Spis treści:
- Smagliczka skalna - nie tylko na skalniaki
- Najciekawsze odmiany smagliczki skalnej
- Uprawa smagliczki skalnej
Smagliczka skalna - nie tylko na skalniaki
Smagliczka skalna jest niską, zwartą byliną z rodziny kapustowatych (łac. Brasicaceae). Jest to roślina górska, którą w naturalnych warunkach w Polsce można spotkać w Pieninach.
Smagliczka skalna dorasta do maksymalnie 30 cm wysokości. Ma wzniesione, dosyć sztywne pędy, które są porośnięte licznymi liśćmi wyrastającymi w rozetach. Mimo wzniesionego pokroju, można zauważyć, że pędy rośliny lekko się pokładają, a ich nasada w stosunkowo krótkim czasie drewnieje.
Kwiaty smagliczki są drobne, zebrane w wiechy. Mają intensywny, żółty kolor i rozwijają się na przełomie kwietnia i maja. Jeżeli będziesz o nią dbać we właściwy sposób i zaraz po kwitnieniu zostanie poddana cięciu, prawdopodobnie zakwitnie powtórnie we wrześniu.
T o roślina idealna do okrywania powierzchni, ale swobodnie możesz ją sadzić tylko po kilka sztuk, jako barwny dodatek do rabat. Pięknie prezentuje się wśród niezapominajek, czy też przy szałwii błyszczącej. Ze względu na niewielkie wymagania i dużą wytrzymałość na trudne warunki, jest to roślina, która odnajdzie się zarówno w gruncie, jak i w pojemnikach. Ponadto dobrze znosi cięcie i świetnie się zagęszcza. Dlatego nadaje się zarówno do zadarniania terenów, jak i do tworzenia żółtych obwódek, czy też kompozycji w mniejszych i większych pojemnikach ogrodowych, tarasowych lub balkonowych.
Najciekawsze odmiany smagliczki skalnej
Smagliczka skalna jest zwykle uprawiana w czystej odmianie, jednakże w skalnych ogrodach można spotkać jej kilka interesujących wariantów.
- Smagliczka ‘Compactum’ jest niższa od wersji wyjściowej, a jej pędy wyrastają znacznie gęściej. To samo tyczy się kwiatów – są gęste i jest ich więcej. Kolor żółty jest też nieco bardziej złocisty.
- Smagliczka ‘Plenum’ wyróżnia się gęsto pojawiającymi się, pełnymi kwiatami, które wyrastają w wypukłych gronach.
- Smagliczka ‘Summit’ to roślina najbardziej zwarta, która kwitnie najwcześniej z tu opisanych. Intensywnie żółte kwiaty pojawiają się na niej już na początku kwietnia.
Uprawa smagliczki skalnej
Smagliczka skalna nie ma zbyt wygórowanych wymagań, co czyni ją wyjątkowo prostą w uprawie. Jest bardzo wytrzymała na suszę i w pełni mrozoodporna, co w polskim klimacie jest szczególnie istotne. Mimo wszystko ma pewne preferencje i jeśli będziesz się ich trzymać, otrzymasz bujnie kwitnące, zdrowe, gęsto rozkrzewiające się rośliny.
- Gleba i stanowisko
Smagliczka lubi rosnąć na ciepłych, słonecznych stanowiskach. Pozwalają one na zdecydowanie obfitsze kwitnienie niż w przypadku rozwoju na stanowiskach zacienionych lub z lekkim cieniem. Podłoże pod smagliczkę powinno być przepuszczalne, umiarkowanie suche, najlepiej kamieniste. Warto, aby odczyn gleby był zbliżony do obojętnego. Pamiętaj, że jest to roślina dosyć szybko dostosowująca się do warunków, jakie otrzyma, więc powinna się udać na każdej ziemi, za wyjątkiem takiej, która miałaby w sobie nadmiar wody.
- Siew i sadzenie
Uprawianie smagliczki z nasion udaje się zwykle za każdym razem. Jeżeli chcesz mieć okaz, który zakwitnie zarówno wiosną, jak i jesienią, zajmij się stworzeniem rozsady. W tym celu już w marcu wysiej rośliny w zimnym inspekcie, gdzie będą miały czas na kiełkowanie i wzrost, zanim zostaną wysadzone na miejsca stałe. Nasiona siej co około 5 cm, a między rzędami zostaw przestrzeń około 15 cm. Gotowe sadzonki można wysadzać na miejsca stałe już w kwietniu. Ze względu na pełną mrozoodporność nie musisz z tym czekać aż minie druga połowa maja i spadnie ryzyko przymrozków.
