Miltonia i Miltoniopsis są to epifity. Większość ich mieszańców ma stosunkowo duże, płaskie kwiaty, przypominające nieco bratki o średnicy 5-6 cm lub nawet większe. Kwiaty są barwne i występują na nich takie kolory jak: biały, żółty, czerwony, różowy czy fioletowy. Miltoniopsis wytwarza owalne pseudobulwy, na których znajdują się pojedyncze liście.
Do storczyków tych przylgnęła opinia, że są trudne w uprawie, nie dla początkujących. Tymczasem nie należy się zniechęcać, ponieważ kwitną długo i pięknie. Trzeba tylko spełnić kilka warunków.
Po pierwsze – światło. Miltoniopsisy lubią światło rozproszone. Odpowiednie dla nich będzie okno wschodnie lub zachodnie, a także okno południowe, pod warunkiem zastosowania odpowiedniego cieniowania.
Dobrze czują się w temperaturze pokojowej. Wprawdzie najlepiej byłoby, gdyby w nocy spadała ona do 15-18 stopni Celsjusza, a w dzień wzrastała do temperatury powyżej 20 stopni, ale nasze mieszkaniowe warunki są w zupełności przez nie tolerowane.
Kolejnym ważnym elementem uprawy jest podlewanie i wilgotność powietrza. Jeżeli nasz storczyk będzie odpowiednio podlewany, to wilgotność nie będzie miała istotnego znaczenia, powinna ona wynosić ponad 50%. Można to osiągnąć przy pomocy nawilżacza, lub umieszczenia tacy z wodą i keramzytem, lub kamyczkami, na której postawimy rośliny. Z opryskiwaniem należy uważać, ponieważ pozostająca w kątach liści woda może doprowadzić do ich żółknięcia i opadnięcia.
Miltoniopsis lubi mieć wilgotne podłoże, ale powinno ono lekko przesychać między podlewaniami. Jeżeli będzie zbyt wilgotne, korzenie i liście od spodu zaczną brązowieć i będą przegniwać. Z drugiej strony w czasie kwitnienia rośliny te są wrażliwe na całkowite przeschnięcie podłoża, wtedy zasychają brzegi kwiatów. Z drugiej strony ciągły nadmiar wilgoci może spowodować gnicie kwiatów.
Miltoniopsis ma bardzo delikatne korzenie, są one niezwykle wrażliwe i musimy o tym pamiętać podczas nawożenia. Nie aplikujmy więc odżywek na suche podłoże, bo jest to niezdrowe dla korzeni tych storczyków. Przed nawożeniem rośliny powinny zostać podlane. Nawozimy je średnio raz w miesiącu preparatem do storczyków. Liście miltoniopsisów są znakomitymi wskaźnikami stanu rośliny. Trzeba tylko umieć odczytać co nam przekazują.
Oznaką niedostatku wody jest tworzenie się harmonijek na liściach. W takiej sytuacji musimy zwiększyć częstotliwość podlewania. Jeżeli liście stają się żółtozielone lub nawet czerwone, to znak, że roślina ma zbyt dużo światła. Jeśli nasz storczyk ma za mało światła, liście zmienią kolor na ciemnozielony. Plamy na liściach mogą być pozostałością po zwilżaniu rośliny lub początkiem choroby grzybowej, często spowodowane zbyt wilgotnym podłożem. Aby nasz miltoniopsis był zdrowy, należy go przesadzać co roku, po okresie kwitnienia. Lubi on ciasne doniczki, więc często wystarczy wymienić podłoże na nowe, usuwając przy okazji brązowe czy przegniłe korzenie. Używamy przepuszczalnego podłoża dla storczyków.
Jeżeli ten storczyk dobrze poczuje się w naszym domu, wypuści 2, a nawet 3 pędy na każdym nowym przyroście. Oprócz tego, że są to prześliczne kwiaty, to jeszcze pachną.
Zapach zależnie od odmiany może być słodki, miodowy lub po prostu kwiatowy. Czuć go dobrze w całym pokoju, a często nawet w całym mieszkaniu. Kwiaty na roślinie utrzymują się od 4 do 8 tygodni, ale jako kwiat cięty są nietrwałe. Zdrowe miltoniopsisy często wytwarzają kolejny pęd kwiatowy kilka miesięcy po poprzednim kwitnieniu, więc dobrze uprawiana roślina może zdobić nasz dom kwiatami przez większą część roku.
Izabela Schick
Ogród na co dzień
