Spis treści:
- Eszynantus – piekny, ale mało znany
- Jakie wymagania ma eszynantus?
Eszynantus – piekny, ale mało znany
Eszynantus ( Aeschynanthus) to rodzaj tropikalnych roślin z rodziny ostrojowatych ( Gesneriaceae), pochodzący z obszarów Azji Południowo-Wschodniej, takich jak Jawa, Półwysep Malajski czy Borneo. W naturalnym środowisku jest epifitem, czyli rośnie przytwierdzony korzeniami do konarów drzew. Jednak wodę i składniki odżywcze czerpie z powietrza, a drzewa pełnią względem niego jedynie funkcję podpory.
Eszynantus wyróżnia się zwisającymi pędami, które w zależności od gatunku mogą osiągać długość do 80 cm. Jego liście są mięsiste i błyszczące o lancetowatym lub owalnym kształcie i ciemnozielonym kolorze. Od końca wiosny na końcach pędów rozwijają się rurkowate kwiaty w intensywnych odcieniach czerwieni, pomarańczu, żółtego lub różu, które mogą zdobić roślinę do późnej zimy.
Dzięki kaskadowej formie wzrostu eszynantus często jest wykorzystywany jako roślina wisząca. Do tego rodzaju należy wiele gatunków, jednak najczęściej w domach uprawiany jest eszynantus wspaniały ( A. speciosus), marmurkowy ( A. marmoratus) oraz radicans, wśród których wyróżnia się także wiele odmian.
Jakie wymagania ma eszynantus?
Eszynantus nie jest rośliną trudną w uprawie, ale wymaga spełnienia kilku specyficznych warunków, które odzwierciedlają jego naturalne, tropikalne środowisko:
- Stanowisko
Jako epifit eszynantus preferuje jasne stanowiska z rozproszonym światłem, które imitują warunki lasów tropikalnych. Bezpośrednie słońce może poparzyć liście, dlatego najlepsze są miejsca oświetlone filtrowanym światłem. Dobrze radzi sobie także w lekkim półcieniu.
- Temperatura
Optymalna temperatura w okresie wzrostu i kwitnienia powinna mieścić się w przedziale 20-25°C. Po zakończeniu kwitnienia warto trzymać roślinę w chłodniejszym miejscu (15-18°C). Pozwala jej to przejść w okres spoczynku i przygotować się do kolejnego kwitnienia. Eszynantus nie lubi przeciągów i nagłych spadków temperatury.
- Podłoże, podlewanie i nawożnie
Eszynantus wymaga lekkiego, dobrze przepuszczalnego podłoża, np. torfowego z dodatkiem piasku lub keramzytu. Dobrze sprawdzi się także uniwersalna ziemia dla roślin epifitycznych lub storczyków. Podłoże powinno być stale umiarkowanie wilgotne, ale bez zastojów wody.
W okresie wegetacji podlewa się roślinę ok. 2 razy w tygodniu. Warto wówczas również zasilać eszynantusy nawozem do domowych roślin kwitnących, unikając preparatów z wysoką zawartością wapnia. Zimą należy przerwać nawożenie, a podlewanie ograniczyć do częstotliwości raz na ok. 2 tygodnie.
- Wilgotność powietrza
Jako roślina tropikalna eszynantus potrzebuje wysokiej wilgotności powietrza w granicach 60-70 proc. W domowym otoczeniu warto regularnie zraszać liście miękką wodą lub korzystać z nawilżaczy powietrza. Można także stawiać doniczkę na podstawce z wodą i kamykami, aby zwiększyć wilgotność wokół rośliny.
Cenna wskazówka: należy unikać zraszania liści i pędów, kiedy w pomieszczeniu panuje niska temperatura lub roślina nie jest dobrze wentylowana. W ten sposób zapobiega się rozwojowi chorób grzybowych.
Źródło: deccoria.pl
