Spis treści:
- Jak wygląda skimia japońska?
- Najpiękniejsze odmiany skimii japońskiej
- Uprawa skimii japońskiej bez tajemnic
- Zimowanie skimii japońskiej
Jak wygląda skimia japońska?
Skimia japońska ( Skimmia japonica) ze względu na swój niezwykły wygląd cieszy się coraz większą popularnością w naszych ogrodach. Pochodząca z Dalekiego Wschodu roślina nie przestaje zachwycać przez okrągły rok. Znana jest ze swych ozdobnych, skórzastych liści w kolorze ciemnozielonym, które nie opadają na zimę. Zimozielony krzew wiosną dekorują groniaste, gęste kwiatostany, które wspaniale kontrastują z wyraziście zabarwionym ulistnieniem. Pachnące słodyczą kwiaty mogą być kolorze mlecznobiałym, żółtym lub różowym. Kwitnienie skimii japońskiej trwa od maja do czerwca.
Musimy mieć na uwadze, że skimia japońska jest rośliną dwupienną. Oznacza to, że możemy liczyć na pojawienie się efektownych owoców jedynie wtedy, gdy posadzimy w swoim ogrodzie zarówno okaz żeński, jak i męski. Przypominające jagody owoce są kuliste oraz zabarwione na czerwono. W każdym z nich znajduje się pojedyncze nasiono. Uprawiając skimię japońską w swoim ogrodzie, warto pamiętać, że wszystkie części tej rośliny są trujące. Zachowajmy ostrożność zwłaszcza wtedy, gdy w pobliżu krzewu przebywają dzieci, dla których czerwone owoce mogą wydawać się atrakcyjne.
Skimia japońska wyróżnia się efektownym, rozłożystym pokrojem. Pięknie się rozgałęzia, osiągając wysokość ok. 1,5 m. Warto posadzić ją nie tylko w gruncie, ale również w donicy, aby zdobiła balkon lub taras przez długie miesiące. Ze względu na niską mrozoodporność okaz w pojemniku powinniśmy na zimę przenieść do pomieszczenia, dzięki czemu będzie zdobić nasze wnętrza w okresie świąt bożonarodzeniowych.
Najpiękniejsze odmiany skimii japońskiej
Istnieje wiele odmian skimii japońskiej, które z powodzeniem możemy uprawiać w przydomowym ogrodzie. Jakie będą prezentować się w nim najpiękniej? Zwróćmy uwagę przede wszystkim na następujące męskie odmiany skimii japońskiej:
- skimia japońska 'Emerald King',
- skimia japońska 'Rubella',
- skimia japońska 'Magic Marlot',
- skimia japońska 'Godrie's Dwarf'.
Spośród żeńskich odmian skimii japońskiej warto wyróżnić kilka najciekawszych:
- skimia japońska 'Kew White',
- skimia japońska 'Nymans',
- skimia japońska 'Temptation',
- skimia japońska 'Bowles Dwarf'.
Ponadto możemy spotkać obupłciowe odmiany skimii japońskiej, przy czym są one dużo rzadsze niż odmiany jednopłciowe, w przypadku których kwiatostany męskie i żeńskie występują na osobnych egzemplarzach.
Uprawa skimii japońskiej bez tajemnic
Jeśli chcemy cieszyć się pełnią urody skimii japońskiej, musimy zapewnić jej odpowiednie miejsce do wzrostu, jak również zagwarantować właściwe warunki uprawy. Musimy mieć na uwadze, że roślina ta charakteryzuje się wysokimi wymaganiami uprawowymi.
- Sadzenie – najlepszym terminem na sadzenie skimii japońskiej w gruncie jest wczesna jesień (przełom września i października) oraz początek wiosny (marzec bądź kwiecień). W centrach ogrodowych dostępne są sadzonki w pojemnikach z dużą, rozrośniętą bryłą korzeniową. Zazwyczaj sadzimy je na głębokości ok. 60 cm, zapewniając roślinie odpowiedni drenaż.
- Podłoże – skimia japońska najlepiej rozwija się na żyznej, obfitującej w składniki odżywcze glebie, dlatego warto jej właśnie takie podłoże zapewnić. Pamiętajmy również, aby było przepuszczalne i stale lekko wilgotne. Skimia japońska preferuje ziemię o odczynie kwaśnym – pH gleby powinno mieścić się w zakresie od 3,5 do 4,0.
- Stanowisko – skimia japońska powinna zostać posadzona w miejscu ciepłym i częściowo nasłonecznionym, a także osłoniętym przed silnymi podmuchami wiatru. Nie narażajmy jej zarówno na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, jak i całkowite zacienienie. Na jasnych stanowiskach roślina najbardziej obficie kwitnie i ma najpiękniej wybarwione owoce.
- Podlewanie – skimia japońska preferuje, gdy gleba jest stale lekko wilgotna. O regularne podlewanie ozdobnego krzewu musimy zadbać nie tylko wiosną i latem, ale również jesienią oraz w bezśnieżne zimy. Musimy o tym pamiętać, ponieważ w chłodnych miesiącach roku roślina ta jest narażona na wystąpienie suszy fizjologicznej.
- Nawożenie – roślinę zasilajmy w składniki odżywcze dwa do trzech razy w ciągu sezonu wegetacyjnego. Możemy zdecydować się na gotowe preparaty dla roślin kwasolubnych bądź nawozy do hortensji, azalii lub rododendronów, gdyż skimia podobnie jak one preferuje podłoża o niskim odczynie. Od sierpnia i września wykorzystujmy jedynie mieszanki jesienne.
- Przycinanie – skimia japońska zachowuje atrakcyjny pokrój nawet bez przycinania. Warto jednak pozbywać się z krzewu przekwitłych kwiatostanów oraz części roślin, które zostały porażone przez choroby czy szkodniki. Przez cały sezon usuwajmy również uszkodzone pędy.
- Rozmnażanie – samodzielne pozyskiwanie nowych okazów skimii japońskiej nie jest proste. Roślinę tę możemy rozmnożyć przez odkłady, choć to metoda dla cierpliwych – proces ukorzeniania może trwać nawet powyżej roku. Jeszcze bardziej wymagające jest rozmnażanie skimii japońskiej z pozyskanych z owoców nasion.
- Przesadzanie – jeśli uprawiamy skimię japońską w donicy, po pewnym czasie konieczne może okazać się jej przesadzenie. Nie nastąpi to jednak zbyt szybko od momentu założenia uprawy, ponieważ roślina ta rozwija się dość wolno. Okaz przesadzamy po kwitnieniu do większej donicy z otworem odpływowym, wypełnionej warstwą drenażu oraz podłożem dla gatunków kwasolubnych.
Zimowanie skimii japońskiej
Decydując się na uprawę skimii japońskiej w ogrodzie, musimy mieć świadomość, że gatunek ten nie może zimować w gruncie w chłodniejszych rejonach naszego kraju. W takich miejscach najlepiej uprawiać ją w donicy, którą na zimę chowamy do widnego, chłodnego pomieszczenia. W trakcie zimowania regularnie ją podlewamy, gdyż jako gatunek zimozielony, przez cały rok wymaga delikatnego nawadniania.
W nieco cieplejszych rejonach kraju skimię japońską możemy prowadzić w gruncie. Jednak nawet tam okaz należy odpowiednio zabezpieczyć przed mrozem. W tym celu przed wystąpieniem przymrozków okrywamy całą roślinę agrowłókniną bądź stroiszem, które obwiązujemy sznurkiem. Zaleca się również ściółkowanie krzewu korą sosnową czy trocinami iglaków.
Źródło: deccoria.pl
