Spis treści:
- Zaraza ziemniaczana na pomidorach – objawy
- Jak uratować pomidory zaatakowane przez zarazę ziemniaczaną?
- Zapobieganie zarazie ziemniaczanej
Zaraza ziemniaczana na pomidorach – objawy
Ta choroba pojawia się na uprawach około czerwca, sprzyja jej wilgotna pogoda. Pierwszym objawem zarazy ziemniaczanej na pomidorach są zielonkawe, wodniste plamy na liściach. W pierwszej fazie plamy pojawiają się na dolnych liściach, z czasem powiększają swoją objętość i brunatnieją, przenosząc się na wszystkie nadziemne części pomidorowych krzaczków. W miejscu plam nerwy liści zmieniają kolor na ciemny, a nawet czarny. Kolejnym objawem zarazy ziemniaczanej są brunatne łodygi i pędy pomidorów oraz ciemne plamy na owocach. W przypadku wilgotnego lata na spodniej stronie liści w miejscu plam pojawia się biały nalot, podobny może wystąpić na plamach na owocach.
Jak uratować pomidory zaatakowane przez zarazę ziemniaczaną?
Kiedy zaraza ziemniaczana pojawi się na pomidorach, trzeba działać szybko i stanowczo. Nie pomogą tu domowe metody, które mają raczej charakter zapobiegawczy niż interwencyjny. W pierwszej kolejności trzeba usunąć wszelkie zarażone części rośliny: liście, pędy i owoce. Najlepiej je spalić, aby całkowicie zniszczyć zarzewie choroby.
Pomidory zaatakowane zarazą ziemniaczaną uratuje tylko oprysk dedykowany zwalczaniu tej choroby. Patogen, który ją wywołuje to nie grzyb, lecz organizm grzybopodobny, trzeba więc uderzyć bezpośrednio w niego. Zanim jednak potraktujemy naszą uprawę chemią, zerwijmy z krzaczków wszystkie czerwone lub pomarańczowe owoce. Oprysk będzie działał czynnie przez okres około dwóch tygodni i w tym czasie nie należy zbierać i spożywać pomidorów, które przecież wciąż będą dojrzewały na krzaku. Dlatego czerwone lub pomarańczowe owoce warto wcześniej zebrać, aby dojrzały w domu. Natomiast okazy lekko blade lub całkowicie zielone mogą pozostać na roślinie, gdyż dojrzeją dopiero po upływie dwóch tygodni. Następnie całe krzaki pomidorów wraz z liśćmi i owocami należy spryskać dedykowanym opryskiem. Najlepiej wykonywać go rano lub wieczorem w niezbyt gorący, ale bezdeszczowy dzień. To zwiększy szansą na uratowanie pomidorów zainfekowanych zarazą ziemniaczaną.
Zapobieganie zarazie ziemniaczanej
Zarazę ziemniaczaną trudno zwalczyć, lepiej jej więc zapobiegać. Robimy to już na etapie sadzenia roślin do gruntu, tu kilka prostych błędów może przynieść opłakane skutki. Rozwojowi choroby sprzyja wilgotność powietrza i gleby oraz brak higieny uprawy. Na czym polega zapobieganie zarazie ziemniaczanej na pomidorach?
- Stosuj płodozmian: nie sadź pomidorów na tym samym miejscu, w którym rok wcześniej rosły pomidory lub ziemniaki. Patogeny choroby mają zdolność przetrwania zimy w glebie.
- Nie sadź pomidorów w pobliżu ziemniaków, najlepiej zachowaj między uprawami odstęp około 50 m;
- Czyść dokładnie narzędzia przed ich zastosowaniem (łopaty, sekatory), zanieczyszczone mogą przenosić patogeny;
- Stosuj szerokie rozsady, by utrudnić patogenom przenoszenie się z rośliny na roślinę. W przypadku pomidorów ich rzędy powinny być oddalone od siebie o 70 – 90 cm, a odległość między roślinami w rzędzie to 40 – 60 cm;
- Zadbaj o odpowiednią wentylację szklarni i tuneli, nadmierna wilgoć sprzyja rozwojowi choroby. Obrywaj też dolne, dotykające ziemi liście krzaków.
- Nie podlewaj roślin po liściach, wodę trzeba lać wprost pod korzeń;
- Stosuj zapobiegawczo oprysk miedzianem, który jest środkiem dopuszczonym do upraw ekologicznych.
Na rynku pojawia się coraz więcej odmian pomidorów, niektóre z nich są odporne na zarazę ziemniaczaną. Należą do nich Hoeny Moon, Awizo F1, Henryka F1, Antares F1. Warto w nie zainwestować, by oszczędzić potem na zwalczaniu tej choroby.
Źródło: deccoria.pl
