Spis treści:
- Dlaczego warto mieć żurawki w ogrodzie?
- Najpopularniejsze odmiany żurawki
- Sadzenie i pielęgnacja żurawki
Dlaczego warto mieć żurawki w ogrodzie?
Żurawka (Heuchera) to zimozielona bylina należąca do rodziny skalnicowatych, naturalnie występująca w Ameryce Północnej, gdzie rośnie w lasach i na zboczach gór. Najbardziej ceniona jest za swoje liście, które w łagodniejsze zimy nie opadają i mogą zdobić ogród przez cały rok. Ich kształt różni się w zależności od odmiany. Mogą być sercowate, klapowane lub okrągłe, często z postrzępionymi krawędziami. Podobnie wygląda kwestia koloru liści, który bywa żółty, fioletowy, czerwony, a także przybiera chłodne, srebrzysto‑zielone lub purpurowe odcienie.
Żurawki tworzą gęste kępy i większość odmian dorasta przeważnie do 20-40 cm wysokości. Kwitną od czerwca do sierpnia i wtedy pokrywają się wiechowatymi kwiatostanami w barwach białej, różowej, purpurowej lub kremowej. Świetnie nadają się do różnych kompozycji na rabatach.
Zobacz również:
Można łączyć je z innymi gatunkami. Dobrze rosną w towarzystwie paproci, traw ozdobnych oraz różnych, kolorowych bylin. Żurawki sprawdzają się w ogrodach skalnych, na kwitnących rabatach oraz w pojemnikach - często sadzi się je w pustych miejscach wokół domu lub przy wejściu, ponieważ stanowią mocny akcent kolorystyczny nawet jesienią i zimą. Już kilka odmian posadzonych obok siebie tworzy ciekawą aranżację.
Najpopularniejsze odmiany żurawki
Wśród żurawek wyróżnia się około 50 gatunków i znacznie więcej odmian, które różnią się przede wszystkim kolorem oraz kształtem liści. Do najpopularniejszych w Polsce należą:
- Żurawka krwista (Heuchera sanguinea) - zachwyca głównie intensywnie czerwonymi kwiatami, które długo się utrzymują, od maja aż do lipca. Wyrastają na wysokich łodygach i przypominają kolorowe obłoczki unoszące się nad rośliną. Liście tej odmiany są zaokrąglone, jasnozielone, z wyraźnym unerwieniem.
- Żurawka drżączkowata (Heuchera x brizoides) - wytwarza sercowate, zielone lub purpurowe liście, a kwiaty przyjmują intensywną różowo-czerwoną barwę. Z czasem jej pokrój coraz bardziej przypomina zwartą poduchę.
- Żurawka drobnokwiatowa (Heuchera micrantha) - kwitnie od czerwca do lipca, pokrywając się różowymi lub kremowymi kwiatami. Dorasta do 40-50 cm wysokości. Liście zazwyczaj mają sercowaty kształt i zielony lub purpurowy odcień.
- Żurawka amerykańska (Heuchera americana) - ma zielone liście z delikatnym, srebrzystym połyskiem. Kwiaty w odcieniach czerwieni pojawiają się w czerwcu. Tworzy zwarte kępy i może dorastać do 60 cm wysokości.
Sadzenie i pielęgnacja żurawki
Najlepszym czasem na sadzenie żurawki jest wczesna wiosna, ponieważ roślina ma wtedy czas, żeby dobrze się ukorzenić i szybko zaczyna rosnąć. Część osób wybiera jednak jesień, przed pierwszymi przymrozkami. W takim przypadku żurawki dobrze przygotowują się do nowego sezonu, ale wymagają okrycia na zimę.
Idealne stanowisko dla żurawek to półcień oraz lekkie, żyzne i przepuszczalne podłoże. Niektóre odmiany równie dobrze radzą sobie w jaśniejszych miejscach. Najlepiej, jeśli gleba ma odczyn obojętny lub lekko zasadowy. Sadzonki umieszcza się w odstępach około 30-40 cm, w zależności od siły wzrostu danej odmiany.
Nasza wskazówka: przyjmuje się, że odmiany o ciemniejszych liściach wymagają mniej światła, a jaśniejsze więcej.
Na początek wykop dołek nieco większy niż bryła korzeniowa. Następnie wsyp na dno odrobinę kompostu lub innego nawozu organicznego i umieść roślinę w dołku. Przysyp korzenie ziemią, lekko ją ugniatając. Zaraz po posadzeniu podlej żurawkę i rozłóż warstwę ściółki, aby utrzymać odpowiedni poziom wilgoci.
Później byliny wymagają regularnego podlewania. Staraj się nie moczyć liści, ponieważ sprzyja to rozwojowi chorób grzybowych i może prowadzić do ich uszkodzenia. Nie trzeba ich intensywnie nawozić, choć mieszanki z większą ilością potasu i żelaza pozytywnie wpływają na wybarwienie liści. Można również stosować nawozy granulowane o przedłużonym działaniu. Warto także utrzymywać warstwę ściółki, np. z kory, która zatrzymuje wilgoć w podłożu i ogranicza rozwój chwastów.
Źródło: deccoria.pl
