Spis treści:
- Howea forsteriana - krótka charakterystyka
- Kencja to roślina łatwa w uprawie
- Na początku były nasiona…
- Jak pielęgnować kencję?
- Pielęgnacja kencji jesienią i zimą
- Choroby i szkodniki
- Możliwe błędy w pielęgnacji
Howea forsteriana - krótka charakterystyka
Kencja (Howea forsteriana) to wyjątkowo dostojna palma, której nazwa botaniczna związana jest z leżącą na południowym Pacyfiku Wyspą Lorda Howe, z której to właśnie pochodzi i jest eksportowana na cały świat. Wyspę tą odkryto w 1788 r. i od razu zachwycono się mnogością porastającej ją roślinności. W naturalnych warunkach kencja dorasta do 15-17 m, jednak w uprawie pokojowej osiąga “zaledwie” od 2,5 do 3 m. Ten “maluszek” ma sztywne łodygi, które do poziomu około 90 cm nad ziemią są bezlistne, a powyżej wyrastają z nich skórzaste, długie i wąskie na 3-4 cm listki tworzące elegancki pióropusz. Im większa oraz starsza jest roślina, tym pióropusze stają się cięższe i w konsekwencji zaczynają wyginać się ku dołowi. Siłą rzeczy kencja zaczyna zaczyna zajmować coraz więcej przestrzeni na bokach, osiągając rozpiętość nawet 3 m. Do niebotycznego rozwoju pierzastych i niemal półmetrowych liści roślina wcale nie potrzebuje wyszukanych warunków. W rezultacie jest to najbardziej przyjazna w domowej uprawie palma. Nie musisz jednak obawiać się szybkiego zajęcia połowy pokoju przez swoją palmę. Kencja rośnie stosunkowo wolno i dopiero po kilku latach wyrasta z niej spory okaz.
Gdzie najlepiej sprawdzi się kencja? To niesamowicie uniwersalna palma. Doskonale będzie wyglądać nie tylko w salonie, sypialni czy nawet w łazience, ale również w miejscach użyteczności publicznej, biurach, hotelach, sklepach i restauracjach.
Kencja to roślina łatwa w uprawie
Jak już wspomniano, roślina ta doskonale poradzi sobie niemal w każdych warunkach, dzięki czemu świetnie nadaje się dla niedoświadczonych wielbicieli zieleni. Nie oznacza to jednak, że nie wykazuje żadnych preferencji względem stanowiska czy podłoża.
Kencja najlepiej rośnie w jasnych miejscach, gdzie pada na nią rozproszone światło słoneczne. Dlaczego? Na rodzimej wyspie znajduje się pod innymi palmami, z dala od mogącego poparzyć ją słońca.
Z pewnością będzie też zadowolona, gdy:
- doniczka będzie odpowiednio duża i ciężka,
- pojemnik będzie mieć zapewniony otwór odpływowy,
- na dnie doniczki znajdzie się warstwa drenażowa np. z keramzytu,
- doniczka zostanie wypełniona przepuszczalną ziemią z dodatkiem piasku oraz torfu.
Howeia naturalnie porasta gleby pochodzenia wulkanicznego, które mają lekko kwaśne pH. Jeśli nie chcesz eksperymentować z własnymi mieszankami ziemi ogrodowej na bazie kompostu z piaskiem (w stosunku 1:1), doskonale sprawdzi się specjalna ziemia dla palm. Najbardziej odpowiednią temperaturą w okresie wiosenno-letnim dla jej wzrostu jest temperatura otoczenia wynosząca pomiędzy 21 a 23 st. C. Należy pamiętać, że powinna być ona stała.
Na początku były nasiona…
Większą roślinę możesz bez problemu nabyć w sklepach ogrodniczych bądź marketach. Przed włożeniem do koszyka trzeba jednak zwrócić uwagę na jej kondycję. Jeśli nie chcesz kupować gotowego okazu z niepewnego źródła, możesz pokusić się o wyhodowanie rośliny z nasion. Ważnym jest, aby nasiona były świeże. Wysiewa się je w kwietniu wprost do ziemi kwiatowej, na głębokość około 2-2,5 cm, a następnie podlewa. Po podlaniu należy przykryć pojemnik przezroczystą folią lub włożyć go do mnożarki. Dzięki temu nasiona będą miały najlepsze warunki do kiełkowania. Wyrosłe siewki wystarczy przesadzić do doniczek z ziemią dla palm i poczekać jakieś 5-6 lat, aż osiągnie większe rozmiary. Czy to długo? Niekoniecznie, biorąc pod uwagę, że kencja może towarzyszyć nam nawet 40 lat!
