Spis treści:
- Skąd pochodzi i jak wygląda bilbergia zwisła?
- Bilbergia zwisła - uprawa
- Podłoże
- Stanowisko
- Kwitnienie
- Podlewanie
- Nawożenie
- Rozmnażanie
- Choroby i szkodniki
- Bilbergia zwisła — na co zwracać szczególną uwagę?
Skąd pochodzi i jak wygląda bilbergia zwisła?
Bilbergia zwisła to roślina tropikalna i bliski kuzyn ananasa jadalnego. Pochodzi z Ameryki Środkowej i Południowej, w naturze rośnie na korzeniach wielkich drzew, jednak nie wyrządza żadnych szkód swojemu gospodarzowi.
W warunkach domowych bromelię można uprawiać na kilka sposobów, również jako tradycyjną roślinę doniczkową. Zachęca do tego jej niecodzienny, egzotyczny urok. Bilbergia osiąga około 40 cm i jest rośliną o rozłożystym pokroju. To kwiat wieloletni, który mimo tropikalnego pochodzenia nie wymaga wyjątkowej opieki podczas uprawy.
Sprawdź też: Jak uprawiać ananasa w domu?
Bilbergia zwisła ma skórzaste, podłużne liście zakończone charakterystycznymi lejkami, które magazynują wodę. Liście mają ostre zakończenia, swoim kształtem przypominają wygięte miecze. Prawdziwą gwiazdą są jednak różowe przykwiatki i wyrastające z nich zjawiskowe fioletowo-zielone kwiaty zwiewnie chylące się ku ziem i.
Bilbergia zwisła - uprawa
Bilbergia zwisła może być uprawiana tradycyjnie, w donicy, a także w terrarium, w ogrodzie wertykalnym (zielona ściana) lub na korzeniu — podobnie jak w środowisku naturalnym.
Podłoże
Bilbergia najlepiej czuje się w mieszaninie równych proporcji torfu i piasku, o lekko kwaśnym odczynie. Dobrze, gdy ziemia pod kwiatem zawiera dużo próchnicy. Możemy użyć innego podłoża, najważniejsze, żeby pamiętać o jego przepuszczalności.
Jeżeli używamy ziemi uniwersalnej, warto wymieszać ją z piaskiem. Jeżeli akurat mamy go pod ręką, możemy też użyć keramzytu. Jako ziemia pod bilbergię dobrze sprawdza się też podłoże dla storczyków.
Stanowisko
Bilbergia zwisła nie może być wystawiona bezpośrednio na promienie słoneczne. Promienie słońca potrafią poparzyć liście rośliny, w skrajnych przypadkach powodując zamieranie.
Dla bilbergii najlepsze będzie stanowisko półcieniste. Roślina świetnie radzi sobie w temperaturze pokojowej, w okresie zimowym lubi chłodniejsze temperatury (15-17 stopni), jednak jej przenoszenie nie jest konieczne. Całoroczne 20-25 stopni również nie zrobi jej krzywdy.
Kwitnienie
Najpiękniejszy okres w cyklu bilbergii to jak w przypadku większości roślin czas kwitnienia. W tym przypadku to jednak wyjątkowe zjawisko. Kolory i powab kwiatów tej rośliny wzbudza taki sam zachwyt wśród doświadczonych hodowców i u kompletnych laików.
Kwiaty w kształcie kłosów zaczynają wyłaniać się z rozety liściowej zwykle późną jesienią (istotna jest temperatura w domu). Bilbergia potrafi kwitnąć nawet cztery, pięć miesięcy.
Podlewanie
Bilbergia zwisła lubi wilgotne środowisko, jak przystało na roślinę naturalnie występującą w lasach tropikalnych. Ziemia pod rośliną powinna być dość wilgotna, jednak nie zupełnie mokra. Wodę z konewki wlewamy do wewnątrz rozety, którą formują liście.
Czytaj też: Domowe sposoby na suche powietrze
Jeżeli powietrze w pomieszczeniu jest suche warto w pobliżu (lub pod) doniczką ustawić miskę lub podstawkę z wodą, która miejscowo podniesie wilgotność powietrza.
Nawożenie
Najlepiej stosować nawóz potasowo-fosforowy 20:20:20 (NPK) rozpuszczalny w wodzie. Optymalny efekt uzyskamy, nawożąc bilbergię w trakcie podlewania. Roztwór nawozu możemy też aplikować na liście za pomocą spryskiwacza.
Nie należy stosować nawozu częściej niż raz na dwa tygodnie, zmniejszając częstotliwość po okresie kwitnienia.
Rozmnażanie
Bilbergie rozmnażamy przez oddzielanie i ukorzenianie odrostów. Najlepiej wykonywać ten zabieg podczas przesadzania roślin. Czas ukorzeniania się odrostów to od 3 do 5 tygodni. Sadzonki umieszczamy pojedynczo w donicach.
Roślinę można również rozmnażać z nasion, jednak w tym przypadku na kwitnienie będziemy musieli poczekać trzy lata.
Choroby i szkodniki
Pod tym względem bilbergia jest zupełnie bezproblemowa. Bardzo rzadko zdarzają się zakażenia wełnowcem.
Bilbergia zwisła — na co zwracać szczególną uwagę?
Uprawa bilbergii to zajęcie niewymagające, które jednak potrafi odwdzięczyć się spektakularną ozdobą domu przez wiele miesięcy w roku. Najważniejsze to pamiętać o jej niechęci do dużego nasłonecznienia i dbać o odpowiednie nawodnienie.
Temperatury, które mogą zaszkodzić bilbergii to odczyty poniżej 12 i powyżej 30 stopni Celsjusza. Duże wahania temperatur w połączeniu z niewłaściwym, a szczególnie zbyt obfitym nawodnieniem są najczęstszą przyczyną chorób bilbergii, które przy odpowiedniej pielęgnacji praktycznie nie występują.
