet już sam kontakt z rośliną może powodować zaczerwienienie, obrzęki i pojawienie się pęcherzy na skórze. Z tego powodu wawrzynka powinni unikać alergicy, a osoby zajmujące się uprawą tej rośliny, powinny wykonywać wszystkie prace przy niej w ochronnych rękawicach.
