Aspidistra wyniosła pięknie się prezentuje i jest banalnie prosta w uprawie. Jak pielęgnować żelazne liście?

Aspidistra wyniosła to bylina odporna na wahania temperatur, przeciągi i zacienienie. Ze względu na łatwość w uprawie jest często wybierana jako element dekoracyjny mieszkań i biur. Naturalnie występuje na obszarze Dalekiego Wschodu – Japonii i Chin. Jej znakiem szczególnym są okazałe, ciemnozielone, skórzaste liście umieszczone na krótkich ogonkach. Są wydłużone i ostro zakończone. Mogą osiągać nawet 50 cm długości.

Aspidistra wyniosła występuje w niewielu odmianach. Warte wymienienia są dwie o nietypowym ubarwieniu liści:

• Variegata – pstrolistna odmiana aspidistry wyniosłej z dodatkiem żółtawych pasm;
• Milky way – odmiana aspidistry wyniosłej z charakterystycznymi, niewielkimi, białymi plamkami na liściach.

• Podłoże dla aspidistry wyniosłej

W opisach aspidistry wyniosłej zaznacza się, że roślina potrzebuje lekkiego, przepuszczalnego podłoża. Może za nie posłużyć uniwersalna ziemia zmieszana z perlitem, wermikulitem, keramzytem, drobno zmieloną korą lub piaskiem. Te dodatki do podłoża zminimalizują ryzyko przelania rośliny i umożliwią swobodny rozrost korzeni.

• Stanowisko dla aspidistry wyniosłej

Co jeszcze wiadomo o uprawie aspidistry wyniosłej? To roślina, która najlepiej czuje się w cieniu, w końcu naturalnie występuje w chłodnych i ciemnych lasach. Nie dla niej są mocno nasłonecznione stanowiska, ponieważ promienie słońca mogą uszkodzić (przypalić) jej liście. Zdecydowanie lepsze dla aspidistry będzie stanowisko półcieniste.

Jednak ta roślina jest wyjątkowo tolerancyjna – znosi wyższe (do 29°C) i niższe (do 7°C) temperatury, niestraszne jej przeciągi ani suche powietrze z centralnego ogrzewania. Choć aspidistra wyniosła będzie rosła w temperaturze pokojowej, jest chłodnolubna. Optymalna temperatura dla tej rośliny to 12–19°C. Jeśli stworzysz jej odpowiednie warunki, odwdzięczy ci się, zostając z tobą na lata.

• Podlewanie aspidistry wyniosłej

Aspidistra wyniosła jest przystosowana do znoszenia trudnych warunków i wymaga umiarkowanego podlewania. W okresie jesienno-zimowym wystarczy podlać ją raz w tygodniu albo i rzadziej – lepiej za rzadko niż zbyt często. Kiedy za oknem panują wyższe temperatury, można podlać roślinę dwa razy, aby podłoże było umiarkowanie wilgotne.

• Nawożenie aspidistry wyniosłej

Aspidistra wyniosła nie wymaga nawożenia. Opcjonalnie można dokarmiać ją płynnym nawozem do roślin zielonych, ale nie częściej niż raz w miesiącu, a i to w okresie wiosenno-letnim. Jeśli zauważysz, że liście aspidistry zaczęły się rozdwajać, odstaw nawóz. Zbyt duża dawka preparatów nawożących może całkowicie zniszczyć roślinę! Ponadto wymienione w artykule odmiany aspidistry wyniosłej o barwnych liściach – „Variegata” i „Milky way” – w ogóle nie powinny być nawożone.

Liście aspidistry wystarczy raz na dwa tygodnie przetrzeć wilgotną szmatką. Jeśli do wody dodasz kilka kropel cytryny lub olejku neem (olejku margosa), uzyskasz dodatkowy efekt nabłyszczenia liści.

