Pora na rozmnażanie wilczomlecza trójżebrowego. Wyjaśniamy, jak to zrobić krok po kroku

Wilczomlecz trójżebrowy (łac. Euphoria trogona) to sukulent, należący do rodziny wilczomleczowatych (łac. Euphorbiaceae). W naturze występuje na bardzo suchych, ciepłych, tropikalnych terenach Afryki.

Z wyglądu przypomina kaktusa. Szybko rośnie, dorastając nawet do 2 metrów w uprawie doniczkowej. Nazwa tej rośliny wynika ze specyficznej budowy – wytwarza bowiem gęste trójżebrowe i kanciaste łodygi. Natomiast na jej wierzchołkach pojawiają się jasnozielone liście o łyżeczkowatym kształcie. Wilczomlecza charakteryzują także ciernie na powierzchni.

Wilczomlecz trójżebrowy idealnie nadaje się do domowej uprawy – pod warunkiem, że dysponujesz odpowiednią ilością miejsca. Pamiętaj bowiem o tym, że po kilku latach z małej roślinki może utworzyć się naprawdę imponujący okaz. Uprawiany w doniczce, nie zakwita.

Bardzo ważną rzeczą, którą trzeba brać pod uwagę przy wyborze Euphoria trogona na ozdobę domu, jest trucizna. Roślina wytwarza bowiem w swoich tkankach toksyczny mleczny sok. Ten wydobywa się z liści w momencie na przykład ich uszkodzenia. Jeśli maiłeś/aś kontakt z tą cieczą, natychmiast umyj dokładnie ręce. Unikaj dotykania twarzy, w szczególności okolic ust i oczu.

Wilczomlecz trójżebrowy to roślina odporna na wiele czynników, co czyni ją łatwą w uprawie i pielęgnacji. Toleruje między innymi:

• długotrwały brak wody,
• suche powietrze,
• różnorodnie nasłonecznione stanowiska.

Jeśli chodzi o popularne zabiegi pielęgnacyjne związane z domową uprawą, to na pewno warto wdrożyć przycinanie wilczomlecza trójżebrowego.

Warto to robić w przypadku najmłodszych okazów, bo dzięki temu będą się ładnie rozkrzewiać. Natomiast nie jest to już zalecane w odniesieniu do kilkuletnich roślin. Ta sama zasada odnosi się zresztą do przesadzania wilczomlecza trójżebrowego.

Przycinanie wykonuje się w rękawicach ochronnych – ze względów higienicznych, ale też z uwagi na wspomnianą toksyczność rośliny.

• Stanowisko wilczomlecza trójżebrowego

Opisywany tu sukulent preferuje słoneczne miejsca, natomiast dobrze radzi sobie także w półcieniu. To właśnie wyróżnia go na tle innych podobnych okazów.

Na stanowiskowilczomlecza trójżebrowego warto wybrać miejsce, w którym panuje dość wysoka temperatura i suche powietrze. Salon z oknami wychodzącymi na południe będzie bardzo dobrym miejscem uprawy.

Wilczomlecz jest rośliną, którą można sezonowo przestawiać na inne miejsce. Na przykład latem bardzo dobrym stanowiskiem będzie balkon, taras albo ogród. To rozwiązanie jest korzystne nie tylko dla wspomnianego sukulenta, ale także dla ciebie. Twoja przestrzeń na zewnątrz zyska bowiem bardziej egzotyczny charakter.

W sezonie zimowym możesz – choć nie musisz – przestawić gatunek w nieco chłodniejsze miejsce. Na przykład do pomieszczenia, w którym panuje od 15 do 20 stopni Celsjusza.

• Ziemia dla wilczomlecza trójżebrowego

Jaka ziemia dla wilczomlecza trójżebrowego? Najlepiej sprawdzi się podłoże przeznaczone dla kaktusów i sukulentów, a więc:

• o odczynie pH 5,5-6,5;
• o luźnej strukturze (która umożliwi dobre odprowadzenie wody).

Świetnie sprawdzi się również dodatek torfowy, piasek oraz ziemia ogrodowa.

• Podlewanie wilczomlecza trójżebrowego

Wilczomlecz, jako sukulent, nie wymaga zbyt częstego nawadniania, bo ma zdolność gromadzenia wilgoci wewnątrz liści. Dlatego podlewanie wilczomlecza trójżebrowego lepiej ograniczyć do minimum niż doprowadzić do przelania. Latem możesz podlewać raz w tygodniu, a zimą – nawet raz na 14 dni.

