Spis treści:
- Dlaczego zamiokulkas marnieje?
- Co lubi zamiokulkas?
- Odżywczy spray ze skórek granatu
Dlaczego zamiokulkas marnieje?
Zamiokulkas zamiolistny (Zamioculcas zamiifolia) uważany jest za jedną z najodporniejszych roślin doniczkowych. Jego mięsiste, gruboszowe liście, w których magazynuje wodę, pozwolą mu przetrwać nawet dłuższe okresy suszy. Jest więc świetnym wyjściem dla zapominalskich lub osób, które często wyjeżdżają, doskonale sprawdza się też w strefach biurowych. Co więcej, budowa zamiokulkasa pozwala mu na przetrwanie z dala od światła słonecznego, będzie się rozwijał nawet przy sztucznym świetle. Najczęstszym powodem, dla którego zamiokulkas marnieje, jest jego przelewanie. Roślina pochodzi z Afryki, nastawiona jest raczej na brak wody niż na jej nadmiar. Zbyt mokre podłoże naraża tę roślinę na choroby grzybowe, na które jest mało odporna. Objawem tego są najpierw żółte, wodniste plamy, a w końcu żółknące liście. Inną przyczyną tego, że zamiokulkas marnieje, jest zbyt mocna ekspozycja na słońce. Afrykańskie pochodzenie nie determinuje dużego zapotrzebowania na naświetlenie, w naturze roślina ta rośnie w dolnych partiach buszu czy lasów tropikalnych, gdzie dociera jedynie światło rozproszone. Południowy czy zachodni parapet nie jest więc dobrym miejscem dla zamiokulkasa, najlepiej będzie mu w głębi pokoju. Tym bardziej że nie będzie tam narażony na przeciągi, które mogą mu zaszkodzić.
Co lubi zamiokulkas?
Zamiokulkas ma niewielkie wymagania, lubi półcień i temperatury 18-16 stopni Celsjusza. Nasze mieszkania są więc dla niego miejscem idealnym. Podlewamy tę roślinę sporadycznie, raz na 2-3 tygodnie, a zimą tylko tyle, by nie dopuścić do zaschnięcia korzeni. Zamiokulkas lubiwodę miękką, o temperaturze pokojowej, najlepiej więc używać do niego wody przegotowanej i odstanej. Zbyt twarda woda spowoduje wytrącanie się osadu z soli na liściach rośliny, co utrudni jej oddychanie. Natomiast zbyt zimna stanie się przyczyną szoku termicznego, objawiającego się ciemnymi plamami na liściach. Dla zamiokulkasa najlepiej wybrać doniczkę o szerokości około 2 cm szerszą niż obwód jego korzeni. Wprawdzie nie ukorzenia się on zbyt głęboko, ale potrzebuje grubej warstwy drenażu, więc pojemnik nie powinien być zbyt płytki. Zbyt szeroka doniczka może sprawić, że kłącza będą opadały, w węższej będą ładnie podniesione. Mitem jest to, że zamiokulkas lubi zraszanie, może to pozostawić warstwę osadu na jego liściach, co przeszkadza roślinie w oddychaniu. Warto natomiast odkurzać jego liście.
Odżywczy spray ze skórek granatu
Od zamiokulkasa uprawianego w domu nie wymagamy kwitnienia: dochodzi do niego niezwykle rzadko, a kwiaty nie są specjalnie efektowne. Zależy nam natomiast, żeby roślina miała dużo masy zielonej: łodyg i liści, które wyglądają bardzo efektownie. Z pomocą przychodzi tu egzotyczny owoc, czyli granat. Jego skórka zawiera potas, magnez i fosfor, które są doskonałymi ukorzeniaczami i wspierają procesy fotosyntezy. Polifenole, wapń, cynk, żelazo i miedź również nie pozostają bez wpływu na rośliny. Stosowanie skórki tego owocu uodporni rośliny na działania patogenów, zniweluje skutki stresu czy pomoże im w walce ze szkodnikami. Dlatego, zamiast wyrzucać skórki z grantu, zrób z nich odżywczy spray do zamiokulkasa:
- skórki z granatu dokładnie wysusz i zmiel na proszek;
- pokrusz skorupki z kilku jaj;
- do litrowego słoika z wodą wsyp dwie łyżki sproszkowanych skórek, skorupki jaj i pół łyżeczki soli Epsom;
- odstaw całość na dobę, odcedź i wlej do butelki z atomizerem.
Sprayem ze skórek granatu odżywiaj swojego zamiokulkasa raz w miesiącu lub gdy widzisz, że marnieje. W ten sposób zapewnisz roślinie warunki do rozwoju nowych łodyg i liści, wpisując się przy okazji w zasady zero waste i oszczędzając pieniądze.
Źródło: deccoria.pl
