Echinocactus grusonii - uroczy sukulent o zjawiskowych kwiatach. Jak go pielęgnować?

Echinocactus grusonii to łacińska nazwa sukulenta z gatunku z rodziny kaktusowatych, który pochodzi z Meksyku, a dokładniej z Querétaro, San Luis Potosí i Zacatecas. W Polsce można go spotkać pod ciekawymi, zabawnymi określeniami np. "fotel lub poduszka teściowej", które nawiązują do jego kształtu, jak i żartów o charakterze mamy żony lub męża. W tutejszych warunkach Echinocactus może być uprawiany wyłącznie w domu – jest nieodporny na mróz.

W swoim naturalnym środowisku sukulent ten osiąga do jednego metra średnicy, zatem jest imponującą rośliną. W hodowli doniczkowej zazwyczaj jest to kilkadziesiąt centymetrów. Ma kulisty pokrój z lekko spłaszczoną górą, dzięki czemu przypomina poduszkę lub puf. Główny pęd składa się z wielu żeber w jasnozielonym kolorze. Ich brzegi są gęsto pokryte areolami. To z nich w wyrastają długie – od 3 do 5 cm – ciernie, które mają jasnożółty kolor. Dzięki nim roślina wygląda jakby mieniła się złotem.

Starszy egzemplarz, który osiągnie średnicę ok. 50 cm, kwitnie zazwyczaj przez całe lato. Kwiaty są żółte i pierzaste. Dodatkowo okalają górną część pędu, przez co sukulent wygląda jakby był ozdobiony wianuszkiem. Mają one od 4 do 6 cm wielkości, dzięki czemu pięknie prezentują się na tle kuli.

---

Echinocactus nie wymaga przycinania.123RF/PICSEL

---

Kaktus cechuje się dużą odpornością na trudne warunki atmosferyczne. Ze względu na swoje pochodzenie jest przyzwyczajony do braku wody czy minerałów. Jednak nie oznacza to, że nie ma swoich wymagań. W uprawie domowej, należy zapewnić mu:

• jasne, nasłonecznione stanowisko – Echinocactus grusonii lubi, gdy słońce pada na niego bezpośrednio, zatem można ustawić go np. na południowym parapecie bez obaw o poparzenia. Roślina umieszczona w ciemnej części pomieszczenia może nigdy nie zakwitnąć i zatrzymać swój rozwój,
• przepuszczalną, umiarkowanie żyzną ziemię – Echinocactus grusonii nie lubi nadmiernego kontaktu z wodą i wilgocią. Aby tego uniknąć, należy zapewnić mu lekkie podłoże. Najlepiej sprawdzi się gotowa mieszanka dostępna w sklepach ogrodniczych, która jest przeznaczona do sukulentów i kaktusów. Specjalna ziemia jest gotowa do użytku, więc nie musisz nic więcej do niej dodawać, co skraca czas pracy, np. podczas przesadzania,
• umiarkowanie wysokiej temperatury latem – ok. 25°C oraz chłodnej zimą – ok. 15 °C. Dzięki zmianie ciepła na chłód zwiększasz szanse na to, żeby echinocactus zakwitł.

Latem możesz przechowywać kaktusa na zewnątrz np. na nasłonecznionym balkonie. Należy wtedy zadbać tylko o to, żeby roślina nie była narażona na zalewanie przez deszcz.

---

Echinocactus grusonii nie ma zbyt wysokich potrzeb i nie należy do "łakomych" roślin.123RF/PICSEL

---

Choć kaktus doskonale sobie radzi sam w polskich warunkach, nie oznacza to, że można go zaniedbywać. Aby móc cieszyć się pięknym wianuszkiem kwiatów, należy przede wszystkim zadbać o:

• regularne, aczkolwiek oszczędne podlewanie – Echinocactus grusonii będzie wspaniale wyglądać latem, jeśli co jakiś czas zasilisz podłoże niewielką ilością wody. Natomiast zimą należy zrezygnować z nawadniania, aby roślina mogła przejść w stan spoczynku i zregenerować się przed okresem kwitnienia. Najważniejsza zasada podczas podlewania to nie zalewać pędu! Woda powinna trafiać bezpośrednio do ziemi, inaczej roślina zgnije. Dobrym pomysłem jest ustawienie doniczki w pojemniku wypełnionym wodą na kilka minut, aby korzenie zdążyły się napić. Dzięki temu unikniesz ryzyka przelania kaktusa,
• właściwe nawożenie – Echinocactus grusonii nie ma zbyt wysokich potrzeb i nie należy do "łakomych" roślin. Jednak, żeby zmusić go do wytworzenia kwiatów, warto co jakiś czas zasilać go rozcieńczonym nawozem z małą ilością azotu, a zwiększoną zawartością potasu.