Poza tym łatwo zauważysz, że Euphoria trogona ma zbyt mało lub zbyt dużo wody. Objawem niedoboru są maszczące się łodygi. Natomiast jeśli roślinie jest zbyt mokro, to zaczyna marnieć, a liście opadają.

Do podlewania wilczomlecza używaj odstanej przegotowanej wody. Jeśli roślina ma podstawkę, to trzeba regularnie wylewać z niej wilgoć, po to by korzenie nie moczyły się przez cały dzień.

Zraszanie rośliny nie jest potrzebne, bo – jak zostało wspomniane – gatunek świetnie radzi sobie w suchym powietrzu.

• Nawożenie wilczomlecza trójżebrowego

Nawożenie wilczomlecza trójżebrowego jest zabiegiem wskazanym, ale nie na tyle, by bez tego roślina obumarła.

Jeśli zdecydujesz się na dokarmianie, to wykonuj je raz na 4 – 6 tygodni w sezonie od wczesnej wiosny do późnego lata. Używaj do tego nawozu przeznaczonego do kaktusów. Mają one niską zawartość azotu, co korzystnie przyczynia się do rozwoju rośliny.

• Rozmnażanie wilczomlecza trójżebrowego

Sukulenta z gatunku Euphoria trogona rozmnaża się poprzez sadzonki pędowe. Pobiera się je na wiosnę, ścinając wierzchołki pędów. Trzeba robić to na wiosnę – podobnie jak w przypadku większości roślin doniczkowych. Po raz kolejny, pamiętaj o rękawiczkach ochronnych!

Jak dokładnie wygląda rozmnażanie wilczomlecza trójżebrowego?

• Oberwij dolne liście i umieść odseparowany fragment pędu w gorącej wodzie. Dzięki temu ograniczysz wypływanie trującego soku.
• Gdy cięte miejsce wyschnie, umieść sadzonkę w przepuszczalnej glebie. Może to być ziemia z dodatkiem żwiru lub mieszanka torfu z piaskiem.
• Sadzonki powinny szybko ukorzenić się w nowym miejscu, o ile mają wilgotne podłoże. O czym jeszcze warto pamiętać? Jeśli sadzisz kilka nowych roślin obok siebie, to pamiętaj o zachowaniu mniej więcej 3 – 4- centymetrowego odstępu z każdej strony. Jeśli chcesz przyspieszyć proces, okryj sadzonki folią, tworząc mini szklarnię.

• Przesadzanie wilczomlecza trójżebrowego

Mówiąc o pielęgnacji wilczomlecza trójżebrowego, nie można pomijać tematu przesadzania. Jak często to robić i czy w ogóle jest to wskazane? Młodsze rośliny przesadza się mniej więcej co 3 lata, na wiosnę. Nowa doniczka powinna być tylko o kilka centymetrów większa od poprzedniej.

Natomiast w przypadku dużo starszych okazów przesadzanie nie jest już rekomendowane. W zupełności wystarczy – od czasu do czasu – wymienić wierzchnią warstwę podłoża.

„Trujący sukulent” nie jest sam z siebie podatny na choroby. Wilkomlecz trójżebrowy może jednak ucierpieć z powodu błędów wynikających z uprawy.

Najczęściej dochodzi do przelania, co skutkuje gniciem roślin. Wilgotne fragmenty są bardziej podatne na występowanie schorzeń o podłożu grzybowym. Jedną z obserwowanych nieprawidłowości jest biały mączysty nalot. Zwykle świadczy on o chorobie, zwanej mączniak prawdziwy.

Skoro mowa o chorobach, to nie sposób nie wspomnieć również o innych bolączkach każdego ogrodnika. Chodzi mianowicie o wypadanie liści. Gubienie liści wilczomlecza trójżebrowego nie jest zbyt częstym zjawiskiem, ale jednak może się tak zdarzyć. To rezultat przelania.

Jeśli zależy ci na dekoracyjnej i stosunkowo łatwej w uprawie roślinie doniczkowej, to wilczomlecz trójżebrowy na pewno zaskarbi sobie twoją sympatię. To sukulent, który często można spotkać nie tylko w polskich mieszkaniach, ale i w ogrodach.