Roślina źle znosi specjalne nabłyszczacze do liści, w ogóle nie ma potrzeby ich zastosowania. Aspidistra wyniosła jest na tego typu preparaty tak wrażliwa, że nawet natłuszczanie liści samym olejkiem może spowodować ich odpadnięcie. Olejek warto więc rozcieńczyć w wodzie.

Dobrze wiedzieć, że aspidistra wyniosła, choć nie toleruje przelania, lubi zraszanie. Ten prosty zabieg pielęgnacyjny pozwoli utrzymać liście czyste i świeże.

• Przesadzanie aspidistry wyniosłej

Aspidistra wyniosła nie tylko jest odporna na warunki pogodowe, ale też na niewielką ilość miejsca w donicy. Roślina lubi niewielkie, a wręcz przyciasne doniczki. Kiedy przesadzać aspidistrę wyniosłą? „Żelazne liście” dadzą ci znać przerośniętą bryłą korzeniową. Jeśli korzenie aspidistry zaczną wychodzić przez dziurki w doniczce, to znak, że można ją przesadzić – zwykle co 2–3 lata. Po przesadzeniu rośliny należy wstrzymać się na kilka dni z podlewaniem i postawić ją w zacienionym miejscu.

• Rozmnażanie aspidistry wyniosłej

Aspidistrę wyniosłą rozmnaża się przez podział kęp. Kępy rozdzielaj tak, aby w sadzonce były co najmniej dwa liście. Dla aspidistry wyniosłej wybieraj niewielkie, a nawet nieco przyciasne doniczki – zaskoczy cię wtedy bujnymi liśćmi. Nowe sadzonki należy ustawić w częściowo zacienionym i ciepłym stanowisku.

• Choroby i szkodniki aspidistry wyniosłej

Aspidistra wyniosła może ucierpieć wtedy, kiedy jej właściciel „przedobrzy” z opieką nad rośliną. Po pierwsze, aspidistra wyniosła źle znosi nadmiar wody. Przelanie rośliny poznasz po żółknących końcówkach liści. Po drugie, aspidistra nie toleruje intensywnego słońca, które może przypalić jej liście, czego oznaką są brązowe plamy.

Rozdwajające się lub pękające liście to z kolei objaw zbyt silnego nawożenia. Roślinie mogą też dokuczać takie szkodniki jak tarczniki, wciornastki lub przędziorki. Ich obecność rozpoznasz po drobnych, srebrzysto-żołtawych plamkach na liściach lub kłębkach białych nitek.

Co warto wiedzieć o aspidistrze wyniosłej? Świetnie prezentuje się jako roślina doniczkowa. Odnajdzie się w prywatnych domach, zwłaszcza tych właścicieli, którzy mają problemy z uprawą innych roślin i zdarza im się zapomnieć o podlewaniu.

Aspidistra wyniosła może spokojnie być uprawiana w miejscach, gdzie nie ma warunków do uprawy innych roślin – ciemnych i zacienionych. Przysłowiowy „ciemny kąt” to miejsce w sam raz dla aspidistry! Jeśli jednak twoje okno wychodzi na stronę południową, w nim także możesz umieścić aspidistrę – to wyjątkowo niewybredna roślina. Pamiętaj tylko, aby nie narażać jej na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, np. przez cały dzień.

Aspidistra wyniosła może posłużyć nie tylko jako element wystroju mieszkania. Sprawdzi się także jako ozdoba korytarzy, dekoracja sklepów, część wystroju restauracji. Ponadto urokliwe liście aspidistry wyniosłej zachowują świeżość nawet po ścięciu, dlatego są chętnie wykorzystywane we florystyce.

Aspidistra wyniosła jest potocznie nazywana „żelaznymi liśćmi”. Swój przydomek zyskała dzięki dużej odporności na trudne warunki. Roślina nie wymaga przycinania. Jej liście należy usuwać w ostateczności, np. po zainfekowaniu grzybami i bakteriami.