Jak pielęgnować kencję?
Kecja nie wymaga systematycznej,ani tym bardziej specjalistycznej pielęgnacji. Choć dobrze jest podlewać ją obficie i regularnie, aby podłoże było stale lekko wilgotne, to zdecydowanie lepiej zniesie ewentualne przesuszenie podłoża niż przelanie oraz stojącą w podstawce wodę.
W celu zapewnienia roślinie optymalnej ilości składników pokarmowych, należy nawozić ją raz lub dwa razy w miesiącu w fazie wzrostu, tj. od wiosny, aż do jesieni.
Liście kencji dobrze jest od czasu do czasu umyć, ponieważ osadza się na nich kurz. Latem wystarczy wystawić ją na balkon podczas deszczu, w domu z kolei można zraszać ją prysznicem używając letniej wody. Zakazane są środki nabłyszczające do pielęgnacji liści. Kiedy zewnętrzne liście widocznie się zestarzeją i zaczną usychać, możesz je obciąż.
Palmę warto przesadzać do większej doniczki co dwa lub trzy lata, kiedy korzeniom wyraźnie brakuje już miejsca. Najlepszym momentem na “przeprowadzkę” do nowego pojemnika będzie okres wiosenny. Dobrze jest robić to ostrożnie, delikatnie obchodząc się z bryłą korzeniową, aby jej przypadkowo nie uszkodzić.
Pielęgnacja kencji jesienią i zimą
Ważnym jest, aby w chłodniejszych miesiącach nie doprowadzić do obniżenia temperatury otoczenia poniżej 15 st. C. Roślina ta jest ciepłolubna i chłód może jej zaszkodzić. W celu zapewnienia jej optymalnych warunków zimą, warto nadal trzymać ją w jasnym i ciepłym miejscu. Zasada dbania o kencję w zimowej lub jesiennej porze jest ogólnie taka, że im chłodniejsze pomieszczenie, tym mniej podlewamy. Jeśli temperatura pomieszczenia wynosi około tych granicznych 15 st. C wystarczy podlać ją raz na 2 lub 3 tygodnie.
Choroby i szkodniki
Kencja należy do palm często atakowanych przez szkodniki, dlatego z góry należy uzbroić się w odpowiednie insektycydy, stosować środki profilaktyczne i bacznie obserwować roślinę.
Jeśli zauważysz na niej brodawkowate, biało-brązowe zgrubienia na łodygach oraz liściach, to bardzo możliwe, że zadomowiły się na niej tarczniki. Jak sobie z nimi poradzić? Dobrym sposobem jest pędzlowanie zmienionych miejsc denaturatem.
Innym powszechnym szkodnikiem jest wciornastek. Obecność wciornastków poznać można po srebrzystych bądź czarnych plamach. Z kolei małe pajęczynki będą świadczyć o porażeniu kencji przędziorkiem. Czasem mogą pojawić się także wełnowce oraz miseczniki.
Jakie środki zaradcze możesz wprowadzić, aby żadna z tych paskud nie znalazła się na Twojej zadbanej palmie? Najprostszą metodą jest stosowanie systemicznych insektycydów przez całą wiosnę i lato, a także utrzymywanie umiarkowanej wilgotności ziemi. Gdy podłoże jest zbyt mokre, może stać się doskonałym środowiskiem dla zgnilizny korzeni i liści.
Możliwe błędy w pielęgnacji
W ciągu wieloletniej uprawy można napotkać przejściowe problemy. Lista ewentualnych potknięć nie jest jednak długa. Jednymi z najczęstszych są:
- brunatne przebarwienia na końcach liści, które są wynikiem niedostatecznej wilgotności powietrza,
- brązowe, a nawet spalone liście, które zwykle pojawiają się wskutek narażenia na zbyt duże nasłonecznienie,
- słaby wzrost rośliny latem, wynikający ze zbyt małej ilości składników odżywczych.
Na szczęście obu tym sytuacjom można łatwo zaradzić. W przypadku pierwszej wystarczy zapewnić większą wilgotność pomieszczenia. Z kolei drugi przypadek wymaga zastosowania regularnego nawożenia oraz przesadzenia do większej doniczki na wiosnę.
