Spis treści:
- Najpiękniejsze odmiany śnieguliczki
- Sadzenie i pielęgnacja śnieguliczki
Najpiękniejsze odmiany śnieguliczki
Krzewy śnieguliczki mają niepozorne kwiaty, które latem dodają jej uroku w subtelny sposób, gdy pojawiają się wśród soczyście zielonych liści, również niewielkich. Jednak największym hitem w uprawie tego krzewu są oczywiście owoce. Dorosłych zachwycają kształtem, barwą oraz tym, że pozostają na roślinie przez całą zimę, z kolei dzieci cieszą się, mogąc bawić się strzelającymi kulkami.
Gdy po opadnięciu liści na krzakach śnieguliczki u moich dziadków pojawiały się setki małych, białych koralików, zawsze obrzucaliśmy się nimi, a zabawa przynosiła ogrom śmiechu i radości. Poprzednie pokolenia kojarzą śnieguliczkę właśnie z tym, że wraz z nadejściem jesieni daje ona możliwość szalonych zabaw, gdy maleńkie kulki z charakterystycznym trzaskiem pękają pod butami. Jednak do posadzenia rośliny w ogrodzie nie skłoniły mnie wspomnienia z dzieciństwa, lecz walory dekoracyjne krzewu, które nie znikają nawet po opadnięciu wszystkich liści.
Krzewy te bez trudu dorastają do 2 metrów wysokości i mocno się rozkrzewiają. To dobry materiał na formowany żywopłot lub bardziej swobodnie prowadzony szpaler. Za najpiękniejsze odmiany śnieguliczki, idealne do uprawy w przydomowych ogrodach, uznawane są:
- śnieguliczka biała (Symphoricarpos albus, odmiana 'White Hedge'), która rozrasta się rozlegle, dlatego wymaga ścisłej kontroli i systematycznego przycinania; kwitnie na bladoróżowo od czerwca do września i wytwarza białe, kuliste jagody, które uwielbiają ptaki; krzew mrozoodporny;
- śnieguliczka koralowa (Symphoricarpos orbiculatus), której pędy są omszone i ozdobnie wygięte; rośnie niewysoka, bo osiąga maksymalnie 1,5 metra, ale ma ciekawe liście (jesienią ogniście czerwienieją), barwne kwiaty i owoce (purpuroworóżowe); najbardziej oryginalnie prezentuje się 'Foliis Variegatis', której blaszki liściowe z zewnątrz otoczone są białą, dekoracyjną obwódką;
- śnieguliczka Chenaulta (Symphoricarpos x chenaultiim odmiana 'Hancock'), gęsto krzewiąca się z charakterystycznymi, płożącymi się pędami, które pokrywa delikatny meszek; liście tej odmiany wybarwione są na zielononiebieski odcień i takie pozostają aż do jesieni; owoce czerwone z białymi, dekoracyjnymi plamkami; doskonała jako roślina okrywowa;
- śnieguliczka Doorenbosa (Symphoricarpos x doorenbosii, odmiany: 'Mother of Pearl', 'Magic Berry', ' Amethyst'), dość niskie, ale za to bardzo gęste i szeroko rozkrzewiające się odmiany o drobnych liściach w odcieniu ciemnej zieleni i atrakcyjnych owocach; 'Mother of Pearl' zdobią różowe, plamiaste koraliki, 'Magic Berry' mają liliowoczerwony kolor i jagodowy kształt, a odmianę ' Amethyst' w maju okrywają bladoróżowe kwiaty, z których wykształcają się intensywnie zaróżowione owoce.
Przy wszystkich odmianach warto zachować ostrożność, ponieważ owoce śnieguliczki są trujące dla ludzi – ich spożycie byłoby prawdziwie niebezpieczne.
Sadzenie i pielęgnacja śnieguliczki
Krzew ten po raz kolejny skradł moje serce, gdy zobaczyłam, jak pięknie komponuje się z innymi, popularnymi gatunkami liściastymi. Posadziłam go w formie gęstego żywopłotu od strony drogi, ponieważ doskonale osłania i izoluje. Przeplotłam sadzonki śnieguliczki ulubionymi odmianami tawuły i jałowca, tworząc kilkuplanową kompozycję. Z tyłu dołożyłam 3 sadzonki głogu pośredniego odmiany 'Paul's Scarlet Crataegus'. Efekt jest naprawdę widowiskowy.
Sadzenie i pielęgnacja śnieguliczki nie są szczególnie wymagające, ale trzeba zwrócić uwagę na jeden, bardzo istotny zabieg. Bez niego potrafi zdominować okoliczne rośliny i zająć znaczną część ogrodu. Chodzi oczywiście o regularne cięcie formujące, przy niektórych odmianach jest ono nieodzowne.
Czego potrzebuje śnieguliczka? Najpiękniej wyrośnie:
- w glebie umiarkowanie wilgotnej, dobrze przepuszczalnej i żyznej, ale poradzi sobie również w podłożu gorszej jakości,
- na stanowisku ciepłym i słonecznym (w cieniu słabiej zaowocuje),
- przycinana na wiosnę, najlepiej w marcu, kiedy do skrócenia są przede wszystkim pędy z poprzedniego roku.
Chcesz posadzić śnieguliczkę na rabacie mieszanej, a może zrobisz z niej główną dekorację ogrodu, sadząc ją pojedynczo w centralnym punkcie? W obu przypadkach trzymaj się najlepszego terminu. Roślina powinna być nadal w stanie spoczynku, dlatego rozważ okres wczesnowiosenny lub późną jesień, zanim jeszcze glebę zetnie mróz.
Źródło: deccoria.pl
