Spis treści:
- Paprotka – najważniejsze zasady uprawy
- Czego nie lubi paprotka?
- Co zrobić, żeby paprotka wypuszczała nowe liście?
Paprotka – najważniejsze zasady uprawy
Paprotka (Polypodium) to rodzaj roślin należących do rodziny paprotkowatych. Występuje w licznych gatunkach i to niemal na całym świecie. W Polsce dość pospolita na całym obszarze jest paprotka zwyczajna (Polypodium vulgare), która rośnie na różnych siedliskach (lasy, skały, mury), ale jest też uprawiana jako roślina ozdobna.
Cechą charakterystyczną paproci są długie, zielone liście. Paprotka zwyczajna jest niewysoka – dorasta zwykle do 30 cm wysokości. Ma zaostrzone, mocno zielone listki. Wśród odmian ozdobnych gatunków paproci, które najchętniej uprawiane są w domach, warto wymienić:
- Niekropień,
- Flebodium,
- Zanokcica,
- Humata.
Większość paprotek ma podobne wymagania uprawowe. W domu najlepiej się czuje w miejscu, w którym oświetlana jest światłem rozproszonym. Może też stać w półcieniu. Jak dbać o paprotkę i czego jeszcze potrzebuje?
- Podłoże dla paprotek powinno być stale wilgotne, jednak nie może być mokre.
- Jak podlewać paprotkę? Najlepiej odstaną wodą z kranu. Podlejmy roślinę intensywnie, a po kilku minutach usuńmy nadmiar wody z podstawki. Paprotkę należy podlać ponownie, gdy ziemia lekko przeschnie. Warto też zraszać co jakiś czas jej liście.
- Rośliny preferują ciasne doniczki, które stają się dla nich za małe dopiero w momencie, gdy zaczną z nich wychodzić korzenie. Przesadzanie paprotki najlepiej przeprowadzić wiosną, jednak nie róbmy tego zbyt często.
- Nawożenie paprotki powinno być regularne. Najlepiej robić to raz na 2 lub 3 tygodnie w okresie jej wzrostu, czyli od wiosny do jesieni. Wówczas rośliny będą zdrowo się rozwijać i staną się prawdziwą ozdobą domu.
Czego nie lubi paprotka?
Paprotka to wbrew pozorom roślina dosyć kapryśna, która ma swoje wymagania, więc błędy w uprawie mogą jej zaszkodzić. Czego szczególnie nie lubi?
- W całkowitym cieniu po prostu zmarnieje. Jeśli zaś ustawimy ją w pełnym słońcu, z pewnością jej liście ulegną poparzeniom.
- Paprocie nie lubią suchego powietrza, więc lepiej nie stawiać ich nad kaloryferem. Po pewnym czasie zaczną wówczas żółknąć. Paprotki nie lubią też przeciągów.
- Paprotkom szkodzi suche podłoże. Ziemia w doniczce powinna być lekko wilgotna, by roślina dobrze się rozwijała.
- Paprociom oprócz przesuszenia szkodzi też przelanie. Powoduje żółknięcie i opadanie liści. Nie powinniśmy więc przesadzać z częstotliwością jej podlewania. Nie dopuśćmy, by jej korzenie zaczęły gnić z powodu zalegającej w doniczce wody.
Optymalna temperatura otoczenia dla paprotki to w okresie jej wegetacji 18-25 stopni Celsjusza. Zimą powinna utrzymywać się w granicach 15-18 stopni Celsjusza.
Co zrobić, żeby paprotka wypuszczała nowe liście?
Jak dbać o paprotkę w domu, żeby szybko rosła i wypuszczała nowe liście? Istotne jest jej regularne nawożenie – najlepiej naturalnymi nawozami. Sprawdzi się między innymi nawóz z ziemniaka i goździków czy fusy z herbaty.
Rewelacyjnym sposobem na pobudzenie jej do wzrostu jest zastosowanie nawozu z płatków owsianych. Jak go przygotować?
- Płatki owsiane (3 łyżki) wsypujemy do dużego słoika.
- Płatki zalewamy maksymalnie 1 litrem wody.
- Słoik zakręcamy i kilka razy nim poruszamy, by płatki wymieszały się z wodą.
- Następnie odstawiamy zakręcony słoik na 2 godziny.
- Po upływie tego czasu woda staje się bogata we wszystkie właściwości odżywcze, które ma owies. Wodę z owsem trzeba więc odcedzić, a uzyskany, płynny nawóz będzie gotowy do użytku.
- Jaka ilość nawozu z płatków owsianych będzie odpowiednia? Powinniśmy przygotować strzykawkę o pojemności 5 ml, napełnić ją i zastosować taką ilość do każdej paprotki. Nawóz stosujemy raz na 15 dni.
Nawóz z płatków owsianych warto zastosować zwłaszcza w przypadku młodych roślin – sadzonki będą rosły nawet 5 razy szybciej niż zwykle. Odżywka wpłynie też korzystnie na wygląd paprotki – liście będą wyraźnie ładniejsze i bardziej zielone. W przypadku większych i starszych roślin nawóz z płatków owsianych lepiej stosować rzadziej (raz na 30 dni) i w większej ilości (nawet do 1 litra odżywki na każdą roślinę).
