Spis treści:
- Czym się różni nornica od myszy polnej?
- Co przyciąga nornice do ogrodu? Co lubią?
- Skuteczny sposób na nornicę
Czym się różni nornica od myszy polnej?
Nornica ruda (Myodes glareolus) i mysz polna (Apodemus agrarius) to dwa różne gatunki gryzoni, które często bywają mylone ze względu na podobne rozmiary i miejsce bytowania. Pomimo tego, że obydwa gatunki możemy spotkać w europejskich lasach i na polach, różnią się one znacząco pod wieloma względami, takimi jak wygląd, zachowanie, środowisko życia oraz nawyki żywieniowe.
- Nornica ruda
Długość ciała nornicy najczęściej wynosi około 5,5-11 cm. Ma rude futro na grzbiecie, które na brzuchu przechodzi w szary lub białawy kolor. Jej ogon jest stosunkowo krótki i pokryty rzadkim włosem. Nornice charakteryzują się krótką, zaokrągloną głową z małymi oczami i uszami, które są często ukryte w futrze.
Preferują wilgotne lasy, zarośla oraz brzegi rzek i jezior i unikają otwartych przestrzeni. Prowadzą osiadły tryb życia, często kopiąc kompleksowe systemy tuneli i nor. Są aktywne głównie nocą. Nornice żywią się głównie roślinnością, korzeniami, nasionami oraz owadami i małymi bezkręgowcami.
Rozmnażają się głównie od wiosny do jesieni, z kilkoma miotami w ciągu roku. W miocie zazwyczaj rodzi się 3-7 młodych. Są prawdziwymi żołnierzami w poszukiwaniu pożywienia, przekopując się przez trawniki, korzenie drzew i uprawy. Nie oszczędzą żadnej rośliny w ogrodzie. Co więcej, nornice nie hibernują zimą, co oznacza, że ich apetyt na korzenie i zgromadzone zapasy nie maleje nawet w chłodniejsze miesiące. Mogą prowadzić do znacznych zniszczeń, dlatego ich obecność w ogrodzie jest poważnym problemem dla każdego ogrodnika.
- Mysz polna
Mysz polna jest mniejsza od nornicy – długość jej ciała, identycznie jak długość ogona, wynosi około 7-12 cm. Ma szare lub brunatne futro z wyraźnym paskiem na grzbiecie i biały brzuch. Jej ogon, który jest pokryty łuskami i drobnymi włoskami, stanowi około 70-90% długości ciała. Wyróżnia się większymi oczami i uszy w porównaniu do nornicy.
Myszy zamieszkują pola, łąki, a także skraje lasów, ale też często można je dostrzec w pobliżu ludzkich zabudowań. Prowadzą bardziej nomadyczny tryb życia, tworząc tymczasowe nory. Są aktywne zarówno w dzień, jak i w nocy. Żywią się głównie nasionami, owocami, zbożami oraz owadami.
Podobnie jak nornica, rozmnażają się od wiosny do jesieni, ale mogą mieć więcej miotów w ciągu roku. Każdy miot może liczyć od 4 do 9 młodych. Często powodują szkody w rolnictwie, niszcząc uprawy i przechowywaną żywność.
Co przyciąga nornice do ogrodu? Co lubią?
Nornice najczęściej pojawiają się w ogrodach bogatych w składniki odżywcze i z dobrze napowietrzoną glebą próchniczą. Takie środowisko jest idealne do kopania tuneli i tworzenia systemów korytarzy, które są niezbędne dla ich codziennego funkcjonowania.
Najbardziej przyciąga je oczywiście roślinność, która stanowi podstawę ich jadłospisu. Są szczególnie zainteresowane owocami i ich nasionami, dlatego często odwiedzają sady. Nie pogardzą także liśćmi, nasionami innych roślin oraz zielonymi częściami warzyw i ziół.
Nornice szukają wilgotnych i niezagospodarowanych przestrzen i, które zapewniają im zarówno pokarm, jak i schronienie. Jako zwierzęta nocne, rozpoczynają poszukiwanie pożywienia głównie wieczorem, kiedy jest mniejsze ryzyko spotkania z drapieżnikami.
W okresie wiosennym i letnim, kiedy roślinność jest najbardziej bujna, nornice żywią się głównie kłączami, młodymi pędami, nasionami, pąkami oraz korą drzew. Ich ostre pazury pozwalają im na skuteczne żerowanie na mniejszych gryzoniach, bezkręgowcach, w tym owadach i ich larwach, a także dżdżownicach.
Skuteczny sposób na nornicę
Nornica może stanowić poważny problem dla ogrodników i rolników, niszcząc uprawy i rośliny ozdobne. Skuteczna kontrola populacji nornic wymaga zastosowania różnorodnych metod, które obejmują zarówno prewencję, jak i aktywne zwalczanie.
Jeżeli chcemy zapobiec pojawieniu się nornic, warto zacząć od utrzymywania porządku w ogrodzie. Usuwając stosy liści, opadłe owoce, warzywa i inne resztki organiczne, zmniejszymy liczbę miejsc, które mogą służyć jako schronienie dla tych gryzoni. Dobrym pomysłem jest również unikanie nadmiernego nawadniania oraz regularne koszenie trawyi przycinanie krzewów.
Wokół korzeni roślin cebulowych oraz młodych drzewek można stosować metalowe siatki ochronne, które zapobiegną podgryzaniu przez nornice. Podobną funkcję spełni budowanie podwyższonych grządek z barierami zabezpieczającymi od spodu.
Co zrobić, jeśli w ogrodzie już pojawiły się nornice? Jakiś czas temu znajomy ogrodnik podzielił się ze mną naturalną metodą zwalczania nornic. Wystarczy, że do nory gryzonia włożymy ząbki czosnku. Alternatywnie można również przygotować oprysk czosnkowy, który jest równie skuteczny. Wystarczy zmiażdżyć od 5 do 10 ząbków czosnku, poczekać około 10 minut, aby uwolniła się allicyna – substancja odpowiadająca za charakterystyczny zapach i właściwości antybakteryjne. Następnie czosnek mieszamy z litrem ciepłej wodyi odstawiamy na 10-15 minut. Po ostudzeniu i przecedzeniu delikatnie wlewamy płyn do każdej norki.
Zapach czosnku jest tak intensywny, że nornice zazwyczaj po pierwszym zastosowaniu tego środka decydują się na opuszczenie terenu. Dla wzmocnienia efektu można dodać do mieszanki również cebulę. Nornice nie lubią też zapachu cynamonu i pieprzu cayenne.
