Spis treści:
- Płaskla łosioroga
- Łosie rogi (platycerium) – ekscentryczna paprotka
- Liście płonne i płodne platycerium
- Jak uprawiać łosie rogi?
Płaskla łosioroga
W tropikalnych warunkach naturalnych płasklałosioroga rośnie na pniach drzew. Okala je trochę jak pióropusz, trochę jak płaszcz, zwie s zając w dół długie, rozłożyste i mocno postrzępione liście. To właśnie im roślina zawdzięcza swoją popularną nazwę łosie rogi, ponieważ naprawdę przypominają wspomniane poroże.
W domowej uprawie jej popularność rośnie z roku na rok, ponieważ paproć rogacza jest nie zwykle łatwa w uprawie. Co więcej, to oryginalna forma, którapo prowadzo na na ozdobnych miniaturowych pniach, wyciosanej korze, na desce czy w zawiniątku kokedamy tworzy jedyną w swoim rodzaju dekorację. Jeśli to nie przekonało cię do rozpoczęcia uprawy tej niezwykłej rośliny, mam jeszcze jeden argument, przemawiający za jej zakupem.
Płaskla łosioroga to najbardziej naturalny oczyszczacz powietrza, jaki możesz sobie wyobrazić. Dzięki swoim gatunkowym właściwościom jonizuje powietrze oraz eliminuje zebrane w nim szkodliwe substancje. Mieszkasz w dużym mieście, gdzie jakość powietrza często bywa oceniana jako średnia lub dostateczna, a zdarza się, że wyraźnie się pogarsza? W takim przypadku wybieraj do mieszkania rośliny, które pomogą ci poprawić komfort codziennego funkcjonowania i stworzą w mieszkaniu oazę czystego powietrza.
Łosie rogi (platycerium) – ekscentryczna paprotka
Płaskla łosioroga pochodzi z rejonów tropikalnych, a jej główne siedliska znajdują się w Australii. Ta epifityczna paproć rośnie w zagłębieniach gałęzi oraz pniach drzew, jednak w żaden sposób nie wyrządza im krzywdy. Jej liście otulają podporę, częściowo do niej przylegając. Część blaszki trzyma się kurczowo znalezionej podpory, natomiast górny brzeg naturalnie odsuwa się od drzewa – dzięki temu powstaje charakterystyczna kieszonka, w której roślina zbiera składniki niezbędne jej do życia. Gromadzona próchnica oraz woda stanowią pożywkę dla korzeni, dzięki czemu paproć odżywia się prosto z samodzielnie wytworzonego „koszyczka”, nie pasożytując na drzewie.
W naturze płaskla wypuszcza naprawdę długie liście, spływające ku ziemi i tworzące zieloną, ażurową zasłonę. Odpowiednio prowadzona może stworzyć podobną formę w twoim domu, jeśli tylko zapewnisz jej optymalne warunki, w tym światło, wilgoć oraz dostatecznie dużo przestrzeni.
Liście płonne i płodne platycerium
Rodzaj platycerium, do którego należy p łaskla łosioroga, obejmuje kilkanaście gatunków – wszystkie charakteryzuje długowieczność oraz powolny, ale z czasem naprawdę imponujący wzrost. Omawiany gatunek występuje głównie na terenach Australii, ale nie tylko. Oplata również drzewa w lasach deszczowych Ameryki Południowej oraz dalekiej Afryki. Za charakterystyczny pokrój i możliwości przywierania do podpory oraz aktywnego rozmnażania odpowiadają liście. Łatwo poznasz oba rodzaje:
- liście płonne – niewielkie, jasnozielone płaty przywierające do podpory, które z czasem brązowieją to forma pozwalająca roślinie bezpiecznie rosnąć, trzymając się w naturze pnia drzewa, w domowej uprawie np. konstrukcji z desek, kory lub kuli mchu podporowego; tych liści nie usuwaj, nawet wtedy, gdy zbrązowieją i zbrzydną, są dla rośliny ważną „miseczką” na wodę i odżywczą materię próchniczą;
- liście płodne – to te zwisające, powycinane przypominające łosiowe poroże; zwykle przybierają barwę szaro-zieloną lub srebrzysto-zieloną, w dotyku są trochę jak filc i pełnią funkcje zarodnikowe.