Echinocactus to idealna roślina dla osób, które często podróżują, dużo pracują lub mają wiele zajęć i nie mają czasu na dbanie o kwiaty. Kaktus cierpliwie będzie czekać na twój powrót do domu.

Echinocactusa należy przesadzić w trzech sytuacjach: po zakupie, gdy korzenie "wychodzą" z doniczki oraz po przelaniu. Jednak zanim się do tego zabierzesz, najpierw przygotuj grube rękawice, które zabezpieczą dłonie przed kolcami oraz doniczkę z otworami odpływowymi wypełnioną keramzytem i cienką warstwą ziemi.

Kolejny krok to wyciągni ęcie kaktusa ze starego pojemnika. Aby to zrobić, chwyć za jego pęd i delikatnie wykręć bryłę. Następnie pozbądź się starego podłoża i przełóż roślinę do nowego pojemnika. Ostatni etap to uzupełnienie pustych przestrzeni glebą. Gdy wszystko będzie gotowe, możesz podlać echinocactusa niewielką ilością wody.

Najlepszym momentem na przesadzanie kaktusa jest wiosna i lato. Jesienią roślina przechodzi w stan spoczynku, więc nie byłaby w stanie się zregenerować po zmianie podłoża. W tych miesiącach przeniesienie rośliny do nowego pojemnika jest wskazane tylko wtedy, gdy ziemia jest zbyt mokra, a korzenie zaczęły gnić.

Nowe sadzonki echinocactusa można pozyskać poprzez wysiew nasion. W tym celu przygotuj pojemnik wypełniony wilgotnym podłożem do sukulentów. Na wierzch wyłóż ziarenka i przykryj je cienką warstwą wermikulitu, który pomoże utrzymać ich właściwą temperaturę.

Tak przygotowaną rozsadę umieść w jasnym, ale nie bezpośrednio nasłonecznionym miejscu, gdzie panuje temperatura od 20 do 23°C oraz dbaj o stale wilgotną ziemię, regularnie ją zraszając. Pierwsze efekty swojej pracy zauważysz już po kilku tygodniach.

Zdarza się, że dobrze pielęgnowany echinocactus wytworzy odnogi. Z nich również można pozyskać nowe sadzonki. Wystarczy podczas przesadzania oddzielić je od rośliny matecznej i umieścić w osobnej donicy z wilgotnym podłożem. Nowe korzenie powinny szybko się pojawić!

Echinocactus nie wymaga przycinania. Roślina nie rozkrzewia się na boki, więc nie trzeba korygować jej pokroju. Jedynym zabiegiem, jaki można wykonać podczas uprawy kaktusa, to usuwanie zwiędłych kwiatostanów. Aby nie pokaleczyć swoich dłoni o ostre kolce, lepiej użyć do tego ostrych nożyczek.

Kaktusy należą do grupy roślin odpornych na różne choroby i szkodniki. Jedynym zagrożeniem dla nich jest nadmierna wilgoć w podłożu. Może ona powstać przez nadmierne podlewanie, brak otworów odpływowych w doniczce lub zbyt mała warstwa drenażu na dnie pojemnika.

Wilgoć prowadzi do rozwoju grzybów, a w rezultacie zgnilizny korzeni, co zazwyczaj kończy się obumarciem rośliny. Aby temu zapobiec należy:

• podlewać umiarkowaną ilością wody i stale kontrolować poziom wilgotności podłoża,
• w razie potrzeby wymienić ziemię i potraktować bryłę korzeniową środkiem przeciwgrzybiczym.

Jednak pamiętaj, że w przypadku uszkodzonych korzeni, szansa na to, że ro ślina odżyje, jest niewielka.