- Podlewanie i nawożenie
Pielęgnacja smagliczki skalnej jest bardzo prosta, ponieważ nie wymaga ona nawet podlewania. Można to robić, gdy czas suszy wydłuża się już naprawdę mocno, jednakże zwykle nie jest to pożądana czynność. Smagliczka nie wymaga również nawożenia, jednakże warto to zrobić raz w roku, czyli zaraz po przekwitnięciu kwiatów podczas wiosennego kwitnienia. Jeśli użyjesz niewielkiej ilości nawozu do roślin kwitnących, będziesz mieć większą szansę na pojawienie się kwiatów w okresie jesiennym.
- Przycinanie
Należy je zrobić zaraz po pierwszym okresie kwitnienia, czyli późną wiosną lub wczesnym latem. Jeśli przytniesz roślinę na wysokość około 10 cm, pobudzisz ją do krzewienia się i do ponownego kwitnięcia jesienią.
- Rozmnażanie
Smagliczka skalna należy również do grupy roślin, które dosyć łatwo się rozmnaża. Można to robić zarówno z siewu, jak i poprzez sadzonki pędowe. Rozmnażanie smagliczki z sadzonek zielnych udaje się, gdy zaraz po przekwitnięciu smagliczki wytniesz kilka pędów bocznych o maksymalnej długości do 10 cm. Następnie możesz, ale nie musisz zamoczyć je w ukorzeniaczu. Gotowe sadzonki umieść w wilgotnym, przepuszczalnym podłożu i takie przenieś do chłodnego, ciemnego miejsca. Pamiętaj o zachowaniu optymalnej wilgotności, a twoje sadzonki będą gotowe do wysadzenia na miejsce stałe już na wiosnę.
- Choroby i szkodniki
Mimo że smagliczka należy do mało wymagających roślin, może chorować. Dzieje się tak zwykle ze względu na bardzo duże odstępstwa od jej preferencji pielęgnacyjnych. Kilka chorób upodobało sobie ją najbardziej.
Zgnilizna korzeni atakuje smagliczkę wtedy, gdy podłoże, w którym rośnie, jest zbyt wilgotne. W takiej sytuacji liście zaczynają żółknąć, a cała roślina wygląda zdecydowanie mniej atrakcyjnie. Musisz wykopać ją z jej stałego miejsca, wypłukać korzenie preparatem przeznaczonym na choroby grzybowe, a następnie posadzić ją w nowym miejscu, na nowym, suchym podłożu.
Rdza to kolejna choroba, która tym razem objawia się brązowymi plamami na liściach smagliczki. Jeśli się pojawi, roślinę musisz po prostu usunąć. Warto to zrobić szybko, aby nie spowodować zakażenia pozostałych okazów w ogrodzie.
Jeżeli pojawi się mączniak, zauważysz na liściach biało-szary, charakterystyczny nalot.
Te i inne choroby grzybowe należy zwalczać preparatami, które zostały do tego przeznaczone. W wielu przypadkach, jeśli objawy i zniszczenia są rozległe, należy wyrzucić roślinę i zdezynfekować po niej miejsce. Pojawianie się tego rodzaju przypadłości jest związane przede wszystkim ze złymi warunkami uprawowymi, które polegają na zbyt dużym zagęszczeniu nasadzeń i zbyt intensywnie nawilżanym podłożu.
Szkodniki atakujące smagliczkę skalną to zwykle:
- tantniś krzyżowiaczek,
- bielinek rzepnik,
- pchełka krzyżówka.
Mimo niewielkich wymagań uprawowych i pielęgnacyjnych warto pamiętać, że smagliczka skalna nie zawsze świetnie przystosuje się do otoczenia, w którym rośnie. Podstawą jej uprawy są więc słońce i suche, przepuszczalne podłoże. Takie warunki sprawią, że będzie się rozwijać obficie i zdrowo.
Artykuł został zaktualizowany. Po raz pierwszy ukazał się 6.09.2022 roku.
Źródło: deccoria.pl