Opadające z formy zastępującej doniczkę liście płodne w kształcie rogów sprawiają, że roślina jest oryginalną, egzotyczną dekoracją. Na wewnętrznej, spodniej stronie tych liści roślina wytwarza zarodniki, dzięki którym ma szansę się rozmnażać. Ich charakterystyczną cechą gęste, splątane włoski o srebrzystym wybarwieniu, pokrywające blaszkę liściową. To dzięki nim roślina wykazuje wysoką odporność na chłód, radzi sobie z silnym nasłonecznieniem oraz ogranicza nadmierne parowanie, zatrzymując niezbędną jej wodę.
Tarczowate liście płonne, otulające podporę i tworzące koszyczki na wodę odgrywają ważną rolę w naturze, w domowej uprawie mają dla rośliny mniejsze znaczenie, jednak pamiętaj, że nie wolno ich usuwać. Jeśli zajdzie taka konieczność, roślina sama się ich pozbędzie.
Usuwanie liści paproci rogacza ma uzasadnienie wówczas, gdy roślina zostanie zaatakowana przez chorobę lub stwierdzisz na niej inwazję szkodników. Niektórzy polecają przycinanie dużych roślin w okresie jesienno-zimowym, jeśli chcesz odmłodzić je, poprawić ich kształt lub nadać nową, mniejszą formę.
Jak uprawiać łosie rogi?
W domowej uprawie najważniejsze jest zapewnienie roślinie stanowiska o odpowiedniej ilości świata słonecznego. Łosie rogi rosnące w słońcu potrzebują więcej wody i wyższej wilgotności powietrza niż te zajmujące stanowiska w półcieniu. Unikaj podwieszania ich w tych częściach domu, w których w południe ostre słońce pada bezpośrednio na rośliny, mimo tropikalnej, ciepłolubnej natury ten gatunek nie lubi południowej ekspozycji.
Czego jeszcze potrzebuje ta niezwykła paproć, by jej liście spływały zieloną kaskadą i jednocześnie efektownie rozrastały się na boki? Poniżej znajdziesz porady, jak uprawiać łosie rogi.
- Stwórz im specyficzny mikroklimat: latem temperatura powyżej 23°C a zimą nie mniejsza niż 15°C, dużo wilgoci, rozproszone światło przez wiele godzin – ciekawym miejscem do uprawy łosich rogów jest np. naturalnie oświetlona łazienka lub przestrzeń pod świetlikiem dachowym w kuchni czy w holu.
- Podlewaj roślinę zgodnie z potrzebami w danych warunkach temperaturowych. Latem rób jej wodne kąpiele do pełnego wysycenia, zraszaj liście wodą, pilnuj wilgotności, a zimą nie dopuść do przesychania bryły korzeniowej i wykorzystuj dowolną formę nawilżania powietrza.
- Zadbaj o właściwe podłoże: łosie rogi świetnie rosną w podłożu z torfu i ziemi do paproci lub w formie bezpojemnikowej na mchu Sphagnum.
- Roślina nie wymaga przesadzania, chyba że w danej strefie jest już zbyt gęsto i liściom brakuje miejsca, przez co hamują wzrost i zaczynają brzydko się przebarwiać z braku światła oraz nieprawidłowej cyrkulacji powietrza.
To wyjątkowa roślina stworzona do podziwiania. Należy do grupy niezwykłych wrażliwców, z uwagi na strukturę liści nie lubi, gdy się ją dotyka. Dlatego nawet wtedy, gdy zbierze się na nich solidna warstwa kurzu, nie sięgaj po wilgotną szmatkę, tylko zabierz roślinę pod łagodny prysznic. W naturze to deszcze dbają o czystość liści, staraj się je naśladować i pielęgnuj paproć z należytą uwagą, wówczas p latycerium rozrośnie się z niepozornej sadzonki w naprawdę bujny okaz.
Źródło: deccoria.pl
