Spis treści:
- Porzeczka krwista (Ribes sanguineum) - charakterystyka
- Prosta uprawa porzeczki krwistej
- Zastosowanie porzeczki krwistej w ogrodzie
- Co warto wiedzieć o porzeczce krwistej?
- Czy owoce porzeczki krwistej są jadalne?
Porzeczka krwista (Ribes sanguineum) - charakterystyka
Porzeczka krwista to krzew nektarodajny, który warto mieć w swoim ogrodzie. Swoim wyglądem przypomina typową porzeczkę jadalną, z tą jednak różnicą, że wczesną wiosną (kwiecień-maj) obsypuje się licznymi, ciemnoróżowymi lub krwistoczerwonymi, niewielkimi kwiatami, zebranymi w gęste, zwisające grona. Zależnie od odmiany krzew osiągają 1-2 metry wysokości.
Popularne odmiany porzeczki krwistej
- King Edward VII - kwiaty ciemnoróżowe, wys. ok. 1,2 m,
- Brianjou - kwiaty różowe, liście żółte, jesienią czerwone, wys. 1,5-2 m,
- Atrorubens - kwiaty ciemnoczerwone, wys. ok. 2 m,
- Pulborough Scarlet - kwiaty ciemno różowe, z białym środkiem, wys. 1,5-2 m,
- White Icicle - kwiaty w nietypowym, białym kolorze, wys. ok. 2 m.
Prosta uprawa porzeczki krwistej
- Stanowisko
Porzeczka krwista najlepiej rośnie i najobficiej kwitnie na ciepłych, osłoniętych przed wiatrem i słonecznych stanowiskach. Najkorzystniejsze do uprawy porzeczki krwistej są stanowiska o wystawie południowej lub południowo-zachodniej.
- Ziemia
Podłoże powinno być żyzne, przepuszczalne, próchnicze, ciepłe i stale lekko wilgotne. Na szczęście porzeczka krwista jest tolerancyjna co do odczynu podłoża i znosi pH od lekko kwaśnego do zasadowego.
- Sadzenie
Ze względu na wrażliwość na niskie temperatury sadzenie porzeczki krwistej najlepiej przeprowadzić wiosną. Przed posadzeniem krzewu warto ziemię wzbogacić kompostem.
- Podlewanie
Regularne nawadnianie porzeczki jest szczególnie ważne dla roślin nowo posadzonych. Trzeba ją systematycznie podlewać do momentu, aż przyjmie się na nowym miejscu.
- Nawożenie
Aby roślina obficie kwitła, warto nawozić ją nawozem wieloskładnikowym w okresie od kwietnia do końca lipca.
- Przycinanie
Porzeczka krwista bardzo dobrze reaguje na cięcie. Dzięki temu zabiegowi lepiej się krzewi i obficie kwitnie.
Pierwsze cięcie wykonuje się wiosna, zaraz po posadzeniu krzewu. Należy wówczas skrócić wszystkie pędy nad 3-4 oczkiem, dzięki temu roślina ładniej się rozkrzewi. Kolejne cięcia nie muszą być już tak radykalne. Wystarczy wykonać jedynie zabieg sanitarny, polegający na usunięciu wszystkich chorych, zdeformowanych lub przemarzniętych pędów. W przypadku cięć korygujących pamiętajmy, że roślina zawiązuje pąki kwiatowe na pędach ubiegłorocznych, dlatego zabieg wykonuje się w maju, po kwitnieniu.
Po ok. 10 latach od posadzenia porzeczki do gruntu, warto przeprowadzić jeszcze jedno mocne cięcie. Usuwamy wówczas tuż nad ziemią 5-6 najstarszych pędów (4-letnie i starsze), dzięki czemu rozluźniamy krzew i stwarzamy przestrzeń do rozwoju nowych pędów.
- Szkodniki
Od wiosny porzeczkę krwista masowo atakują mszyce. Dlatego warto zapobiegawczo opryskiwać krzew preparatem z czosnku i cebuli lub zastosować oprysk z mydła potasowego. Tymi środkami można też zwalczać gąsienice obgryzające liście porzeczek.
- Rozmnażanie
Rozmnażanie porzeczki krwistej prowadzi się przez sadzonki zdrewniałe (długości ok. 15-20 cm), które pobiera się jesienią, w listopadzie. Przez zimę przechowuje się je w chłodnym, ciemnym miejscu i wiosną wysadza do gruntu.
Zastosowanie porzeczki krwistej w ogrodzie
Porzeczka sprawdzi się w klombach wraz z innymi krzewami kwitnącymi - znakomicie prezentuje się z bielą tawuły wczesnej. Możesz także stworzyć z niej żywopłot. Najpiękniej jednak wygląda rosnąca pojedynczo.
Co warto wiedzieć o porzeczce krwistej?
Porzeczka krwista porażona jest przez patogen wywołujący rdzę wejmutkowo-porzeczkową, która atakuje zarówno porzeczki jak i sosny. Dlatego, żeby nie narażać roślin na choroby, zaleca się sadzić je w znacznych odległościach od siebie.
Warto też pamiętać, że porzeczka krwista nie jest całkiem odporna na przymrozki (przetrwa mrozy do ok. -18 st.C), dlatego trzeba ją okrywać na zimę włókniną bądź słomianymi matami.
Czy owoce porzeczki krwistej są jadalne?
Po przekwitnięciu na krzewie pojawiają się granatowe owoce. Nie są trujące, jednak ich kwaśny smak sprawia, że raczej nie nadają się do jedzenia. Są natomiast wspaniałą dekoracją, a zima stają się pokarmem dla ptaków.
